Alle inzendingen over Anoniem

Niets zo praktisch als een goede theorie.…

Wat heb ik toch een bloedhekel aan anonieme bellers, ze verknallen je dag, wat me vanmiddag tot twee keer toe gebeurd is; de telefoon gaat, op zich niet vreemd maar in het scherm staat “anoniem”, dan druk ik het groene knopje in en zeg alleen maar: goedemiddag! Meer niet!…

Eén van de grootste afknappers op sites als deze zijn de anonieme klepzeikers die om één of andere reden altijd blijven denken dat ze interessant zijn. Punt is dat het om pure lafheid gaat. En daar valt eigenlijk weinig aan te doen. Je hebt een karakter of je hebt het niet.…

Sollicitanten blijven anoniem. De naam van Achmed wordt pas vrijgegeven Wanneer het afwijsbriefje wordt geschreven. _______________________________________ ...de gemeente Nijmegen gaat o.a. naam en geboorteland in sollicitatiebrieven onherkenbaar maken om discriminatie tegen te gaan...…

Anoniem iemands werk afkraken met het enig doel de maker ervan te krenken, zonder dat werk recht te doen, is even laag en laf als hem van een veilige afstand in de rug schieten.…

Alleen anonieme publikaties zijn in overeenstemming met de wetenschappelijke doelstellingen.…

Dat 'Meld Misdaad Anoniem' geen onderdeel van de Overheid blijkt te zijn, kan als een vorm van misleiding worden gekenschetst, nu duidelijk is geworden dat het een op winst gerichte particuliere onderneming betreft.…

het laat zich raden, maar zoek het niet te ver dronken heb je weinig gezien het schouwspel beleefd in al zijn bedrijven. het zweet verhulde beklijvend zijn gelaat; verwijderde het niet al te ver, maar raad dat maakt het spannend. hij heeft een naam een klinkende naam, dus roep hem niet te luid een ding weet je; ook omgekeerd gok…

Geen houding het lijkt of ik je niet zie echt wel maar je merkt het niet ik kijk naar je vanuit alle hoeken waaruit ik je kan bekijken het is een feit ik wil je zien maar het blijft alleen bij dromen als ik naar je kijk zijn we samen gelukkig echter als je me voorbij loopt niets bijzonders je kent mijn naam niet eens…

Ik weet niet wie je bent ik weet niet hoe je heet jouw gezicht heeft geen naam jouw stem heeft geen kleur Een verwonderde blik maar ik geef geen kik er is geen deur die voor mij opengaat er ontsnapt mij een snik Ook al kennen we elkaar niet zo echt ik weet wel dat je vecht een druppel geluk is alles wat je wilt het geeft je kracht…

bij haar is sprake van een muur van afweer want een ieder die haar benadert komt na verloop van tijd tot de ontdekking dat zij immuun is voor kritiek, haar emotie zit namelijk gevangen in een web van frustraties.…

Ik had een kaars gekocht voor ons twee voor onze liefde en ik wist het zit ons niet mee Ik stak hem aan iedere dag twee jaar lang toen was de kaars opgebrand en daarvoor was ik bang Het vlammetje van de liefde was er ook niet meer…

Lief lachend keek je me aan Je ogen straalden, helemaal jij Je liefheid heelde wonden Je lach maakte me blij Maar nu is alles anders Alles is verleden tijd Je lijkt me niet meer te kennen Je kijkt niet meer naar me om Nog steeds ben je lief en lach je Nog steeds stralen je ogen, helemaal jij Behalve als je mij ziet Snel loop je…

eindelijk besef ik dat alles draait om jou en mij tollend om elkaar begeer ik jou in een minnespel van woorden letters die elkaar zoeken om uit te schreeuwen hoe ik jou gevonden heb en eenmaal ze ontdekken aan wiens zijde…

Wat gebeurt er met me? Waarom voel ik me zoals ik me voel? Zonder zelfvertrouwen en zo onzeker en niemand die begrijpt wat ik bedoel. Veranderen, dat is wat ik wil. Ik zou zo graag een ander in m'n lichaam willen zijn. Op deze manier ben ik niet gelukkig en voel ik van binnen alleen maar een intense pijn. Ik weet niet hoe het nu verder…

Het leven is een licht een licht dat fungeert als een op zichzelf staand plicht maar in een groep functioneert De mens is afhankelijk al staat hij alleen en is hij toegankelijk voor ieder om hem heen Een lichtje zal doven en zijn taak zal vergaan maar hij zal altijd daarboven in gedachten bestaan…

