Alle inzendingen over Richard Braakland

In Ommen en omstreken wordt Richard Braakland 'De Beer van Beerze' genoemd, omdat hij 260 kilo weegt en uiterst behaard is. Bovendien gromt hij voortdurend als een beer. Dat hij al jaren diep in het bos woont, werkt ook mee aan zijn legende. Richard laat zich maar weinig zien en hij is grotendeels zelfvoorzienend.…

volg haar genegen en wil haar weerhouden maar zij loopt te vlug ik verlies haar uit het oog niet uit mijn hart haar schaduw maakt een boog verdwijnt met haar mee op het hazepad ik slaap niet graag meer ik weet waar ik dan beland ik ondervind afkeer van iets dat ik begeer in mijn dromen zijn het tropen in werkelijkheid is het braakland…

Wanneer de laatste blaadjes zullen vallen aan de overkant, zo zal ook de lente treuren in mijn stervend braakland.…

Geen enkel beest is zo woest dat het geen genade kent. Ik ken geen genade, dus ik ben geen beest.…

Een bries sluipt over het braakland dat een naam kreeg, 'Groene Vallei' over het kruispunt dat baadt in de smog 'Duizend Vuren' De hitte straalt naar mijn lippen, scheldende motoren. De ochtendspits... de jacht op afspraken in het prilste licht. Ademnood van een chauffeur om de grillen van een hondse klant.…

Moet je nagaan wat voor onmenselijk tijdstip je in mijn deuropening staat”, zei Richard. Richard zakte op dat moment door zijn linker been en uit reflex greep hij zich vast aan de arm van Nikita. Een harde klap galmde door de portiek. Van schik deed Richard een stap naar achteren. En een harde schreeuw volgde.…

Achter ons ligt het braakland leven, de barikaden, de rode vlag. Wij, wij tonen de wereld, de mensen, visie, vooruit. Kijk, zeggen wij, hoe wij kijken. Wij zien onszelf beslist in het gezicht.…

Het braakland in de verte. Een woord oud als de weg naar Rome, we hebben de verleiding niet weerstaan. Lijnen en plannen maken dit uitdijende weiland. We zijn aangekondigd - houd je mond toch, je ziet ons spoken, zoek een betrouwbare bron, huiverig voor iets dat maar voorbij blijft gaan. Dan sta je recht en grijpt me beet.…

De 56-jarige Richard is een portrettist met een superdure Leica, die zijn modellen van de straat plukt. Richard en zijn drie jaar jongere vrouw Yvonne wonen sinds enige tijd in Reeuwijk, waar Richard overdag op jacht naar zijn modellen is.…

Ik moet goed nadenken om een interessante man te noemen die niet drinkt.…

Ik sta met liefde op en ga met haat slapen.…

Patty had twee jaar een relatie met de punk-muzikant Richard Hell en in 1985 werd hun dochter Ruby geboren. Richard inspireerde de kledij en de uitstraling van o.a. de Sex Pistols en de muziek van Patti Smith.…

In het dorp laat de koekoekslamp zien, waarop men door middel van de draadvitrine kan intekenen: braakland, aperte beugelingen, graansilo's (geïsoleerd). Achteraf is het gemakkelijk oudehoeren, maar natuurlijk zijn de pottenruiker en de roosviceeadept via de achteringang van café 'de Admiraal' verdwenen.…

Zij heeft voor 50 % dezelfde tennisgenen als Richard: dat kan een verklaring zijn. Van Richard weten we dat zijn vader de drijvende kracht was achter zijn succesvolle carrière. Een man die Richard dwóng om te presteren. Richard heeft het daar moeilijk mee gehad, brak gedurende lange jaren met zijn vader.…

Met een brede zwoele glimlach keek ze recht in de ogen van Richard en zei: “Zo! En nu hebben we eerst onze eigen carnaval”.…

