de wanhoop in haar stem
tijdens dat lied: J'attendrai
J'attendrai
Le jour et la nuit
J'attendrai toujours
Ton retour
J'attendrai
dat zou ik willen bereiken
alles, maar niet
de onverschilligheid
dat wil ik misschien
nog wel het meest
niet meer schrijven
nooit meer, nu niet
later niet, nooit niet
ook vroeger niet meer
de vrede…
rendez-vous
met een droombeeld
in levend wit
ter herinnering
aan een stem
vol melancholie...
een blikvanger in de
achtiende divisie
van begraafplaats Montmartre
als een vorm
van ontkenning
staat zij daar
'herrezen'
uit een zee van bloemen
die tot jaren
na haar dood
nog dagelijks
door bewonderaars
worden bijgezet…
bloesjes zomerdracht
schildert
volstrekt voorwaar
barbaars kleur smeet
smijt
kwetsbaar kleurrijk
verwondering
er loopt een dunne
kleurrijke mens
in Parijs
heden ten dage
onbevangenheid
met een netje
uit met streken
compleet
zonder rennen
gewoon met eigen aardige
blik op eigen grond
rolt zijn gedachten
over dalida…
Je veranderde je naam in Dalida, een bijbelse vrouw, op aanraden van Eddie Barclay (1921 - 2005).
Je begon een carrière als zangeres en actrice. Je zong in het Engels, Frans, Italiaans, Arabisch, Duits en Spaans. Je stond negentien keer op nummer één en je verkocht wereldwijd meer dan 130 miljoen albums. Je was zeer populair in Japan.…
Samen met Dalida deed hij mee met het San Remo zangfestival, maar hun nummer 'Ciao Amore Ciao' werd geschrapt. Dat zou de reden van zijn zelfdoding zijn geweest, wat natuurlijk nogal dubieus is voor zo'n ijzervreter, die hij was.…
Op je achtste zong je al liedjes van Mireille Mathieu, Claude François (zichzelf per ongeluk geëlektrocuteerd), Dalida (pleegde zelfdoding, wat vele vrienden van haar eerder deden) en Silvie Vartan.
Je won een popsongfestival en je viel meteen op met je rauwe, hese stem, waardoor men je met Edith Piaf en Marlene Dietrich vergeleek.…
0
Bezig met laden