Alle inzendingen over Je zag d

Je worstelde met het dilemma van in Parijs blijven of uit Frankrijk vertrekken of onderduiken, maar je besloot om te blijven, want 'weggaan zou voelen als een desertie tegenover mezelf', en je zag dat als een laffe capitulatie voor de terreur van de Duitse bezetters.…

Zagen zagen wiede wiede wagen, m'n vent ligt naast me in bed, een heel bos om te zagen, ik lig ernaast, ben wakker vanzelf, blijf maar liggen tellen 908, 909, 910, 911... Helpen doet 't niet, dus doe ik maar net als altijd, pak m'n kussen en verdwijn naar 't logeerbed!…

Ik zag een land van melk en honing met bomen rijk en groen. Ik zag een land met volle velden Zo was het schijnbaar toen. Ik zag een land vol vredestichters belaagd door storm en wind Ik zag een land met blije kinderen Al spelend, eensgezind. Ik zag een land met lammetjes en leeuwen heel vredig naast elkaar.…

'Mevrouw, stap op uw rijwiel of ga sporten,' was, wat d'r psycholoog 'r adviseerde. Hij vond, dat dit het wachten zou bekorten. Ze dacht: 'Ik ben gebroken hartpatiënte' en zag 'r toen terug: de kansen keerden! Veel bloemen bracht ze voor d'r mee - de lente.…

Men zag staan in 't café: 'Bakkie troosd' (met een d) en men dronk er dus koffie verkeerd.…

Ik zag het vroeger als een dure plicht De kleine winkeltjes op alle hoeken En niet de warenhuizen te bezoeken En toch gingen die eenmanszaakjes dicht. Maar nu moet ik bij V & D gaan kopen, Want anders blijft het warenhuis niet open.…

Ze zag hem in 't gerechtsgebouw en papte aan; het klikte gauw. Ze snakten naar de daad. Hij vroeg d'r mee naar huis. De vrouw zei wulps: 'Met slagroom lust ik jou.' De man was advocaat.…

De meeste treinen rijden nog steeds stipt Er zijn nog weinig bladeren gevallen Al rekenden wij daar op met zijn allen Die hele herfst is volgens mij geskipt Hier zijn de eerste vlokken al gevallen En bij de V&D zag ik al ballen…

Stilaan bevangt mij d'ironie alsof ik, door de schijn bedrogen en slechts door geest en woord bewogen, alom ontbinding om me zie; in elk bestaan ligt opgesloten het oude leven af te stoten zonder enig compromis.…

Door het oog van een naald kroop zij vlijmscherp meer was niet nodig genaaid was zij toch al…

Je pakte een zaag en je begon aan de poten van z'n ladder.…

Dus de regels worden met een hamer behandeld, wat zeg ik, met een hamer en zaag en zelfs dat voldoet niet, het is een complete gereedschapskist die eraan te pas komt. Is het logisch?…

Ze plukte in d' abdij met veel plezier de dag. ' 'k Heb dikke pret,' zo zei ze met een vette lach. Toch was ze nog niet jarig: het eten was een straf, want altijd was het karig. Ze viel voortdurend af. Zo werd ze op een dag de mooiste aller vrouwen. De tuinman, die d'r zag, wou gaarne met 'r trouwen. Ze had daarin wel zin.…

Ik zag de hemel nieuw en nieuw de aarde, want d' eerste schepping was voorbijgegaan er was geen zee- haar dreigen is gedaan, nu onze God het koningschap aanvaardde. En uit de hemel zag ik nederdalen de heil'ge stad, een nieuw Jeruzalem, als bruid getooid voor haren man door hem wiens gramschap brandd' in zeven gouden schalen.…

Hier ligt de droge romp Van d’oudste lieve Tromp, Die alle man beschreide, Behalve zij, die scheidde. ’t Lijf was te nauwe kas Voor zulke ziel als ’t was. Wie z’ aanneemt te beschrijven Zal in de arbeid blijven, Het zij de kloekste pen Die m’ in de lande kenn’. Best zal men met beschreien Die zoete naam verbreien. Schreit, Jofferen, uw leed…

