Alle inzendingen over Kippenvel

het verschijnsel dat mijn huid steeds meer gaat lijken op die van een geplukte kip je moet dan ook niet vreemd gaan kijken als ik zo op een stokje wip…

Ik kreeg kippenvel en mijn haren gingen spontaan overeind staan!…

Ijzige wind koelt zonnenstralen winterzon huid tot kippenvel.…

de zwanen zoals die middag zij het maaswater uit haar stilte trokken voor een vlucht met kippenvel zo was haar begroeting…

als mijn mond zich transformeert in de speurneus van jouw kleine hond -schoksgewijs over je kippenvel- sla je mij niet af mijn lief en prikkel ik je aandriftcel…

In de ban van 't veel te kleine kistje omarmd door 'n witte bloemenzee vermengd met tranen over het lot van 'n ziel die ons veel te vroeg ontnomen werd rest mij niets dan kippenvel…

Als ware de zin door regen minder zichtbaar dan strepen maakt bloed slechts herkenbaar daar waar was gevaar Geen litteken achterlatend toch pijn en hatend kippenvel op de huid en pijn, zonder geluid…

Het nieuws bezorgt mij dikwijls kippenvel. Ik las bijvoorbeeld laatst tot mijn ontzetting Hoe de gevreesde vogelgriepbesmetting Veroorzaakt was door simpel kinderspel. Dus heb ik ook mijn kat moeten bevelen Nooit meer met dode vogeltjes te spelen.…

Zoeken, Leren, Projecteren een levenslang spel Ben ik omsingeld door vriendschap of verlangt mijn lichaam weer naar kippenvel? Verdovend en teder dualistisch ontrouw Maak ik mijn eigen vuur aan of blijf ik me warmen aan dat van jou.…

Jij bent die vrouw in al mijn dromen Ik besef het enkel zelf niet Anderen hebben het allang voorspeld `Dat jij dat nou niet zelf ziet` Ik weet niet hoe het komt Een beetje stiekem wel Eigenlijk is het overduidelijk Bij jou nooit kippenvel Bij jou geen angst Geen twijfel Geen onzekerheid Bij jou geen koude rillingen Enkel warmte en, genegenheid…

De klant krijgt kippenvel van kippenvlees, er liggen enge ziektes op de loer met als gevolg dat menig kippenboer een flinke veer moet laten, naar ik vrees. In plaats van daar zijn pluimvee vet te mesten zit die nu, vleugellam, zélf in de nesten.…

Mijn bloed stroomt nederwaarts en kippenvel verblijd mijn huid Ik duik in zijn mond verdrink in zijn keel hij slikt me door Kom ik voel me helemaal bevangen vol overgave hang me op bij hem Aan vibraties de stem het gevoel ben jij mijn frivool idioot idool…

Wie helpt mij te verblijden, wie geeft mij weer kippenvel, wie wil mij bevrijden, van dit eenzaam buitenspel.…

Kippenvel met tranen.…

als ik lees, reis ik even mee door de zinnen, de woorden geven soms woordeloos berusting als ik lees voel ik melancholiek, zie maskerade in de ochtendspiegel zoiets borrelt op als ik lees en kippenvel de jas van die dag van zakken voorziet amuse - toi bien .... daar draait je leven toch om de as van de wereld…

Terwijl voor heel even de najaarszon nog naprikt vingertop ik tergend langzaam je ietwat lichtrood gebrande huid tot een herfstig kippenvel Verwarren mijn vingers gekloofd door de jaren door jouw door de zon belichte haren Knisperen lippen door hernieuwde hartstocht terwijl beider ogen blikken zich warm…

Geboeid door zijn handen Vol vertrouwen in zijn grens Voelt ze het vuur losbranden Beleefd het héél intens Een blinddoek voor haar ogen De dominantie van het spel Haar hoofd lichtjes gebogen Bezorgen haar kippenvel Zijn ruwe kracht en tederheid De passie van zijn macht Maakt haar in haar nederigheid Z'n slavin voor één nacht…

