hoe beskryf jy reën,
as tien seisoene droë sand in jou kiewe waai
het God vergeet van wesens wat kinders voed
hoe beskryf jy groen,
as dorre landskap jare lank geen vrugte baar
het God vergeet van mense wat gebede
na die hemel stuur
die stam loop leeg
so ook die wye natuur
ek kan die onrus voel, as my mense
sing en koor van vlaktes sonder…
strompel beenloos aan mijn zij
zucht bij elke knie naar voor
kijk omhoog naar mij
loop nou toch eens door
mijn tergend ongeduld
loopt ook met mij alleen
achter schijnbaar rust verhuld
vreet het lustig aan mijn been
kluivend schrijdt het voort
het wachten dwingend voor
mijn gezel gelijk gestoord
wacht en heeft mij door
het…
Het is zo een van die lusteloze zondagen. U kent ze wel: heel langzaam wordt de straat wakker, uiterlijk is alles rustig, pastoraal zelfs. Maar vanbinnen woekert de onrust.
Het is een van die dagen die onvermijdelijk tot een ontevreden einde loopt. Waarin een mens met het gevoel zit dat hij die dag zinvoller kon doorbrengen, maar bij gebrek aan creativiteit…
Ze zat aan een tafeltje tegenover ons. Ik schatte haar een jaar of vijftien. Wat bleekjes, niet onknap en alledaags gekleed. Voor haar stond hedendaags tienervoedsel: een blikje Red Bull en een hamburger. Van het laatste was slechts een enkele hap genomen. Kennelijk was het er niet van gekomen de maaltijd af te maken. In haar armen lag een baby van…
0
Bezig met laden