Geen beschaafd mens gaat ooit op dezelfde dag naar bed als waarop hij opstaat.…

Je brak mijn hart Liet me achter verward Nooit meer iets van je zien of horen Voor goed uit mijn leven Uit het niets ben je daar weer Nu pas echt goed verward Twijfels aan je doel Wil terug in mijn leven Gaan we samen dit keer Kan niet denken helder, ben te verward Hou van je, zit in mijn hart Wil samen verder met je leven…

mag ik je bedanken zeg alsjeblieft niet nee gewoon maar wat woorden over wat je met me dee' want je gaf passie weer een kleur en maakte donkere dagen licht door jou kreeg geborgen weer een naam ........ en liefde een gezicht…

mag ik je bedanken zeg alsjeblieft niet nee gewoon maar wat woorden over wat je met me dee' want je gaf passie weer een kleur en maakte donkere dagen licht door jou kreeg geborgen weer een naam ........ en liefde een gezicht…

jij danst dus nu je schimmendans dwars door mijn gedachtengang maar morgen was mij te lang zwart daarom maakt 't me soms bang als je danst door mijn gedachtengang .... naar de kamers van mijn hart…

je ogen zijn zo donker en zo helder met je uitstraling heb je mij geraakt toen je zat daar veilig in die kelder die jouw papa voor jullie had gemaakt er is veel wat ik aan jou zou willen vragen willen weten - zit nu eenmaal in mijn aard want ondanks.... begint het mij nog niet te dagen dus vertel me: is dit het allemaal wel waard…

soms blader ik wat terug door gesloten hoofdstukken besef dat ik verder kan dat het nu gaat lukken lees van vertrouwen, toekomst van liefde en van veiligheid maar die dag toen van jouw sterven raakte ik dat alles kwijt maar ze zeiden “hoogste tijd” hadden het over verder gaan over hoofdstuk dat moest gesloten dus dat heb ik…

het deed te vaak te zeer nauwelijks durf ik geloven in wat ik in je ogen zie en in wat je wilt beloven ik zou het echt graag willen maar ben soms nog zo bang het deed te vaak te zeer en eigenlijk te lang het deed te vaak te zeer zit nog te diep van binnen pas als dit afgesloten is kan ik opnieuw beginnen steeds meer ben ik…

over alle bergen zeven zeeën zelfs voorbij misschien achter de sterren: hou van mij ik weet: ik ben niet makkelijk vraag te vaak: laat me vrij vergeef de buien en de nukken: hou van mij hou van mij zonder vragen zoals elke dag ik van jou en dan heb je van die dagen dat ik nog meer van je hou ik weet: ik ben niet makkelijk…

Nooit vocht één ongelijker strijd dan jij tegen dit sterven de harde onafwendbaarheid die langzaam jou ten grave leidt .... om Leven te verwerven. Nooit bad voor iemand ik zozeer dan jou en voor jouw leven gaf aan jou liefde keer op keer en aarzelend slechts leg ik mij neer: er valt niets meer te geven. Nooit zal één dichter…

Nooit vocht één ongelijker strijd dan jij tegen dit sterven de harde onafwendbaarheid die langzaam jou ten grave leidt .... om Leven te verwerven. Nooit bad voor iemand ik zozeer dan jou en voor jouw leven gaf aan jou liefde keer op keer en aarzelend slechts leg ik mij neer: er valt niets meer te geven. Nooit zal één dichter…

ben je neergesabeld, doodgestoken aan vertrouwen nooit gewend zijn je vleugels nog gebroken heb je liefde nooit gekend? ben je afgedankt en oud en grijs heb je in rollen jou verborgen betaalde voor hun falen jij de prijs zie je zo op tegen morgen? huil je om je onzekerheid opnieuw verraden, ingeruild laatste haven dus ook kwijt…

kom over en help herstel mijn geloof hernieuw mijn vertrouwen in U en mijzelf geef me één woord slechts dat ik mag lopen op de golven of splijt de zee vóór mij kom over, geef hoop belofte van de regenboog strek uw hand naar mij maar raak me met uw hart één woord slechts of splijt de zee voor míj kom over en help…

het is al zolang geleden dat het doek voor de allerlaatste keer is gevallen hoofdstuk gesloten, schijnwerpers gedoofd en elk gaan we verder met ons eigen boek verleden nog nauwelijks in ons hart maar nog zo duidelijk in ons hoofd veel te lang voelde ik mij de eeuwige figurant en ik zag de vragende blikken van het publiek acterend in…

de vlinders zijn allang gevlogen: geen afspraakjes meer, gehaaste onzekere kussen, aarzelende ogen zoals die eerste keren..... gebleven is het begeren vanzelfsprekender maar meer intens het geloven, vertrouwen in een mens in een toekomst die geen verleden kent..... als liefde went…