Alle inzendingen over Ontnome

toen je werd geboren groeide om jou een laag van spiegelglas waarin je zocht, naar wie je was want iemand had je innerlijk ontnomen de pijn naar binnen toe geslagen we drukken knuffeldieren door de kieren zalf en lentegeuren maar het verzacht niet diep in jezelf, vond jij ze zijn er, in je bloed tranen met een rode gloed iemand zong een…

(voor Dorothy Hale (1905 - 1938)) Je bent geboren als Dorothy Donovan op 11 januari 1905 in Pittsburgh, in de staat Pennsylvania. Je ging naar een kloosterschool en daarna naar een toneelschool. Op je veertiende ben je van huis weggelopen om carrière te maken. Jouw ouders betaalden detectives om jou te vinden, maar nadat je geld op was, ben je uit…

In de warmte van het haardvuur zit ik mijn benen kruislings over elkaar Mijn pen krast de letters vormen zinnen vol warmte en vreugde vol vrijheid Ze hebben mij de warmte ontnomen ik ontsloot mij voor het koude Ze hebben mij de vreugde ontnomen mijn hart doorboord met een mes dansend in het vreugdevuur mijn bloed gedronken…

Haar eer is haar ontnomen. Ze heeft zich sterk vergist, het was geen paradijs. Ontnomen is haar eer. Hij heeft er mee gestreken. Haar trots gekrenkt als door een vlammend zwaard. Haar kracht komt weer. Het mes zal zij ver steken. Straks ligt hij keurig opgebaard.…

Wat is nog de zin van het leven als er enkel kou en verderf voor de achtergelatenen is overgebleven wat is nog de zin van het leven als de warmte is ontnomen er geen gezamelijke momenten meer komen wat is nog de zin van het leven als juist de ons zo dierbaren in de armen van de zwarte gedaante worden gedreven zij niet terug kunnen…

Aan Talpa kleeft wel een beetje het beeld van een grootmacht die de Nederlanders het voetbal heeft ontnomen.…

Over de huizen - de kramen op de wind over de rivier sneeuwt ijl het carillon De Geuzen zyn in de Bommlerwaard gevallen zy hebben my ontnomen met syn allen een hupsche Schans .. Naar de horizon tuimelen de klanken de zwarte kartelige rand der strenge Veluwe over de groene golven van de Zuiderzee De Geuzen zyn ..…

Is het iets wat jou ontnomen wordt, Of wordt het ooit nog weer terug gegeven.…

ontnomen niet door eigen wil te vroeg gebroken mensen-dromen als rose bloesem op een lentepad gisteren nog paradijs vandaag verwaaid verloren rust zacht…

De betrekkelijkheid van het leven heeft mij achterhaald gevangen in verlangen heb ik mijn tol betaald In de schaduw meegevoerd van teveel en materieel van er zijn of er komen het zicht op de essentie door mezelf ontnomen.…

enkel wat rafels gloeien nog ooit voelbaar toen het tastend woord een uitweg zocht tussen bevangen muren het zicht ontnomen het licht zo vroeg gedoofd…

Jaren voor de vraag was hem het antwoord al gegeven daags voor het moment was hij al aan het beven drie seconden voor de flits was de donder al gekomen dertig jaren voor zijn dood was zijn leven al ontnomen…

In de ban van 't veel te kleine kistje omarmd door 'n witte bloemenzee vermengd met tranen over het lot van 'n ziel die ons veel te vroeg ontnomen werd rest mij niets dan kippenvel…

Dan heeft het geen zin meer, verhaal halen vanwege vvmu klapt dicht want de opponent hanteert eigen regels. Ik geef toe, heb meegedaan aan dit literare circus, uiteindelijk uit de bocht gevlogen.…

Zomaar een donderdag in maart Het vonnis wordt voltrokken Nog voor de schuld bestaat Misschien is het beter zo Het onvermijdelijke lijden bespaard De aardse vorm ontnomen En de ziel bij de andere engelen geschaard…

Het leven Werd jou ontnomen Heel bruusk Onverwacht Maar bij ons Laat je achter Een heel verhaal Vol herinneringen Nooit Zullen we je Vergeten Je bent In ons hart.…

