Alle inzendingen over Ga hier a

Het afsluitend Titelgedicht ‘Ga hier aan land’ doet mij liefhebber zwijmelen. Te koop bij Perdu Kloveniersburgwal 86 Amsterdam. Of zondagmiddag 20/10/2013 op dichtersmiddag Eijlders vanaf 16.15 uur waar Veen zelf verkoopt en indien gewenst signeert. http://www.eijlders.nl/dichtmiddagen.htm Robin Veen - Ga hier aan land, uitg.…

Ik ga gewoon door met mijn beweringen. Ze kunnen zomaar iemand anders inspireren tot inzichten die ik vanuit mijn positie nooit anders kon hebben overgebracht. Al mijn alter ego's heb ik achter mij gelaten, u kunt mij dus niet betichten van het feit dat ik u met mijn flaters heb opgezadeld, hooguit dat u ze niet goed hebt gelezen.…

Ga dan maar.…

Ga nu maar Praten heeft geen zin Alles is voorbij Tranen helpen evenmin Ga nu maar Het is gedaan Maar mijn liefde voor jou Zal nooit overgaan Ga nu maar En laat me hier alleen Het vuur is geblust Onze liefde is gesust Ga nu maar Tot een volgende keer Ooit op een dag Zien we elkaar weer…

Kom, neem afscheid, ga nu maar morgen moet het -naar dat schijnt- alweer wat beter gaan.…

Ga door, vecht! Wie je liefhad heeft je toch allang verlaten. Wat je zeggen wilde, is gezegd. Laat anderen maar praten. Ga door, geloof! Nu wat je vasthield wankelt, bleek wie je vertrouwde doof, liefde anders dan het leek. Ga door, weet! Dat je staan zult na vandaag.…

in zijn hoofd dreunt een trein de cadans van het leven nog eenmaal met haar dat ritme beleven nog eenmaal met haar de wereld ontdekken het station binnenrijden en nooit meer vertrekken met haar de toekomst inglijden nog eenmaal de vrijheid tegemoet in zijn hoofd dreunt de trein waarmee zij is verdwenen, voorgoed…

"Ik ga weer, als 't niet stil wordt," riep hij ieder uur en driftig tikte op de bank zijn lineaal. Rumoerig bleef zijn klas in 't saaie vaklokaal: Van A tot Z doceerde hij Literatuur, 't Duurde weer eindeloos. Hij sprak in vreemde taal over Het Boek, Het Vers, met langzaam dovend vuur.…

Nog maar heel even, dan ga ik ECHT leven, Kleinkind geboren als oma herboren Zaken opzij gezet nu telt alleen hét Een herseninfarct keek om de hoek waarom kwam hij bij mij op bezoek De tranen stromen over mijn wangen waarom word ik daardoor gevangen Ik wilde nu toch gaan genieten ik kan dat "kreng" wel schieten Had ik maar eerder beseft…

Wanneer aarzelende druppels verkwikken laat dan warme stralen bevroren wanen ontdooien als bloemen huiverig over de rand van de vaas het eerste licht durven begroeten pas dan zal gisteren vandaag zijn en verlegen verlangen naar morgen ga je mee douchen ?…

Als ik ga schrijven is het al geboren: het schrijven is het knippen van de streng en het vooroverbuigen om te horen of het – men kan nooit weten van tevoren – een lieveling zal worden of een kreng.…

De deur lijkt een muur van mijn gedachten die me dwingen te sluiten wat ik zonder woorden niet begrijp als ze weer droevig kijkt en vraagt waarom ik zo makkelijk zwijg en haar weer zonder een sleutel laat wachten…

Ga maar haar eind is hier begonnen Waarom heeft het zin om verder te praten, als alles wat je zegt toch wordt verzonnen. Wat moet ik nu beginnen ik geloof niet dat dit gemis ooit over gaat. Wie kan me nou nog helpen, wie is degene die mij nu steeds vrolijk maakt.…

En thuis,thuis bij jou daar wacht nog iemand op je Daar thuis, daar wacht je vrouw Misschien ben ik vervelend, maar realistisch wel onze liefde mag niet groeien Het wordt dan zeker kommer en kwel Dus ga nu maar, ga maar heel snel…

Op reis wou je, naar het land waar geen insect je prikken kan, waar intens de geur van het kortgewiekte gras, dat speelt onder je voeten, ga nu maar snel, mijn kind, het wachten is voorbij.…

