Alle inzendingen van Sara

Tijd wordt vaak verward met prioriteit.…

Nederland met minder regen en een makkelijker taal is mijn Utopia.…

Er spartelen vogeltjes in het blauw van je ogen geen twee dezelfde Ik roep ze ik lok ze probeer ze te pakken tevergeefs Ik zoek wat veren dons een snaveltje pootjes een staart bouw daarvan een vogeltje Bijna ------------------------------- uit: 'Het depressionisme', 1988.…

De week voordat mijn moeder gehaald werd op haar duikadres was ik bij haar met mijn zoontje elf maanden oud ze nam hem op schoot hield hem met een hand omklemd en legde met de andere een plaat op de grammofoon wil je even? vroeg ze mij ik liet de plaat spelen mijn zoontje begon te schommelen zie je wel zei mijn moeder hij is muzikaal…

We zullen een lief lichtblauw dienstmeisje voor je kopen en voor mij een roerend roze huisknechtje 's zondags gaan we met ze wandelen aan het lijntje. --------------------------------------------- uit: 'Gebruikspoëzie', 1978.…

Dood eng woord nooit gehoord in de stilte van de dood Ik heb je lief al lachen de vlinders m'n lente weg Ik heb je lief omwille van zijn en doen Denken dat gedachten pijn verlichten is misschien absurd Toch doof ik je ogen niet noch je gezicht De rimpels en pijndrempels maken je geest sterker Ik geloof in jou in je hart…

Ik denk aan je even verloren in zoeken naar waarom van steen en oude ogen Die zochten de plaats waar ze woonden in een stukje wereld dat je zag wegkwijnen wegglippen in zand Ik bid voor je in alle rust stilte en eenzaamheid wachtende op rimpels en antwoorden op vragen die ik nooit zal durven stellen Ik ben hier voor je in…

Terwijl ik onderdompel in verleden vaar jij langs mij de toekomst binnen totdat wij elkaar treffen op dezelfde plek Begonnen halverwege maak jij eens af waar ik bleef staan met spotgelach - een traan op een hete plaat - herken ik je uit ons voorgeslacht Waaruit jouw zonen weer te voorschijn komen de hete plaat misschien iets koeler de…

Lucifers tussen de ogen lont tussen de lippen armen gestrekt vooruit vingers gespreid Angst voert aan het leger miskleunen en flaters nacht telt de verliezen op dromen brengen geen soelaas Geen hoop op laatste der rechtvaardigen de onderduik is al besproken in een muizenis geen punt geeft licht -------------------------------------…

Nog nooit heb ik me zo vol, zo volledig gevoeld. Zo volledig dat zelfs de intensie van de leegte erna niet te evenaren is.…

Kort voor zijn dood noteerde mijn vader zijn toekomstvoorspelling Hij schreef er boven REEKS maar er kan ook staan KEUS Verantwoording op mij nemen schouderpijn hoer in omgeving korte duur vertrek kan met vrouw niet opschieten andere beheerst mij voorjaar verandering finanacieel alles opgelost nieuwe connecties helpen jan(uari) uitstel…

die zin nog vers in mijn hoofd alsof mijn ziel plots werd vermoord "ik leef niet meer voor jou" de zoveelste ontgoocheling uit jouw mond maar ook de laatste wat je ook zegt, er is geen woord meer dat dit nog goed kan maken…

1. Rechtop staat zij met naast haar zittend op een stoel haar broertje onder haar rokje dalen pijpjes van een linnen broek met kant tijd 1870 mijn moeder's moeder tien jaar oud Zij huwde een nietsnut kreeg zeven kinderen stierf in 1925 aan anemie en de inflatie Ik ben haar dubbel kwijt: in 1943 roeide Puls haar foto uit 2. Het…

Je glimlach op je gezicht maakt me blij een goede start om een nieuwe dag te beginnen je ogen die stralen van geluk maken me blij een goed gevoel om je gedag te zeggen je warme hand in mijn hand maakt me blij een goed moment om je lief te hebben je maakt me helemaal gelukkig een reden om te leven…

zie ze daar staren naar nergens staren naar hoop hoop op een morgen een morgen die beter zal zijn tranen voor afscheid tranen van verdriet vervallen huizen, zieke kinderen. brandende zon op hun rug vragende ogen ogen voor vrede dromen van vrolijke vogels, dansende kinderen. laat dit waarheid worden waarheid voor altijd…

verdomme! wat bracht je me veel zoveel kriebels bijna te veel! en vriendschap nog het meest…

De gehoorde stilte uit mijn mond zegt alles wat er nog te zeggen valt Geen woorden voor dit gemis Geen uitdrukkingen voor deze onnoemlijke pijn Geen vindersloon voor dit zeer grote verlies Niemand kan dit goedmaken behalve wij Door te leven als familie met in ons aller hart jou er altijd bij…

papa, ik voel me rot, omdat jij ons leven verliet hopelijk zie ik je nog eens in het verschiet ik dacht niet dat het jou kon gebeuren dat die verraderlijke ziekte je zo kon verscheuren help me, nu je mij hier alleen achter liet ik weet dat je me daarboven nog altijd ziet ik blijf je kleine meid en niet tot de dood ons scheidt papa, ik voel…

jij wou niet wat ik wou ik deed niet wat jij doen zou alsof leven liefde een andere betekenis heeft voor jou andere eisen andere wensen andere doelen andere gedachten ik kon er niet meer blind voor zijn ik wilde niet langer blijven wachten het heeft genoeg tranen gekost al doet dit einde nog meer pijn…

Het pad van leven kruist de weg des doods Leven is ontnomen Geluk even verdwenen Tranen zijn gekomen Het hart is leeg gevuld met niets Herinneringen geven even leven Maar is een ogenblik is het besef toch weer daar De wegen zijn gekruisd gebleven...…

Dromen zijn over magie is uitgewerkt Alles ooit op zijn eigen tijd Kan niet beginnen te denken aan herinneringen uit het verleden Wil niet stoppen te leven Andere tijd, nieuwe plaats Voelde me goed ver weg te zijn Kan niet terugkeren Blijf wie en waar ik was niemand gaat met me mee zal je missen... goede kant van mij…

Lach Ik lach met je mee Huil En ik stop met lachen Doe Ik doe met je mee Ga Ik verlaat je niet Kijk En ik zie wat jij ziet Voel Ik probeer te voelen Praat Ik luister…