Alle inzendingen over Couperus

we vonden het verleden rond zijn zerk een grijze gids sprak wonderschone woorden die bij de ons ontvallen schrijver hoorden ontstegen aan zijn nagelaten werk in trance zag ik de zware steen bewegen en trage klanken rolden uit het graf: ‘het was te kort, m’n taak was nog niet af dus luister nu, ik heb te lang gezwegen’ ‘vertel ze wat ik nooit…

Couperus' De boeken der kleine zielen die moest ik toch minstens een kans geven, zoals ik allerlei andere schrijvers uit het verleden de laatste jaren ook ontdekt had. Er is een heel genootschap aan hem gewijd, dus ik vermoedde zonder Couperus een pretentieuze maar in wezen ongeletterde lezer te blijven. En meteen maar met de deur in huis.…

O, Lucebert, Couperus, en Hendrik R. Marsman! Waarom konden jullie het wel en Kennik R. Geensnarsvan!…

Mijn leraar Nederlands was een katholiek en goedig man, een bewonderaar van de Camera Obscura en géen liefhebber van moderne auteurs; hij beschouwde Louis Couperus als een ook in moreel opzicht lang niet ongevaarlijke nieuwlichter.…

het uur (in stations wordt tijd bepaald door treinen en ik zocht het spoor naar huis op een perronbank uit de wind liet ik couperus rusten in mijn schoot macht der gewoonte die me tijdinwaarts ontvoert en ik sprak écht met hem) past nergens in…

Couperus was een meester in het beschrijven van bloemrijke details. In de ochtend ging Bjarne op zijn ijzeren paard naar de natuur om tegen het middaguur weer in de stad terug te keren. Na vier uur schilderen ging hij naar het balkon om verder te lezen. Om in de verhalen mee te leven, zoals dat kon met de literatuur van Couperus.…

Ik weet zeker dat als over honderd jaar iemand met verstand van Literatuur in Nederland de geschiedenis van dézen tijd zal schrijven, hij zal schrijven dat er ook nog een mindere-rangsche feuilleton- of romanschrijver, genaamd Couperus, leefde, die in zijn jeugd echter wel wat goeds heeft gemaakt.…

Louis Couperus was een meester in het beschrijven van bloemrijke details. Louis Couperus (Den Haag, 10 juni 1863 – De Steeg, 16 juli 1923) was een Nederlandse schrijver en een van de eerste Nederlandse vertegenwoordigers van het literaire naturalisme. Het naturalisme kwam vooral tot uiting in de literaire genres van het proza en het drama.…

Of je mee wilde gaan naar een lezing over de Haagsche romans van Couperus je de gelegenheid geven voor een sporadisch contact in levende lijve En dat ik ook wel wist: je neen zou zeggen bang was in het donker pleinvrees je trof overdag een fobie voor insecten ouder dan een eeuw Je nog steeds gruwde van de lipovlo waarvan de larven…

de scheve huisjes aan het Hoge Zand die voor geen slopershamer wilden wijken de parken met de eeuwenoude eiken een schone slaapster op het stille strand de lommerrijke lanen voor de rijken de krijtstreep van een dienaar van het land het meisje met een ijsje in haar hand dat in Madurodam loopt rond te kijken Couperus die in brons te wachten…

(het enige echte hopje, van Rademaker) het is nog Haagser dan de ooievaar, Couperus, Binnenhof en Lange Poten de witte wikkel zit hem als gegoten het is de trots der ware Hagenaar zo’n prachtig bruingebakken exemplaar wordt wereldwijd en zeer beschaafd genoten de receptuur is aan het brein ontsproten van Jahweh of een duivelskunstenaar…

coryfee liefst de nummer één men heeft de oplossing gezocht in spreiding grotere mobiliteit van het aanbod meer aansluiting op de regio Vondel deed nu het westen Slauerhoff het noorden Roemer Visscher het oosten Guido Gezelle het zuiden vrij invliegbare gastdichters waren Bredero Elsschot Kloos Luyken Paaltjens Klikspaan Poot Couperus…

de laan der lanen parelt in de zon de krokus heeft een paars tapijt geweven Café de Posthoorn blijft de gulle bron alwaar bezoekers aan hun glazen kleven Hotel des Indes start een tweede leven en kruipt voorzichtig uit een flets cocon Den Haag is hier gewoon Den Haag gebleven de baksteen blijkt veel sterker dan beton Couperus kijkt, gebronsd…

