Toen ik later op de dag dat interview las met professor Van den Hoofdakker, de dichter Rutger Kopland, trof mij de passage waarin hij zegt hoe erg het is om de greep op de realiteit te verliezen. Natuurlijk was voor hem de aanleiding totaal anders en veel ernstiger (lees het interview nog maar eens in het Volkskrantmagazine van zaterdag).…
Zijn ware naam Van den Hoofdakker had hij ook al verkort tot Kopland. Geinig, maar nog niet geniaal.
De combinatie van dichter en psychiater maakt hem tot de ideale vaderfiguur, ongeveer zoals zijn vrouwelijke equivalent, Anna Enquist, die een projectiescherm is voor onze behoeften aan moederlijkheid.…
over het ik is veel nagedacht
ook door mij, maar de meningen
lopen nog steeds ver uiteen
ook die van mij - zoals dat gaat
met woorden die niet kunnen
worden begrepen
niemand heeft ooit zichzelf gezien
maar het verlangen blijft
naar het onzichtbare ik
je zoekt in wat er van je
overbleef een man in de tuin
Rutger Hendrik van den Hoofdakker…
Of sprak hier de biologisch psychiater R.H. van den Hoofdakker? Met als specialiteit depressie bestrijding door lichttherapie en slaapverschuiving?
Nee Rutger afsplitsingen doen we niet meer aan.…