Dagcolumns over werk

Met mijn rechterarm in een mitella fiets ik richting het bedrijf waar ik een sollicitatiegesprek heb. Afspraak is afspraak. Een man, een man, een woord, een woord. Het leven komt nu eenmaal tussendoor. In de buurt van het nieuwe industrieterrein zijn ze overal met de wegen bezig. Ik pak mijn telefoon en raadpleeg de routeplanner. In de verte de wegwijzers…

Als we vanaf vandaag met zijn allen niet als razenden gaan bijscholen en vernieuwen, zijn we over tien jaar niet meer geschikt voor ons werk. Dat is de conclusie van een rapport dat door de denktank DenkWerk is uitgebracht op basis van een onderzoek naar de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt. De achtergrond van die conclusie is het feit dat de beroepsbevolking…

'We hebben een nieuwe klant!' Onze manager gooit een verkreukeld A4'tje op ons bureau. Hij heeft er wat in gestreept en gekrast. We lezen namen en telefoonnummers in doktershandschrift. De inkt is nog nat. 'Uit Parijs. Kunstmatige bloedvaten. We gaan mensenlevens redden'. De lange, de Italiaan en ik zien vraagtekens op elkaars voorhoofden…

De aanleiding was eigenlijk simpel. In het glas van het scherm van mijn tablet zat een flinke barst. En een ster. Het apparaat wilde nog wel aan en uit, met het daartoe behorende knopje. Maar dat was het dan ook. De enige optie was een reparatie laten uitvoeren. Daarvoor koos ik een belwinkel uit. Meestal passeerde ik dit soort zaken zonder echte…

Het leven kent zijn schaduwkanten. Ik moest mijn mannetje bellen omdat ik helemaal vol zat. Ik kon zogezegd mijn ei niet kwijt, ik zat tot aan het plafond, mijn lijf was totaal verkrampt. Mijn mannetje, een potige probleemoplosser met handen als snoepscheppen van de Jamin, stond direct de volgende ochtend op de stoep. Hij keek mij schalks aan vanachter…

Gistermorgen reed ik door de landerijen van Noord-Limburg. Het is een mooi en onbekend stuk Nederland, waar de Maas doorheen slingert. Dorpjes met karakteristieke kerken, tuinbedrijven en natuurgebieden wisselen elkaar af. Het was een mooie Hollandse zomerochtend. Tussen de velden liepen zo hier en daar plukjes mensen. Ik weet niet precies wat ze…

Geachte heer/mevrouw, Hierbij wil ik de motivatie uiteenzetten die mij ertoe brengt te solliciteren op de vacature van leraar muziek (15 uur per week, 2-e graads bevoegdheid) aan uw school. Allereerst wil ik u vertellen dat ik vanaf mijn vroegste jeugd een passie heb gevoeld die groter was dan ikzelf, telkens wanneer mijn ziel geraakt werd door…

‘Ze hadden een sifon in de hoofdleiding van het riool’ zei de ene man tegen de ander en die schoot in de lach. ‘Echt waar?’ Kijk, dat zijn nu deskundigen. Die kunnen ervoor zorgen dat jij in een paar woorden niet meer begrijpt waar het over gaat. ‘Ze hadden de buis gewoon met plakband in plaats van met een sok aan elkaar gezet!’ ‘Nee…’ ‘Jawel. Ik…

‘Hoe is het om daar te werken?’ vragen bekenden mij. Ze weten van mij of uit het nieuws dat ik sinds een maand een nieuwe hang out heb waar ik betaald krijg om een aantal uren per week door te brengen. Het is een groot en markant nieuw kantoorgebouw en het ligt op een plek waar je, als je weleens met de trein reist, moeilijk om heen kunt. Ik geef de…

Kom bij mij niet aanzetten met altijd weer die voorbeelden uit de sport, als het om talentontwikkeling gaat. Maar ok. Ik had ook even een zwak moment bij de keeperswissel van Van Gaal bij het WK duel tegen Costa Rica. We laten ons op mijn teamdag op het werk over talent graag inspireren door de Van Gaalwissel. Wie wil er nu niet vlammen, voortdurend…

