Alle inzendingen over Marsman

Lieke Marsman persoonlijk: Lieke Marsman is van 25 juli 1990, geboren te 's-Hertogenbosch en opgegroeid in Zaltbommel. Alhier deed Lieke eindexamen aan het Cambium College om vervolgens aan de Universiteit van Amsterdam filosofie te studeren.…

OP EEN ANDERE PLANEET KUNNEN ZE ME REDDEN van Lieke Marsman Lieke Marsman haar kwaliteit van leven wordt niet bepaald door de áfwezigheid van lijden, maar door de áánwezigheid van hoop. Dit zegt zij in het katern, de weekendbijlage TIJDGEEST, van een redelijk recent Dagblad TROUW. Dit betreft de krant van zaterdag 8 februari 2025.…

de echte arrivés in het dichtersvak je ziet ze niet op internet daar voelen ze zich net even te goed voor om even met het aanstormend dichttalent gezellig quasi collegiaal een chatje te maken neem nou zo’n Hendrik Ido Ambachtsman uit Mokum het lijkt wel een marsman zo ver weg nog verwarrend ook er was al eens echt een dichter Marsman…

Marsman! Waarom konden jullie het wel en Kennik R. Geensnarsvan!…

Citaat Lieke Marsman: Verwerken dat ik ongeneeslijk ziek ben, doe ik voor het grootste deel alleen. Het woord Einzelgänger heeft voor veel mensen een negatieve connotatie, maar niet voor mij; ik vind het fijn om veel alleen te zijn. Voor 100% kan ik mij vinden in deze woorden van Lieke Marsman.…

Vriendschap is een illusie werd me laatst verteld Toch raakte ik al snel op die van jou gesteld hoe kort het ook mag zijn een jaar, een maand, een dag Ik hoop dat ik nog lang mag genieten van je lach ------------------------------ (naar Herman Marsman)…

- - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - -- - - - - - uit 'Verzamelde gedichten' van Hendrik Marsman (1899-1940)…

Ik was wat traag de afgelopen week, Omdat ik zo heel graag naast Jim wou staan, Ik heb er menig’ bus voor laten gaan, Waarna ik uren naar mijn Marsman keek. Maar morgen huil ik het hysterisch uit: Ik zie mezelf weer in de abri-ruit.…

Wees van binnen vuur, van buiten ijs.…

Lieke Marsman, Den Bosch, 1990 - Zaltbommel, 2026, poetiseerde en schreef in haar betrekkelijk korte leven veel bij elkaar, waaronder 6 dichtbundels: 1. Wat ik mijzelf graag voorhoud - uit 2010 2. De eerste letter - uit 2014 3. Het tegenovergestelde van een mens - uit 2017 4.…

frequent extase of een zwaar gemijmer brachten hij weent om bloemen in de knop gebroken om de vrede die zo kort slechts mocht bestaan en om de liefdes die hij steeds voorbij zag gaan zo staat hij daar, diep in z’n kraag gedoken gerinkel klinkt, nog één blik op het zwerk dan komt de tram en gaat hij naar het werk (met dank aan Hendrik Marsman…

Lieke Marsman is geboren in 1990 in Zuid-Gelderland, laten we Arnhem gokken. Ze debuteerde in 2005, toen ze 14 was, met het gedicht 'De lucht had ik toch al gezien'. Ze viel al jong op bij de Kunstbende en Doe Maar Dicht Maar. Ze is geen familie van Hendrik Marsman en ook niet van Bernlef.…

Onder meer Hendrik Marsman, die je introduceerde in 'De Vrije Bladen' en die je hielp met je eerste dichtbundel. Jan Campert, die in het concentratiekamp Neuengamme door borstvliesontsteking overleed. Jo Otten werd in Den Haag getroffen door een Duitse vliegtuigbom.…

Hij loog over Marsman omwille van een tien voor zijn weekpreek. 'Hij schreed en ruimte was hem soepel kleed', ha!, hij was gewoon stinkend jaloers op hem, het is allemaal de kift!…

Marsman, 1937) schreef gedichten, (kritisch) proza, toneel en documentaires. Hij ontving voor zijn werk talloze prijzen. Dit gedicht verscheen in de bundel 'Ben even weg' (1965).…

Je kon alleen gelukkig zijn - zo dacht ze - door te streven naar het beste, daar te gaan waar niemand ging Geluk was immers - zo dacht zij – enkel voor de beste haalbaar. Doelen stellen en dan streven, kon zo moeilijk toch niet zijn En iedereen die was gelukkig, - iedereen behalve zij - Maar streven kon ze als de beste, allang haar doel…

