Alle inzendingen over Uit de schaduw van j

(voor Catherine Elizabeth Macready Dickens (1839 - 1929)) Je bent geboren in Londen als jongste dochter van de romanschrijver Charles John Huffam Dickens en je moeder Catherine. Je had negen zussen en broers en volgens hen was jij de lievelingsdochter van je vader. Je bent vernoemd naar de vriend van je vader, William Charles Macready, die een…

Men houdt zichzelf altijd voor gecompliceerder dan men is, en de anderen voor eenvoudiger dan ze zijn.…

Beginnen met de 'goede oude tijd' te loven is het zekerste teken dat men ertoe begint te behoren.…

J. verlangde erg naar jazz, te- rug, ik zeg J. jazz bestaat alleen maar in je hoofd en zelfs daar nog niet eens, dat weet J. wel, tenslotte ook J. heeft ooit geloofd in schoonheid.…

Wat je bent zie je niet, wat je ziet is je schaduw.…

Het volk zegt: verandering doet leven. Juister zou zijn: verandering is leven. Leven is verandering.…

Huil niet om wat verloren is gegaan want nimmer is een leven zo compleet als dit, wat op een kleine schaal voldeed aan wie compact, en om de bron bestaan. Men wordt niet met een wijzerplaat gemeten; de druppel die ons diep doordrenken kan vindt niets te winnen in de zee, en dan, wat valt daarin te winnen dan niet weten ? De eeuwigheid die…

Lammert [L] Jannetje [J] L: Jannetje mijn zoete bek*! Ei lieve, blijf wat staan! J: Wat schort* je, zeg, jij ouwe gek? Ik raad je, laat me gaan. L: Al ’t geld dat gij hier leggen ziet, Dat is voor u al ree*. J: Weg kaalkop, ik en zoek u niet: Wat jij zoekt, zoek ik mee*.…

Volle najaarsmaan; op mijn witte vloermat valt sparretakschaduw.…

Met de gedachtestroom in het lijf zindert de schaduw van de wandelaar. Als hij passeert dan zwijgt het vee en lichten open plekken in het struikgewas op. Het getik van zijn wandelstok ratelt in onze dakgoot. Versta jij, pas aangekomene, al de kunst van het snel over je schouder kijken?…

In al je pracht lachte je om mijn schaduw en keek doorheen schreiende scherven - om mijn mond - die licht zuur de spiegel - op mijn grond - verrotten ik kraste in mezelf, vannacht, voelde slechts in schaduw de adem van mijn kracht…

Voor mij is de warmte een woord dat ik bedenk als je schaduw lijkt op wie ik bijna vergeten ben.…

Dus schaduw, blijf op mij heel vast beklemd.…

Tergend langzaam blijven straten onbegaanbaar verbleekt de zwaluw in de tijd zwemt in deeltjes regenbogen purper kortdurend haar toevalligheid kwinkslagen schieten flarden luchtkastelen zinnen melken herinneringen zomaar alsuit het niets kan schaduw ruisend zijn?…

Zonder twijfel is een mens een steen die niet wil blijven liggen wachten op wat komen gaat.…

Soms weet ik dat ik niets meer verzinnen kan en vraag ik mijn schaduw waarom hij mij nooit vraagt wie ik ben.…

Pijn is weten waarom je niet meer onkwetsbaar bent. Angst is geloven dat je hulpeloos bent. En mens zijn is beseffen dat je zonder pijn en angst niet weet wie je werkelijk bent.…

Hoogtepunten zijn voor mensen momenten waarin ze eenzaam gelukkig zijn. En dieptepunten zijn voor hen de herinneringen die ze niet kunnen delen.…

Geljk een arme, blinde hond van alle troost verstoken, dwaal 'k door de zoele avond rond en ruik de lente-roken. Er waart - lijk om een vrouwe-kleed waar oude driften in hangen - er waart een geur van schamper leed en van huilend-moe verlangen. En 'k dwaal, een blinde hond gelijk, door dralige lente-roken, mijn hart van alle liefden…

Een man die, moe en levens-mat, en liefde-leeg, en zorgen-zat, zijn avond-maal bereidt: hij roert de melk, en breekt het brood,- waar hij van leven of van dood verlangen kent, noch nijd; - hij ziet de gulden hemel aan, en voor zijn stoep de sparre staan waar 't laatste licht in straalt éen poze nog, éen warige poos, 'lijk in zijn hoofd…

Après avoir lu votre poème de hier, j'ai fait l'effort pour respirer les parfums des fleurs de votre printemps en Sud, là! Le long du boule- vard duquel j'habite maintenant, les tulipes - vite, vite! Le printemps dans le centre parisien s'annonce très brillant!…

De angst maakt kinderen achterbaks en volwassenen openhartig.…

De slechtste aanbeveling voor een boek is, dat men het 'in één adem' uitleest.…

Sommige mensen lezen zo weinig, dat ze er niet eens een hekel aan hebben.…

Dit is op aarde van al 't kwaad de grootste straf: Wie eenmaal lezen kan, die leert het nooit meer af.…

Ik wou dat ik één van de boeken die ik in de loop van de tijd heb uitgeleend, terugkreeg. Dan kon ik er eindelijk weer eens één uitlenen.…

Het opmaken van de levensbalans bestaat voor 't grootste gedeelte uit het afschrijven van illusies.…

Wie het ernstigst tracht eerlijk te zijn, wordt het meest gewantrouwd.…

Men moet geen kwaad met geld vergoeden.…

De mens is maar juist zo fatsoenlijk als zijn hartstochten het toelaten.…