Alle inzendingen over Schoon Oogen

Schoon oogen, die vermeucht te nemen en te geven De sielen die ghij wilt, door uwen harssenstrick, Die met het spelen van een vriendelijcke blick Soo vaeck ontsteeckt en bluscht de vlamme van mijn leven, Ach, in wat dampe moet mijn siel onseker sweven Door wrevle nijdicheit en 't ongeval vol schrick, Met haer verbolgen storm en swarte wolcken…

Oog in oog een vonk roerloos en verschrikt de nacht scheidt zich van de dag ik wens je geluk en dat waarvan je droomt jouw zijn zal altijd een deel van mij zijn het is geen kwestie van wie heeft gelijk het is als regen in het water het was goed deze weg te gaan de zon komt op zet de hemel in brand…

Zover het oog reikt heerst hier het moment.…

Een wakend oog, mijn opstaan er zijn geen grenzen aan de dagen heldere nachten bij volle maan vetverchroomde volle magen Een starend oog, mijn leven er hinkelt een treurwilg door het beeld vage zaagsporen, achtergebleven onze huid als behang verspeeld Een slapend oog, mijn dood er roest een spijker in mijn hart verzwolgen in de moederschoot…

de hagen om de tuinen ontnemen bijna elk gezicht de poort gaat automatisch dicht buitenshuis is het gras gazon het oogt kunstmatig groener zonder onkruid selectiever de struiken omsluiten meer privaat de bloemen bloeien exclusiever de hoge wilgen hangen dieper binnenshuis brandt het licht een opvallend trapje hoger de lampekap schijnt…

België gaat eerder door het oog van de naald dan dat een kameel het land opblaast.…

de wereld is niet te verklaren als de lichten zijn uitgedoofd kom, zo mooi als was je land ben jij mijn Irakese schone vraag niet waarom een foto in de krant je berooft van al je dromen.…

Over groene velden, blauwe meren zo ver het oog aanschouwen kan, waait de wind er door je haren maakt de rust stress vleugellam Daar is water, zeeën ruimte ondanks dat de Zuiderzee is ingedamd vind ik er vrijheid en Van Ruysdael luchten in het schone Friese land.…

nu der mensen oog zal staren Op u, en elk zal vonnis wijzen mogen, Die denkt, nu bigglen tranen uit mijn oogen, Die, in de toekomst, lof en schimp ontwaren.…

Draaien bij stijgende luchtdrukken met de klok mee Krullen zich tegengesteld om diepe lagen Zwellen tussen beide weersystemen soms op tot orkanen Luwen in zowel het hoog als laag’s oog…

Geldt "oog om oog, tand om tand" ook bij een glazen oog en kunstgebit?…

Dan opent hij één oog: ’wie onderdrukt je?’ Ik zucht. ‘Niemand,’ antwoord ik ‘Waarom verlang je dan naar bevrijding?’ En hij sluit zijn oog weer. ‘Dank u voor u eh..wijze lessen,’zeg ik aarzelend. ‘U weet erg veel.’ Hij opent zijn oog weer, glimlacht en zegt:’ als een gewoon mens tot kennis komt, wordt hij een wijze.…

Een offensieve samenwerking tussen Iraakse regeringstroepen, Koerdische Peshmerga: 'ZIJ DIE OOG IN OOG MET DE DOOD STAAN...' strijdkrachten van Iraaks Koerdistan en andere strijdgroepen, startten een aanval tegen Mosul om IS uit de stad te verjagen. Precies drie weken geleden is de stad op IS heroverd.…

geslepen ligt het te wachten al weken, op een bedje van plastic bubbels eerst moeten de ruiten schoon dan schroef ik ergens een oog in vis blauw garen uit een kistje en hang het voor het middelste raam stil hangt het daar de wolken te versplinteren de huizen aan de overkant vanochtend: onvoorspeld zonlicht breekt op mijn tapijt in…

' ziel terug te keren Hoeveel zielen moeten dan nog gaan Om zo nog oog in oog met leed te staan Ik kwijn weg bij de gedachte van eerlijkheid Als ik deze bol bewandel van paradijselijkheid…

Ik kan iedereen recht in de ogen kijken.…

Oogletsels bij squash kunnen worden voorkomen door de bal voortdurend in het oog te houden.…

Rammelende munten draag ik onmogelijk formaat ik ben niet blind genoeg te voelen welke waarde zie te weinig ongewapend met het oog ik raad vertrouw de andere kant waarvan ik klant ben obstinaat omdat men dofheid baarde met de komst van deze munt een klinkend onderscheid had voor het zelfde geld ook wel gekund…

De zon is het oog des Heeren. Hij ziet onze zonden en laat de aarde opwarmen. - Heibelberger Catechismus. Mijn leraar aardrijkskunde was geen fantast: Jullie zullen in je leven vaak van baan moeten veranderen. Wij zullen Nederland ooit aan de zee moeten teruggeven. Er komt binnenkort een nieuwe ijstijd aan.…

We hadden afgesproken op de boulevard. Bij het grote schip voor kinderen, zodat hij er eerst zijn energie kwijt kon. Voor vliegeren is geduld en doorzettingsvermogen nodig, en dat heeft een kind van vijf doorgaans niet. Mijn neefje mocht zich dus eerst uitleven op het piratendek. Dat deed hij dan ook met volle overgave. Roodharig als hij is, spat zijn…

Oog om oog maakt de hele wereld blind.…

genoeg volmaakt had zelfs gebreken ze had geen oog voor jou maar een kind wil dat niet weten ik zie bloemen in de vaas de harten al gestorven hun kleuren zijn vervaagd zij kon ook niet voor hen zorgen…

Zoo schoon is de nacht, en zoo stille is de wind... Kom dy mede in het duister, o mijn lief, o, mijn kind!…

Oh, Aphrodite, Hera kan U niet meer helpen als ik mijn bliksem op uw schoon gelaat laat neerdalen en U voor eeuwig in de Etna baadt!…

een snipper van mijn blauwe broek willen knippen die zo licht was dat hij bleef zweven in de ruimte en ik me voor kon stellen hoe het geweest was tussen ons dansend en gewichtloos we praatten nog wat, maar ons gesprek bestond hoofdzakelijk uit het schonen der tafel, waar niets lag.…

en dan is het tijd om te gaan de antwoorden in te pakken op de nooit gestelde vragen die ooit zo belangrijk waren een laatste innerlijke zwaai naar alle uiterlijke gebaren die in de lucht blijven hangen waar ze meewaaien met de wind het regende al veel langer maar droge neerslag valt niet op…

Ik heb vandaag een nieuwe leesbril gekocht, 3 euro 95 bij de HEMA. Van mijn oude liet het linkerpootje los, gaf een nogal scheef gezicht. Afijn, ik heb nu weer een heldere kijk op de wereld, tot ziens.…

Een schone vastheid had hij in zijn wezen, hij ging zo zeker en vast als de wind, hij was zo stevig als een boom - een kind, wou wel graag om zijn hals dicht bij hem wezen.…

Is mij een vodderij gevallen uit de pen, (Weet, lezer, dat ik al mijn vodden daar voor ken) Ik sluit ze van mij af en laat ze liggen rotten: Lang, lang na haar geboort onthaal ik ze de motten, En val der met de keur van een vers oog op aan.…

Oh, mooie donkerrode roos met je fluwelen blaadjes, met de dauwdruppels nog op je blad... Sta je daar heel achteloos, zo puur en rein... Zo mateloos mooi te zijn...…