Zaag de tak waar je op zit niet door, tenzij men je eraan op wil hangen.…

uit 't gaat om liefde die hem niet geriefde rot op gooi 'm d'r uit…

Heel even was je in mijn huis tastbaar als een glinstering, sereen, als stofdeeltjes aaneen geschakeld. Altijd ben je in mijn hart, mijn gedachten, mijn zijn. Je vandaag zo zichtbaar, bijna tastbaar, weer even te manifesteren aan mij... mam ........ dat voelde fijn!…

Maar o schone tintelkleure die binnen de grote lichtdeuren van de zonzomer is, en al de lichtlichternis, de hoge heilige mis van de dagen, en goudlicht en avondschijn in de rode kamer die zijn, waarin zij toen was met haar lichaam als glas zo doorzichtig, zo lichtig, wilt wezen samen altijd uitgelezen in me die haar eenmaal zag…

ik zag in een plotse flits jouw silhouet schrok wist me geen raad zo lang geleden niet kunnen vergeten zo veel verdriet geen ontkomen je stapte zonder aarzelen op me toe en kuste me me in verwarring achterlatend tranen in mijn ogen mijn hart weer open als voorheen…

de dood leerde me lopen in vervaging van het nieuwe naar onopgemerkt in elders het spel van spelen doordrongen in verse lichaamslijnen op ieder perron onderweg stapten silhouetten op op zoek naar een hoger baken niet in zee, maar in hemel in rondjes paradeerden diverse varianten van schepsels binnen ik zag…

zij zag het niet Altijd was hij er om haar te troosten maar...... zij zag het niet Hij droeg haar wensen in zijn handen maar........ zij zag het niet Hij luisterde naar haar lach wilde die alleen voor hem maar....... zij zag het niet Hij hield van haar als van geen ander maar.........…

Maar die dag zag ik iets, er was er iets veranderd. Maar wat? Zijn gang was nog steeds typisch. Toen ik wat beter keek zag ik dat het plastic tasje gesneuveld was in de bodem, maar door er een knoop in te leggen toch weer bruikbaar was gemaakt, goed genoeg in ieder geval voor bijvoorbeeld een lunchpakketje.…

Hij liet zijn oge' als tweelingsterren gaan en zag ons beurtelings d'een na d'ander aan, alsof hij omzocht op zijn hartegrond of hij geen antwoord voor dat teken vond.…

De knaap kroop in de abelen, Bij d'enggevroren vliet, De laatste blaren zonken In 't suizend oeverriet. Het knaapje lachte zoeter: Hij zag zijn huisje staan, En voelde 't jeugdig harte Van moed en hope slaan.…

bij d'eerste zon laat het me verhalen zonder nood aan strijd met wegen en wikken wankele woorden schikken je mag over mij beschikken zoals ik soms over je tijd…

In dat aardig Veluws dorpje Kwam te wonen op een dag Een ex-dominee, en toen die Al die naakte kleuters zag, Ging d' apostel van de reinheid Naar de burgemeester toe, Wees pastoor en predikant ook Op 't onzedelijk gedoe. En het oude privilege Ging in enen op de fles, Want, zoals wel meer 't geval is Sijmen Splijtzwam had succes.…

In smoking wachtte hij beneden, toen in d'r blote derrière z'n schone eega nederdaalde. Subtieltjes wiegde zij d'r bekken. Hij wou wat zeggen. 't Praten faalde. Ze zei: ' 'k Heb niets om aan te trekken.' Z'n mond bleef nog een hele poos vol gouden tanden openstaan. Wat was ze mooi.…

Niet te vertrouwen, hoorde ze steeds, ze geloofde wat ze zag... Hij loog dat 't gedrukt stond, voor háár sprak hij de waarheid... Hij stál als de raven, gaf haar bloemen, van haar eigen geld... Wist zij veel...…

Hij voelde zich geweldig fijn en na een afscheidswoord van dank verliet de man d'r achterbank. Ze dacht: 'Hij sloeg de plank niet mis; wat goed, dat er politie is.' De diender hoopte reeds dat hij de schoonheid weer door rood zag rijden.…