Alle inzendingen over Achterberg Gerrit

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit 'Osmose' van Gerrit Achterberg (1905-1962)…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - -- -- - - -- - - -- - uit de Verzamelde Gedichten van Gerrit Achterberg (1905-1962)…

Ooit was het vinden van één coelacanth Een reden voor verrukte nieuwsberichten Waarover Gerrit Achterberg weer dichtte Dat vers werd een klassieker naderhand Wie nu voor vijftig verzen rond ziet drijven Kan van verwondering aan 't wenen blíjven…

Familie duurt een mensenleven lang.…

Des morgens kruipt een beest van vrees door aderen en ingewanden en maakt mij weder tot een ander, dan die ik slapend ben geweest.…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - -- -- - - -- - - -- - uit de bundel 'Sintels' (1944), Verzamelde Gedichten van Gerrit Achterberg (1905-1962)…

En de hoop is een krijtwit kind, dat lacht tegen de rover, die het slacht.…

(voor Gerrit Achterberg) Voortvluchtig, altijd maar rennen van de moordzolder, waar je stofwolken achterlaat en niemand in je ziel laat kijken, want het woord draagt enkel vrucht als het in goede aarde valt.…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - -- -- - - -- - - -- - uit de Verzamelde Gedichten van Gerrit Achterberg (1905-1962)…

De dichter Gerrit Achterberg (1905 - 1962) heeft in heel wat huizen in Utrecht gewoond. Op 28 april 1920 woonde hij aan de Hennepstraat 22. Hij woonde daar bij zijn tante Teuntje Achterberg en oom Jacobus Albertus Schoonheim, een gasfitter/winkelier. Zij hadden twee dochters en drie zoons. Verder woonde de broodbezorger Cornelis A. er.…

Bestond er ooit een blijk van uw bestaan buiten mij om?…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- uit de bundel 'Vergeetboek' van Gerrit Achterberg (1905-1962)…

Gerrit was tijdens zijn leven een kettingroker en roken staat voor het verdringen van emoties. In dit geval van tranen en gigantische boosheid. Tenminste, zo interpreteer ik de dreiging die ervan uitgaat, zoals van een rokende vulkaan.…

Hulshorst, als vergeten ijzer is uw naam, binnen de dennen en de bittere coniferen, roest uw station, waar de spoortrein naar het noorden met een godverlaten knars stilhoudt, niemand uitlaat, niemand inlaat.…

IJskoude liefde, die niet sterven wil, omdat de dode lelies onder water haar eenmaal droegen in hun gouden harten, waarmee de vijver vol lag, zwaar en stil - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit: Sphinx (1946) van Gerrit Achterberg (1905-1962)…

De schade aan het boek van Gerrit Achterberg viel gelukkig mee. Het was een mooie gelegenheid geweest om weer eens een aantal van deze gedichten te lezen. Bjarne las in het begin van het boek dat het de tiende druk betrof uitgegeven in 1988. Op bladzijde 203 vond Bjarne het volgende gedicht.…

De dichter, onder het schrijven, weegt en wikt, op dood en leven een schermutseling, totdat de deur eindelijk open gaat.…

Gij hebt het hoog geheim doorbroken, Heere Jezus Tussen ons en den Vader, naar Uw Woord mogen wij zonder zonde zijn en nieuwe wezens wat er ook in ons leven is gebeurd. Ik deed van alles wat gedaan kan worden, het meest misdadige - en was verdoemd. Maar Gij hebt God een witte naam genoemd met die van mij. Nu is het stil geworden, zoals…

Hier ligt het grafje met de zoden glad. Het is het sluitstuk na een kort ontwaken: een meter aarde om gelijk te maken, wat voor een ogenblik verheffing had tegen een moederarm, niet meer dan dat. En beide armen langs het lichaam slaken en denken, denken: waar moet ik geraken met kinderstoel, commode, wieg en bad ? Ruimteverlies in…

Ik houd u in beraad. Een stuk van uw gelaat staat in mijn achterhoofd.…

Leg als laatste wat gij doet al mijn gedichten aan mijn voet; krachten waarmee ik opstaan moet.…

Met leven toegerust voor beiden, liep ik vannacht de gangen in, die naar u leiden. Het ondergronds geburchte droeg een stilte, die met tegenzin mijn tred verdroeg. De muren stonden als verzadigd van ruige schimmel; lucht en licht, voorgoed beschadigd, beten mij uit; de wil alleen bij u te zijn in 't jongst gericht, hield mij ter been.…

Hier krijgt het ogenblik voldoende grootte en achtergrond, een eeuwig open doek voor de verbeelding van het paradijs.…

De schemer valt als grond. In Holland loopt een hond. Een hond met lange tanden. Er gaat door alle landen een grote zwarte hond. Wij liggen in het rond. Niet langer van elkander. Wat ons tesamen bond stierf tussen onze tanden. De schemer valt als grond. ----------------------------------------------- Uit: Blauwzuur, posthuum verschenen…

De nederige dagen van november zijn weer gekomen, grijze als een emmer…

Ik heb vannacht met u gewandeld in de dove lanen van de slaap, en nu het morgen is geworden is er niets veranderd, dan dat die twee, die in den nacht tesaam volkomen bij elkander waren, mij weer alleen gelaten hebben in den morgen, en samen verder zijn gegaan.…

Gij zijt aan mij gebonden met het al. Elke steen bezit uw val en ieder cijfer uw getal; de mededeling uw verhaal; tong uw taal; de veelheid uw geval. Gij hoopt u in mij op met doodgewicht aan regendrop. Iedere vleugel heft u op.…

Het beste van voor jaren dringt vanavond tot mij door. Al je gewone vragen vinden weer gehoor. Regent het. Ja het regent. Goede nacht. Laten we nu gaan slapen, zeg je zacht. Wij luisteren en liggen. Wind beweegt het raam. Blijf zo maar liggen, zeg ik, en ik noem je naam. Alles wat antwoord is gaat van mij uit. Je wordt vervuld van de oneindigheid…

I laat mij aan u ontstaan, wezen van zestien jaar. Ik heb nog niet geleefd dan enkel maar om dood te gaan, als ik mijn naam niet heb gegrift onder het vers, dat in u ligt. Het vangt met deze strofe aan. II Wezen buiten de wet. Afspraken met sterren en eigen leden voor eeuwig en zonder reden. III Van het meisje van zestien jaar…

Hier ligt het grafje met de zoden glad. Het is het sluitstuk na een kort ontwaken: een meter aarde om gelijk te maken, wat voor een ogenblik verheffing had tegen een moederarm, niet meer dan dat. En beide armen langs het lichaam slaken en denken, denken: waar moet ik geraken met kinderstoel, commode, wieg en bad? Ruimteverlies in rekening…