Hoe trots ik op je ben Mijn duizendpoot, mijn allerliefste vader De belangrijkste man in mijn leven Ga maar...en rust zacht, want Jij hebt, veel te lang, je strijd gestreden Niemand zal ooit weten... Hoeveel jij hebt geleden... Bedankt lieve Pap, voor alles…

Ik kus de tranen in je ogen Je laat mij ze doen opdrogen Ik wilde je geen pijn doen In die allesvernietigende zoen Ik kus de tranen in je ogen Je laat mij in liefde dogen Ik wilde niet tegen je liegen Je laat mij eindelijk uitvliegen Ik kus de tranen in je ogen Je laat mij ze doen opdrogen Ik ga nu in liefde bloeien Je hoeft mij niet…

Ik ga je nu verlaten, En zal je niet langer tot last zijn, Het valt nu niet meer goed te praten, Ik wil verlost zijn van die pijn! We hoorden bij elkaar... Maar ga nu maar!…

in rust en vertrouwen je weg vervolgen niet bij elke moeilijkheid stil blijven staan vreugd en verdriet durven te accepteren er zelfs iets van leren dat geeft je een kracht die niemand je afneemt…

Ik vind de weg niet meer En toch Elke keer weer Ga ik door Door met leven De weg naar jou loopt dood De afstand is te groot Toch ga ik door Ik geef niet op En ga op zoek Naar de top Doorgaan met leven En mijn liefde geven Aan anderen Zullen mijn gevoelens voor jou Niet veranderen Steeds zal ik eraan denken Hoe het was met jou…

Ik ga je nu verlaten, En zal je niet langer tot last zijn, Het valt nu niet meer goed te praten, Ik wil verlost zijn van die pijn! We hoorden bij elkaar... Maar ga nu maar!…

Ik ga je nu verlaten, En zal je niet langer tot last zijn, Het valt nu niet meer goed te praten, Ik wil verlost zijn van die pijn! We hoorden bij elkaar... Maar ga nu maar!…

Ga maar Ga maar gerust straks heb je rust Ik zal de ramen sluiten het licht is vergaan Ga maar Ga maar gerust straks heb je rust.…

in dit licht gedicht hoort men alleen de zwakke echo van gedoofde klokken lopend over grind, dat hoort bij rouwen, graaf ik het graf van vertrouwen ik kwam zag en verloor ik ga maar, stilaan, weer op mijzelf bouwen…

ik ga weer verder op de tast over een weg die jij voorvoelde maar ik nog niet ken ook al draag ik een schemerlast en verlies jij die ik ben…

GA NU MAAR… Ga nu maar… Ik zal je nooit vergeten Blijf toch hier… Ik hou van je, moet je weten Ga nu maar… Gids de anderen door het leven Blijf toch hier… Ik kan je niets dan liefde geven Ga nu maar… Het is tijd om te bezinnen Blijf toch hier… Wat moet ik zonder jou beginnen?…

Daar ga ik niet over, zegt men. De NS verwijst me via haar callcenter waar een dame haar stinkende best doet, uiteindelijk toch terug naar Connexxion. Daar tref ik een heer die warempel zegt mij te begrijpen. Hij zal proberen om mij via het systeem uit te checken, maar dat is hoogst ongebruikelijk meneer.…

Zoals niet alleen een wekker maar ook een bediende er op ingesteld kan worden om een veel slimmer mens dan hij zelf wakker te maken, zo kan ook een veel minder geniaal en zelfs veel minder goed mens een ander opvoeden die in aanleg tot betere dingen in staat is dan hij zelf.…

Onderweg in de tram naar een zakelijke afspraak hoor ik ineens een stem uit het verleden. Ik weet de vriendelijke stem, die mij met een licht buitenlands accent vraagt hoe het gaat, niet gelijk te plaatsen. Iedereen die ik in deze stad tegen zou kunnen komen, zit op een tijdstip en dag als deze ergens op kantoor. Terwijl ik opkijk van het papierwerk…

In de tram onderweg naar huis, zie ik een ouder echtpaar verschrikt opkijken wanneer een jongen helemaal gekleed in het zwart met bijpassend geverfde haren en make-up tegenover hun plaatsneemt. De hondenlijn, waar hun al net zo grijzende hondje aan vastzit, wordt snel met een korte ruk aangehaald om plaats te maken voor dit indrukwekkende gevaarte.…