Dan mag mijn Nederlands niet perfect naar ieders zin zijn, valt mijn leeftijd nu tegen en droom ik liever dan krampachtig leven... zo modder ik maar wat van naam. Zal nooit de wereld bereiken of een hobby om werk van te maken. Maar dit is míjn week en dan heb ik het niet over woorden, lieve kippige liplezer. Wanneer U met vakantie bent, is de mijne…

Vergaderen is een rustmoment in het werk, waarbij de ijdele mens de gelegenheid hebben tot pronken en de luie mens gelegenheid tot contemplatie en de verslaafde zijn internetrelaties onder of boven tafel bij kan houden en waarbij de aanwezigen elkaar het gevoel geven dat ze productief bezig zijn, zolang er maar iemand aan het woord is, een grap maakt…

Om de dubieuze cirkel rond te maken, zijn er straks geen werkgevers meer...maar nog altijd mensen die zo graag de baas over je willen spelen. Maak U niet dik, want voor hetzelfde geld is mode een zorg minder...praten erover kan altijd nog. Geen werk? Die houden we erin, U mag weigeren tot U een ons weegt, als tegenprestatie moet er een beroep gedaan…

De rijkste pensioenfondsen ter wereld luiden de noodklok. Het pensioen moet anders. De fondsen willen meer ruimte om te beleggen. Huh? Ze zijn toch juist in de problemen gekomen omdat ze te veel speculeerden? Met onze centjes. Eerst gebruikten ze de aanslagen van 2001 als excuus. En nu de crisis. Jaarlijks betalen we met ons allen 5 miljard aan pensioenpremie…

Expeditie Robinson, kent u dat tv-programma? Een aantal mensen verblijft een maand op een onbewoond tropisch eiland. Met weinig voedsel, fysieke proeven en denkspelletjes moeten de deelnemers uitvechten wie uiteindelijk de ware Robinson is. Al enkele jaren een hit in huize de Thuistoerist. En het aardige is: je hoeft er niet eens voor naar een onbewoond…

Wie kan leven zonder doel? En zonder geld? Dus ga je op zoek naar betaald werk. Dit geldt zeker voor jongeren die na school of studie staan te popelen om aan de slag te gaan. Ze hebben lang geoefend, hun huiswerk gemaakt. Keer op keer zijn ze getest. Eindelijk zijn ze klaar voor het echte werk. In de catacomben van het stadion horen zij al het gejuich…

We zijn een volk van klagers. Over ons loon, het lawaai van de buren, de zomer die niet blijft duren. Nooit zijn we tevreden, nooit gaan we languit liggen in het gras en roepen we: ik kan niet gelukkiger zijn. Altijd is er wel ergens een zwarte vlek die ons leven verziekt. Het meest klagen wij over ons werk. Want als we zouden mogen kiezen: we zouden…

Meneer de postbode, mag ik ook reclame? Ik onderbreek mijn postronde en kijk om in de ogen van een oudere dame die mij twee huizen is achtervolgd. O excuus, zeg ik, ik dacht dat er een nee-sticker op uw brievenbus zat. Ze legt me uit dat het een nee-sticker is tegen verkopers. Maar reclame wil ze wel. Weer wat geleerd in het vak postbezorger. Het…

Kuisvrouwen, het is een ras apart. Ik zie ze elke dag op mijn werk, waar ze hun karren vol borstels, bleekmiddelen, wc-papier en detergenten door de gangen duwen, op weg naar oorden van stof, moddersporen en uitpuilende vuilbakken, die zij in een paar vloeiende armbewegingen weer toonbaar maken. Ze kunnen dweilen als geen ander, spiegels weer doen…

Het tv-programma Buch In De Bajes leert de vrije burger veel. Dat gevangenen beschikken over een rijk repertoire aan vloek- en scheldwoorden bijvoorbeeld. En dat je als gedetineerde de keus hebt tussen wel of niet werken. Of dat de meeste gevangenen gaan voor het snelle geld in plaats van een gewoon baantje. Dat ze lekker willen chillen voor € 200 per…

