je eigen onheilsbode
er is gelegenheid voor een gebed
maar 't is een onverbiddelijke wet:
de dansvloer blijft voor rozenkrans verboden
de charleston, tango zijn haar antipoden
ze leidt je willoos als marionet
naar rust, een uitgetelde periode
waarin je aanzit aan een doods banket
je weet je gast en wel een ongenode
die wacht op de reveille…
op snelweg, ergens in zuid
zwerven donkere uitlaatgassen
lawaaien door groene velden
zomaar de natuur misbruikt
klinkt uit het niets, als opge-
schrikt een verblindend zingen
vleugel aan vleugel in
schitterend samenspel waarna
angstig geluid de stilte induikt…
Met naast de titelsong 'L'Organique Vibration', 'À Mes Flancs', 'Je Ne Veux Pas De Ton Amour', 'Violence', 'Viens', 'Où Sont Mes Nichons', 'Belle', 'Purple Room', 'Femme', Ému Mais Digne' en 'Du Pain Pour Les Reveille-matin'.…