Ze wil verbinding met daarboven en wie wil dat eigenlijk niet, want zij die ons zijn ontnomen, zijn daarboven en wij blijven achter met verdriet.…

Door het in toenemende mate te koop aanbieden van gereedgemaakte vliegers in plaats van - zoals vroeger - losse vellen vliegerpapier en bamboelatjes, wordt de jeugd onnodig een mogelijkheid tot ontplooien van creativiteit ontnomen.…

Maria bleef volharden 'ik ben maagd, die deugd is mij door niemand ooit ontnomen' 'maar hoe in Godsnaam kon dat kind dan komen' heeft Jozef zich vertwijfeld afgevraagd hij bad de hemel 'noem mij toch de dader' maar kon het niet geloven: 'God de Vader?'…

Laatst schrok ik doodsbang wakker uit mijn dromen, Want daarin was ik Yasser Arafat Die in Ramallah opgesloten zat Omdat mij alle vrijheid was ontnomen. En toen, het is voor woorden haast te erg, Kreeg ik bezoek van Gretta Duisenberg.…

is me ontnomen. Ik had nooit verwacht nooit kunnen dromen. Dat er diep in mij. een eigen ik zou wonen. Die vol gevoel. over de dingen dacht. Ik zie nu alles anders Ik voel en beleef vul niet meer de dagen Want eindelijk, Ik leef .…

Hij draagt de wereld in zijn ogen woorden gevangen in zijn lied zonder reden ontnomen van de dialoog soms ritselen ze voorbij in een zonnestraal als vloeibaar koper dan weer in een trieste glimlach als voetstappen verloren in de nevel van het ochtendlicht…

Was zij opeens veel pondjes aangekomen En is haar titel daarom haar ontnomen Of klopt wat zíj zegt dat de reden is: "Weet u waarom ik geen Miss Universe blijf? Ik pas niet langer in dat enge keurslijf."…

Sier-en postduiven hebben een prijs gewonnen In Veermans wilde loterij Zij mogen binnenkort weer vrij Europese orakels hebben zich bezonnen Maar klaaglijk kraaien haan en hen in het hoenderhok Ons is voorlopig nog ontnomen de kans op iedere gok…

olijfbomen nog onbewogen evenals de spiegel van de Nijl zij buigt zich over de oever steeds dichter en dichter naderend het water om haar eigen te bewonderen doch bladeren beginnen te ritselen haar weerspiegeling door de wind ontnomen zacht kussen de vissen haar vaarwel.…

de nacht berust in zachte dromen haar levenslust werd nooit ontnomen het verlies was groot tranendal diep haar snik gesmoord intens verdriet ontwaakt in een lach verborgen tranen kust heel zacht haar baby gelaten…

luister naar de nacht hij fluistert jouw dromen onhoorbaar zacht enkel jij zal het horen in het geruis van sterren die oneindigheid waar liefdesverlangen weerkaatst in het licht wat ontnomen aan het duister geborgen in de nacht als een woord van liefde onhoorbaar wacht…

Het pad van leven kruist de weg des doods Leven is ontnomen Geluk even verdwenen Tranen zijn gekomen Het hart is leeg gevuld met niets Herinneringen geven even leven Maar is een ogenblik is het besef toch weer daar De wegen zijn gekruisd gebleven...…

Het kruis was nooit symbool geworden, bij Dokkum werd niemand vermoord, de kruisvaart niet uitgevonden, de geitenhoeders hun kudde niet ontnomen. Hoeken en Kabeljauwen hadden niet getwist, de Beeldenstorm overbodig want er waren geen beelden. Wat een ongelooflijke rust zou dat gegeven hebben.…

Ik voel zijn kracht door mijn aders stromen de hemel splijt open mijn adem ontnomen Een zilverkoor bestrijkt het glinsterend watertapijt over de rand naar beneden een eeuwige strijd Mijn beeldvermogen wordt gevoed daar waar de aarde zucht onder een diepe kleurengloed de spiegel huwt de lucht…