Dakpannen gehaald bij m’n zusje. Waarom? Lang verhaal eigenlijk. Laat ik beginnen met Droef, m’n Mechelse herder. Die vindt het gewoon nodig om tijdens elke wandeling in het bos een stok (lees: boomstam) mee te nemen. Dat stapelt zich nogal op als je ervan uitgaat dat Droef drie keer per dag uitgelaten wordt en dat gaat al jaren zo. Komt bij dat Jess…

Ik vind mijn huidige baan geweldig. Werken met mensen is iets wat me ligt, hoewel het me niet altijd in dank afgenomen wordt. Het huidige coulancebeleid van de Nederlandse politie in het kader van de huidige Cao-onderhandelingen maakt het op straat voor de burger echter een stuk relaxter en voor de desbetreffende diender die z’n bonnenboekje in de…

Dat zoiets mij weer moest overkomen. Splinternieuwe schoenen, drie dagen oud en de antislipzool al helemaal afgesleten. Ik lag daar. Op mijn werk. Tussen mijn collega’s. Op de grond. Met mijn nieuwe schoenen. Het duurde lang voor ik recht kwam. Te lang. Heel even dacht ik dat ik net ontwaakt was uit een droom die je liever niet hebt. Maar het was…

300 euro per uur. Exclusief de kantoorkosten. Dat is wat de doorsnee advocaat rekent voor zijn of haar diensten. Als je verdachte bent en je hebt geen geld krijg je een advocaat toegewezen. De staat subsidieert. Maar ben je slachtoffer of gedupeerde en je verdient iets meer dan het minimumloon dan hang je. Je moet het volle pond betalen. Niet eerlijk…

Al in mijn early fourties begon de HRM unit mij te wijzen op de naderende ouderdom. ‘Onderschat het niet hoor, het valt niet mee.’ De jongens en meisjes van de unit stortten hun pas geleerde knowhow uit over mijn hoofd. Op dat hoofd by the way groeide nog geen enkele grijze haar. Mij werd echter te verstaan gegeven dat ik het wat rustiger aan moest…

Hoeveel mensen willen single blijven? We zijn op zoek naar vrienden, een relatie, familylife. Willen met elkaar kwetteren op een zonnig terras. En tijdens het werk gezellig kwekken in de kantoortuin. Sociale dieren zijn we. Maar overdrijven is een kunst. Op kantoor heb je lijntrekkers die om tien uur op hun werk komen aankakken en om drie uur naar…

‘Ik heb u een vier gegeven,’ zei Trieneke, vorige maandag om 9u03. Ik zat nog maar net aan mijn bureau of ze stond er al, met haar ouderwets bloemenkleed en lichtblauwe schoenen. ‘Je hebt mij een vier gegeven? Ik wist niet dat ik huiswerk afgegeven had?’ ‘Op uw column en uw commentaar op mij en mijn foto’s. ‘k Vraag mij af waarom vier het minimum…

In de kantine van de welzijnsorganisatie is het altijd zo gezellig lunchen. Marjet zoekt een woning in Eindhoven en praat er druk op los. ‘Nee, in de villawijk zijn de huizen te duur. Da’s niet te betalen voor mij. Niet zolang ik geen promotie maak.’ Ze kijkt naar Sonja, haar leidinggevende, maar die geeft geen sjoege en neemt een ferme hap van haar…

Je oog valt er wel eens op. Brailleborden. Hoe is het mogelijk dat een blinde met zijn vingertoppen die verwarde puntjes kan lezen? De wereld van de blinden kent veel geheimen voor zienden. Bijvoorbeeld de merken in bankbiljetten. Of het verbond met de geleidehond. Misschien zijn de wel werkende zintuigen als gehoor en tastzin bij blinden extra scherp…

De voetballers van Oranje zeiden eerst vooral trots te zijn. Op het resultaat en blij met en voor Van Marwijk. Later op de boot volgde duidelijker taal. Los van elkaar klonk in diverse toonaarden dat men ‘nu zag waarvoor men het had gedaan’. Geen speler die simpelweg sprak van spel- of werkplezier. Dat geeft te denken. Zeker als we eens kijken…