Die dag het moeg
oor my kom sak,
soos die see ontslae
raak van haar siekte,
wat sy uitspuug op die strand.
Ek wil nie meer verder leef,
ná al die vuil wat aan my kleef.…
Van vreugde en smart
terdeë moeg
(dis reeds te laat,
dis nog te vroeg
om meer te weet
as dat die rus
die sin en slot
van alles is)
bevestig jy:
dit is verby,
dit maak nie seer,
dit maak nie bly,
en niks wat later
mag gebeur
sal ooit so skoon
wees of so teer.…
Haar oe lyk leeg en moeg, dink ander ook so? Sy dink nie sy is lelik nie, met die regte grimering het sy nog altyd ‘n paar koppe laat draai… Hier is dit nou wel nie nodig nie, niemand om te beindruk nie. Sy glimlag wrang, niemand om te beindruk nie.
Sy kyk weer na haar oe, nog steeds is hulle leeg en moeg.…
(voor Amelia Rosselli (1930 - 1996))
Je bent geboren op 28 maart 1930 in Parijs.
Je vader was Carlo Rosselli, een historicus/journalist/politicus/filosoof.
Op je zevende werd je vader, die anti-fascist was, bij Magnole-de-l'Orne vermoord door huurmoordenaars van het fascisme. Zijn broer Nello werd ook vermoord. In opdracht van Mussolini en Ciano…
0
Bezig met laden