Verdwaald in zijn ogen, kijk ik hem aan. zijn omhelzende armen, een hels verlangen. Een warme glimlach, vlinders in mijn buik. Zachtjes fluistert hij lieve woorden, mijn lippen tintelen wanneer hij ze voorzichtig aanraakt. Zijn blauwe kijkers staren me aan.. verliefd staar ik terug. Hand in hand, Samen.... met mijn droomjongen.....…

Wees gegroet met jubeltonen, Wees gezegend grote dag! Komt ons heerlijk feest nu kronen, Geurend lover, zonnelach! Groten, kleinen, grijsheid, jeugd, Allen gloeit de borst van vreugd. Juichend strekken wij de handen. Heil U! ruist door Hollands tuin, Heil U! jub'len strand en duin, Koningin, Koningin der Nederlanden! 't Vast verbond is…

Zie je die prachtige kleuren, de kleuren van de regenboog? Die eindigen in jouw hart en gaan vanuit de mijne omhoog. Voel je die heerlijke warmte, de warmte van de zonnestralen? Met al mijn liefde, ben ik die voor jou gaan halen. Hoor je die prachtige muziek? Het maakt me meestal blij, maar soms luister ik met verdriet want het is niet…

De hevigheid van de jeuk is omgekeerd evenredig aan de bereikbaarheid van de plek…

Als je mijn stilte niet begrijpt kun je ook mijn woorden niet verstaan.…

Verbieden is verboden…

Gedachtenbeheersing is niet alleen het vermogen om de gedachten ergens bij te houden, maar ook het vermogen de gedachten ergens van af te houden.…

Stilletjes lig ik onder mijn dekens, Ik denk, ik peins, en zucht, Maar hier in mijn bedje is het veilig, Ook al weet ik dat ik vlucht, Vlucht voor de volgende dag, Hopend dat ie nooit aan zal breken, Hopend dat ik nooit wakker word, Zodat het kwaad nooit meer zal spreken, Ik ben bang voor wat er zal komen, Bang voor wat er altijd is,…

Je snapt er dus helemaal niets van. Je weet niet wat ik bedoel. Je kent mij absoluut niet. Je begrijpt niet hoe ik me voel. Er is zoveel tussen ons gebeurd. Je denkt dat ik dit zomaar kan vergeten. Weet je nu nog niet hoe een vrouw in elkaar zit? Je zou toch eigenlijk beter moeten weten. Spelen met gevoelens, dat is wat jij hebt gedaan.…

Mijn wereld ligt in duigen. Kan het even niet aan. Ik mis je zo. Hoe moet ik nu verdergaan? Plotseling was het over, maar het is niet echt voorbij. Ik voel nog zoveel liefde, ook al is het niet meer "wij". Het is beter zo, zei je, maar is dat echt waar? Kunnen wij verder met ons leven? Kunnen wij echt zonder elkaar? Ik zal altijd…

Je hebt een geweldig gezin. Je houdt toch van je man en toch overkomt 't je. Je weet niet hoe 't kan. Plotseling is daar die ander, die binnenkomt in jouw leven. Je probeert het te verdringen, want je kunt hem je liefde niet geven. Je denkt dat je zo weer verder kunt en dan komt er een moment dat je bang bent voor jezelf, dat je jezelf…

Sterren aan de hemel, Ik kijk naar buiten en denk aan jou. Wij zo verschillend, en toch ben jij de gene waar ik van hou. Wij zullen nooit bij elkaar zijn, als je zo iets weet wat doet dat dan pijn. Maar lieverd, onthoud goed, jij altijd in mijn hart en als ik aan jou denk geeft mij dat weer goeie moed. Zo kan ik weer door het leven. "zonder…

Soms heb ik mijn twijfels. Ik hou wel van hem, maar niet altijd. Wil ik bij hem blijven of wil ik hem kwijt. Er zijn momenten, dan gaat het prima, maar er zijn ook momenten dat hij me niet wat doet en dan vraag ik mezelf weer af, wanneer en hoe doe ik het nou goed? Als ik ga, krijg ik het dan beter? Welke kant moet ik kiezen, want als…

Ik keek in je ogen, ik zag dat je niet meer kon. Je wilde niet meer leven, en je vertrok met de ondergaande zon. Je leven was zo kort, onbeschrijfelijk de liefde die je hebt gegeven. Ik wil je weer in mijn armen nemen, in mijn hart zul je altijd verder leven. Ik ben blij dat ik jouw heb mogen kennen, ook al was het dan niet lang. Mischien…