Jij zit in mijn lijf en in mijn geest 't is net of ik thuisgekomen ben Maar wat me verwart het allermeest dat ik niet meer weet wie ik ben Mijn geest heeft honger wil gevoed mijn lichaam hunkert naar warmte Jij gaat diep tot in mijn ziel is dit dan wat ik zoek Wereld op z'n kop kippenvel ? en ik ?…

als je nu zou kijken, zou je zien hoe mooi het is wat ik geef ik zou je vragen of ik niet meer op jou mag lijken, en waarom je niet langer bleef ik begrijp het wel, maar als ik het moet uitspreken krijg ik nog kippenvel jij zit nog gevangen in het verleden, terwijl ik mijn weg probeer te vinden in het heden ik wou je zo graag helpen en heb…

Teder raak ik harde snaren van onbespeeld verdriet, zacht streelt de ondergaande zon noten op verbleekt papier het voorjaar walst licht nader in de verte hoort zij klanken van zwoel gezongen woorden, langzaam groeit tijd door de de dagen, op mijn naakte huid speelt kippenvel met trillingen van ooit bespeeld verlangen het laatste…

ik streel handenvol met kippenvel verdeel mijn aandacht over ongekende plekken jij springt over hekjes van moraal vrijt woest en asociaal komt keihard bij me binnen ik wil beminnen maar met zachtheid kun jij niets beginnen je stoot zo door de kern heen in rode vlekken op mijn been ik zie de spanning in je breken, mijn eigen…

Woorden snoeren mij de mond lichten me beentje vallen over mij heen als sneeuwvlokken als herfstbladeren als woestijnzandkorrels woorden bezorgen mij kippenvel doen mijn haren recht overeind staan slaan waarschuwingen in de wind raken kant noch wal noch gemoed de doolhof die woordenschat heet sluit zijn ingang hermetisch af verbergt…

Een warme klaterende straal valt en plaagt je stout en heel opeens de schrik van warmte maakt je koud Je huid trekt even samen Je zoekt mijn natte lijf Ik voel je warme kippenvel Wil dat je bij me blijft De dag nog niet begonnen zolang we hier nog staan Jij altijd in mijn armen We hoeven niet te gaan Plotseling de wekker die nog…

Je bloes die half open staat het kippenvel in jouw straatje van Vermeer en de houten bank In de tuin van een zomer waarin jij op mijn schoot lankmoedig heerste met warmte en geuren uit de huid en de haren Bij elke kus de lippen als een krent samenkneep voordat jouw tong flitsend uitschoot mijn wezen diep beroerde Wij wachten samen…

de rug gelegen naar de meeuwen dan opgestaan in het arendsduin de meeuwen in t zwerk ze kenden haar zij zwom daar had altijd stille wenk van flad'rende vleugels straks in deeltjes uitgestrooid wordt zij gevangen door fladr'end gevleugelte brengend haar naar hogere lagen waar meeuwen met deeltjes voor altijd zweven krijgt u kippenvel…

Het bezorgt je kippenvel, omdat het zo mooi is. Als hij stopt met spelen, zit je met een gemis.…

kippenvel, een huiver, rilling ‘Permis de conduire’ stoot hij uit imponerend leunend op de ruit mijn vrouw, verlost van eerder lijden, vertaalt het speels, het is zonneklaar we gaan weer verder, rijden maar, Je hebt permissie door te rijden !…

Wij lopen niet op de klippen, wel hebben we wrijving gehad bij vlagen nat als `k weet niet wat golvend hoog als kippenvel Bij eb luidt hier de schippersbel en rust de mond niet achter blad de neus wel open houden schat want hoogtij kust het lippenstel Het huwelijksbootje is cliché daarmee sleepten vele dichten de diepte naar het oppervlak…

wat moet ik met een handvol vingers die friemelen aan me vel het onderhuids gepeuter en irritant geleuter over zonde en de hel je trekt gevoel in kippenvel en streelt mijn koude rilling je brengt hitte in het spel kust zo heerlijk fel kleding is verspilling groen wordt roder in het paradijs de appel is gebeten de slang sist snerpend…

liggend op de voorgrond het ontzielde lichaam van een zekere Adriaen het Kint doch van de dode niets dan goeds zijn misdaden zijn inmiddels toch al ruim verjaard alleen de groengele teint bezorgt mij nog altijd kippenvel... het lijk als lijdend voorwerp gereed voor een lesje in 't ontleden door dr.…