Zo gaat hij penopauzend mijn vlinderzijn voorbij.
Onzeker ga ik verder en trek mijn harde leer:
één zekerheid die rest mij: ik heb geen keuze meer!
En niets kan het nog keren, al doe ik zo mijn best.
De tijd zal het me leren wat mij aan aandacht rest.
Maar ‘t kind in mij blijft leven al word ik stram en oud.…
Oude mannen hebben een soort van penopauze of zoiets, geloof ik, waardoor ze opeens met jongere vrouwen aan de zwier willen gaan, maar dat was het niet bij mij, verzekerde ik mijzelf. Ik vond haar leuk en ik wilde gewoon aardig zijn en contact maken.…