In het leven ... en ook in de taal zijn nuances alles.…

De meesten van ons hebben een hart overvol als een antiquiteitenwinkel, zonder leeg plekje om íets meer bij te zetten.…

Desiré Acket, uit de WB-uitgave van 1940 van Louis Couperus' Korte Arabesken.…

Ik dacht eerst aan een paar kennissen er een paar cadeau te geven, maar ik ben er te gierig toe en hou al de exemplaren voor mezelf! Ik zal zeggen, dat ze ze maar moeten bestellen.…

Ik kom uit het woud, en de wilde beesten zijn niet zo wreed als de mensen. In het bos hebben de beesten mij gespaard. Een leeuw heeft de wonden aan mijn voeten gelikt, en een tijgerin heeft mij laten rusten in het nest van haar welpen.…

Meelijdend lacht hij dan om de schrijvers: de armen; ze meenden telkens weer te geven iets nieuws, in illusie van hun artistenziel, in zelfverblinding van ijdelheid, onvermijdelijkheid van hun kunst.…

Ik zou graag alles willen zien in de wereld en alles willen leven in het Leven.…

Gerard Reve, Louis Couperus, Jan Wolkers, W.F. Hermans. Ik bekeek de boeken nauwkeurig en besloot een boek uit te zoeken om te lezen. Ik had een korte vakantie van school, ik had al mijn huiswerk al gemaakt. Het boek dat ik had uitgezocht was: “De berg van licht” geschreven door Louis Couperus. De berg van licht was de troon van de zonnegod.…

En wie zij verwierp in dat ondeelbare ogenblik van haar opperste gerecht, met die enkele blik, in die enkele seconde, behoefde ook nooit te hopen: zij, priesteres, liet hem niet toe in de tempel. Voor de anderen was de tempel open, maar alleen achter het gordijn van haar correctheid.…

Lijden is het grootste geven. Te geven aan wie men liefheeft, het leed van zijn lijdende ziel, is de grootste gift, die te geven is.…

Terwijl Emma de Nederlandse boekenmarkten aan het afstruinen was, op zoek naar eerste drukken van Couperus, Jean Genet en andere bekende door haar zo geliefde auteurs, schreef ik geheime liefdes gedichten aan mijn oude schoolmakker Kees Broodakker.…

NARCIS Aan de boord ener beke Zie ik leliën dromend staan, Wijl golfjes om haar stengels Schuimend gaan. Een rei als van nymfen, Die zich beuren uit de beek, Een rei als van sneeuwwitte bruidjes Zo kuis, zo bleek. En in heur midden heft zich Een enkele narcis,…

Nooit glijdt een verstandig woordje Van die rozenlipjes dijn; Die moeten maar zonder pozen Aan het schertsen en kussen zijn. Die moeten maar altoos lisplen: 'Jij bent de liefste mijn!' Maar meen je dan, dat dit immer, Mijn schatje, genoeg zal zijn? Ga ik aan het redeneren…

Het is heerlijk jong te zijn! Er is niets anders!…

Om het Goud werd de Strijd geboren.…

Conversatie-aandrang is een menselijke zwakheid; het bewegen van de kaken en het voortbrengen van min of meer beduidenis-hebbende woorden, zinnen en peroraties is een fysieke behoefte zo goed als eten en slapen.…

De Toerist, die late namiddag, was verdwaald. Uit een donker bergbos, waar de hoge sparrenbomen zich tot een sombere kathedraal schenen te bouwen, terwijl de rode, ondergaande zon door het zwarte gewemel der lagere twijgen scheen als met altaarkaarsgeschemer in een ver verwijderde kapel, was de Toerist gekomen aan de rand van de vallei, waar de bergstroom…