Slaap met het donker, vrouw slaap met de nacht ons diepst omarmen heeft de droom omgebracht donker en zonder erbarmen zijn bloed en geslacht slaap met het donker, vrouw slaap met de nacht. uit: Verzameld werk van H.Marsman (1899-1940) Deel 1: Poëzie. Amsterdam/Bilthoven, 1938.…

Denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan, rijen ondenkbaar ijle populieren als hoge pluimen aan de einder staan; en in de geweldige ruimte verzonken de boerderijen verspreid door het land, boomgroepen, dorpen, geknotte torens, kerken en olmen in een groots verband. De lucht hangt er laag en de zon…

Volk, ik ga zinken als mijn lied niet klinkt; ik moet verdrogen als gij mij niet drinkt; verzwelg mij, smeek ik - maar zij drinken niet; wees mijn klankbodem, maar zij klinken niet. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - kwatrijn uit Porta Nigra (1934)…

De zon en de zee springen bliksemend open: waaiers van vuur en zij; langs blauwe bergen van de morgen scheert de wind als een antilope voorbij. zwervende tussen fonteinen van licht en langs de stralende pleinen van 't water voer ik een blonde vrouw aan mijn zij, die zorgloos zingt langs het eeuwige water een held're, verruk'lijk-meeslepende…

De avond daalt; een zinkend schip. de kiel slaat op een blinde klip. - o, hartstocht van dit kil vergaan, in koele nacht, in koele maan. "en gij, die eens dit leven prees met sterke stem en harde keel, is dan het glanzen van uw woord bestorven en voorgoed teloor?" - ik heb geleerd dat in de dood de ziel zal stijgen levensgroot…

Morgenmeren. uw omgrenzing ordent. bergen klimmen in het tinnen licht en uw stille, virginale lippen kuisen aan de sidderende beken zoete smetten van het groene duister en uw oof wordt licht. maar de nacht stort ruglings in de nacht en uw mond is in zichzelf besloten en uw bloed is door uw bloed omringd. -------------------------…

Over enkele dagen zal het verleden zijn. om te vergeten zal ik mij overgeven aan de warme schijn van wijn en hartstocht; maar wat is wijn, wat kan de duiz'lende verrukking der liefde zijn naast het geluk van dertig woorden, stuk voor stuk gezuiverd van de tijd? laat er geen wrevel zijn, bewaar mijn mond voor de jaloerse smaad en het…

"Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg als zilveren gewei, en 't stuifmeel der planeten over de melkweg blies en in de maan gezeten langs 't grondeloze blauw der zomernachten voer, ik ben beroofd en leeg, mijn schepen zijn verbrand, mijn stem verloor haar gloed en vindt geen weerklank meer in 't dode firmament, niets dan…

O, vrouw, bloeit schaduw waaierbloem en firmament, dat sterren schrijden in de gang mijns bloeds en nacht de weerklank van de roep der handen en uit de zoom van mijne donkerheden, onder de hemelbruggen mijner armen, het maanzeil tastend over dansend stroomlijf o, het zal stranden aan gifspelonk der ogen, vrouw…

Meisje zonder tranen Meisje zonder lach Meisje zonder woorden zonder stem, zonder gezag Meisje zonder liefde Meisje zonder doel Meisje zonder hoop zonder geloof, zonder gevoel Meisje zonder streven sta niet langs de kant Wees in jouw eigen leven niet meer de figurant…

Huilen Zonder tranen Pijn Zonder gevoel Schreeuwen Zonder woorden Streven Zonder doel Ik Zonder mezelf Verloor Zonder verliezen…

Was het dwaas van mij te denken Dat jij mij nooit meer zou verlaten? Heb ik dan te makkelijk gedacht Toen ik met jou heb zitten praten? Ik heb mijn vertrouwen aan jou geschonken Heb ik toen misschien gefaald? Of heb ik de woorden van mijn ziel Naar iets onbereikbaars toe vertaald? Was ik de waarheid voorbij gelopen Toen ik jou in mijn wereld…

Zee, storm en duister en eeuwigheden breken in de nacht; mij worde dracht van firmamenten zeer verzacht. ik kan der vuren huiverende wacht niet langer hoeden ik ben gans ontkracht geef mij uw schemering geef mij uw grijze wind -------------------------- uit: Verzamelde Gedichten.…

Soms Zijn de stiltes In het geschreeuw Pijnlijker Dan de woorden…