Hoe bepaalde de mens ooit hoe laat het was? Het waren de astronomen die informatie verschaften over seizoenen, zaaitijd, oogst en belangrijke hoogtepunten in het leven. Astronomen lazen alles af aan de stand van zon, maan en sterren.
Het kraaien van de haan en zingen van de vogels gaven natuurlijk ook tijd aan. Het bioritme van de mens speelde ook…
In de verste hoek van de stoffige zolder
daar zwerven ze zonder weerga
de zwakste reepjes licht van de vergane dag
weggevlucht uit de verwaaide polder
in de nok verscholen alsof weldra
de nacht met een honende lach
al het zicht wegslokt
de aarde schokt en de schittering blokt
een nog niet gezette krakende stap
beroert de schouders van…
Als er een circuit bestond voor kruipende dreumesen compleet met pitstraat en tijdwaarneming dan zou onze kleine man ongetwijfeld aan het eind van de race met de fles opvolgmelk mogen schudden.
Wat een snelheid ontwikkelde hij op zijn hoogtepunt.…
De bonustijd kregen we om een fractie van een seconde te herstellen die het verschil maakte tussen onze tijdwaarneming en het ritme van de natuur. De aarde en de zon in het bijzonder.
Mooie woordspeling, al zeg ik het zelf.
Het was de zesentwintigste keer dat we een seconde cadeau kregen van onszelf. Want de natuur laat niet met zich dollen.…
Een fatale combinatie voor goede tijdwaarneming. Door hun onzekerheid en ongeduld hebben zij hun klokjestraining niet succesvol afgerond. Een klokdiploma hebben zij nooit verkregen.
Tot 10 tellen heeft iedere klok wel ooit geleerd. De tulpenklokken zijn nooit verder gekomen.…