Alle inzendingen over Conrad Felixmüller

Je kwam in contact met de Dresden Secession groep 1919 en je werd lid van de vriendenkring rond Otto Dix, Otto Griebel en Conrad Felixmüller. Je huurde een deel van het atelier van Conrad Felixmüller, waar je baliks, kaarten en illustraties maakte. In juni 1921 trouwde je met de schilder/operazanger Kurt Lohse.…

Ludwig von Hofmann, Robert Sterl, Conrad Felixmüller en Otto Dix. Wolfgang overleed op 1 september 1951 in Hotel de Montalembert in Parijs door voedselvergiftiging. Hij leed ook aan levercirrose, een longontsteking en geelzucht. Hij werd 38 jaar.…

In het voorjaar van 1917 ontmoette jij de expressionistische schilder Conrad Felixmüller, geboren op 21 mei 1897 in Dresden. Hij was bevriend met jouw goede vriendin Lotte Wahle, geboren op 22 juli 1884 in Freiberg. In december 1917 kregen Lotte en Conrad de zoon Justus Matthias. Hildebrand was zijn peetvader.…

Jij was toen in Dresden, waar de expressionistische schilder Conrad Felixmüller, een masterstudent van de schilder/kunstschrijver Carl Bantzer, in 1915 een houtskooltekening van jou maakte. Jij woonde en werkte zo'n 25 jaar in Konstanz en Meersburg aan het Bodenmeer.…

Je vertoefde in de vriendenkringen rondom Otto Dix, Otto Griebel en Conrad Felixmüller. In het atelier van Conrad verkocht je batiks, prentbriefkaarten en illustratiewerken. In juni 1921 trouwde jij met de schilder/operazanger Kurt Lohse (1892 - 1958). Jullie gingen in 1922 in Görlitz wonen en in 1925 in Hamburg.…

Jij had contact met de vriendenkringen rond Otto Dix, Otto Griebel en Conrad Felixmüller. Met batiks, ansichtkaarten en illustratiewerken kwam er geld bij jou binnen. In april 1921 ging jij met de schilder en operazanger Kurt Lohse in het huis van de fabrieksdirecteur van de Schreckenbach-steengroeve in Wehlen-Zeichen wonen.…

'Maar mijn dienstknecht Conrad doet het graag!', zegt hij.…

Vrouw zijn is ontzettend moeilijk, want het bestaat voornamelijk uit het omgaan met mannen.…

Een ideaal is vaak slechts een vlammend visioen van de werkelijkheid.…

Alleen Conrad en een goede vriend van jou waren daarbij aanwezig. Je as werd in een graf in Middletown Cemetery bijgezet. Je hebt een ster op de Hollywood Walk of Fame, maar je zocht geen roem, eerder genoeg troostende liefde.…

als de nacht weer van de morgen is maar, ik nog slaap en in mijn dromen jouw ogen weer geniet je hemelbed opschud en niemand nog mijn tranen ziet die ik dan telkens weer laat komen en als de zwarte schaduw weer verdwijnt heb ik mijn ogen opgeslagen naar de dag waarin geen zonlicht meer verschijnt…

winterstilte over witte velden dwaas dwarrelen de vlokken neer een levend wezen ziet men zelden het land heeft zelfs geen heer eenzaamheid is hier bedolven de witte pracht heerst kil wolken zijn de golven wat is de winter stil…

zacht beweegt het water en zingt een lied het hoofd niet meer gebogen belast door het verdriet de zon als meesteres verschijnt en laat zich gelden het water zingt niet meer nu ruist het in de velden er komt ander weer…

ik streek nog eenmaal door je haren nog eenmaal keek in je blik ik dacht terug aan al die jaren altijd samen straks... slechts nog ik…

oorlog scheurt de aarde en laadt op ons de schuld wij zwijgen met gesloten ogen ontdaan door het tumult…

je ogen, waarin ik ben aangeland zie ik voortdurend branden vuur dat ik niet doven kan ik voel de warmte in je handen mijn lijf staat nu in vuur en vlam geen water om mij heen ik blijf je maar beloven en laat je niet alleen dit vuur kan ik niet doven…

als straks het groen gaat kleuren de lucht wordt grijs en grauw bossen sterk gaan geuren 's morgens is er dauw de dagen worden korter nachten zwart en lang het hout dat ligt, verdort er zo mooi, toch word ik bang een wonderlijke tijd bomen die zich ontkleden er ontstaat een bladtapijt dat ritselt en sterk geurt de zomer is verleden gestorven…

we waren samen toen hij vertrok kwart voor zeven vrijdagavond ik weet het nog precies op de gang zag ik een klok de klok zag mijn verlies buiten was het nacht het noorderlicht gedoofd ik had mijn taak volbracht zoals het licht dat schijnt totdat het duister het berooft de duisternis dook in mijn ziel mijn licht was mee gestorven doordat…

het kerstfeest staat weer voor de deur het feest van licht, maar ook sleur vrede komt er dan op aarde en men zit aan de dis voor de vrede die men niet bewaarde vieren wij met kerst een mis…

talloos zijn in nachten mijn gewichtloze gedachten zwevend in het duister hoor ik het gefluister als het dan verstomt is er de slaap die komt dan droom ik weer van jou mijn bed is warm, maar ik voel kou tranen vloeien op het laken als ik probeer je aan te raken een lege plek, zo kil mijn hart dat bonkt, wordt stil…

zondagmiddag zag ik jou je handen in je haren wachtend in de kou verkild waren je ogen versteend was je gelaat de witte wereld om je heen leek je te gedogen er was geen mens op straat behalve ik die je daar zag zoals je stond, gebogen sprak ik je aan en zag de treurnis in je ogen maar toen ik je omarmde in een wanhopig streven je met mijn…

liefde in de glans van stralen naast je liggend vertel ik mijn verhalen sterren dalen op ons neer ik kijk geboeid jouw ogen glanzen terwijl je met me stoeit gaan de sterren dansen het wordt een nachtelijk festijn ik dwaal verrukt op wolken terwijl wij keer op keer de liefde zo vertolken…

jouw hart wordt ook het mijne als ik het kloppen hoor terwijl ik je ontdek en langzaam reis van plek naar plek ik word meer en meer verlegen doch ook brutaal en ongehoord zo reis ik verder en ontdek je onverstoord er lijkt geen einde aan te komen maar....mijn uiteindelijke doel zijn de tranen die nu stromen omdat ik zoveel bij je voel…

ik loop langs de velden door het stille land verlangend naar vroeger grijp ik je hand de gloed van de avond het zonlicht verdwijnt we lopen nu samen in jouw licht dat schijnt waar zullen we heengaan? nu het nog kan het zijn slechts mijn dromen eens was je mijn man je hand is verdwenen ik laat je weer vrij kom... ik ga slapen opdat ik…

mijn hart is als twee schalen gevuld met evenveel uit beiden wil ik halen zodat ik altijd deel…

als jij in mijn gedachten bent mijn hoofd volledig vult jij al mijn kleine dromen kent en mijn geheimen zo onthult ik blozend in je armen lig verlegen en verbaasd mijn ogen neergeslagen verliefd en ook onthaast dan dwaal ik zonder zorgen niet langer meer alleen ik slaap gerust en morgen.... ga ik stralend van je heen…

je ziet er uit als een gebakje vol zoetigheid en room ik kijk naar je en... pak je of? is het slechts een droom…

oorlog scheurt de aarde en laadt op ons de schuld wij zwijgen met gesloten ogen ontdaan... door het tumult…

het nevellaken ligt glad en schoon te wachten op de dauw meedogenloos en kil op het nieuwe blad, zo pril een zware last nu reeds te dragen wachtend op het dagen kwetsbaar zijn de knoppen zich persend uit het hout smachtend naar de lentezon de ochtend is nog koud…

zwanen in het land terug en altijd samen nog net niet hand in hand verliefd zoals al jaren alweer bereid te broeden de lange winter is voorbij zoals zij doen vermoeden ze keerden terug, naar mij en naar het hoge noorden nog niet in ’t water maar gezeten in het groen verhongerd, misschien uitgeput het is een pleisterplaats op weg naar ’…