Alle inzendingen over Wilmink

ik kende nooit je naam, slechts je liedjes die onopvallend hun weg steeds zochten naar de kinderlandjes, de gebiedjes waar volwassenen niet komen mochten de samenzwering van het grote kind dat strijdt tegen het ooit volwassen zijn en tegelijk, als een vlieger in de wind ouder stijgt aan een steeds langere lijn ik dacht dat ik je al vergeten…

De Film van Ome Willem, Sesamstraat J.J. de Bom, het Klokhuis, Don Quishocking Verleid door elke lyrische verlokking Creëerde hij een oeuvre van formaat Al is de oude meester heengegaan De Oude School zal altijd blijven staan…

Treur niet om mij, het hoort erbij zoals de vloed past bij het getij Tranen smaken naar de zilte zee veel looizuur zit in zwarte thee Zing een lied, dans voor mijn graf denk nog eens aan mij, huil of lach Leef verder gerust en bedenk dit wel de dood steekt in hetzelfde vel Wees niet bang, ik ging u immers voor zing met alle engelen in hemels…

TELEVISIE men was al lang vergeten dat het kon maar het gebeurde: met een zacht gereutel stierf de TV. het sprekend paard verbleekte het licht werd opgestoken en de vader aanzag zijn zoon die bij een storing werd verwekt en zei: wat ben je oud geworden, jongen.…

Winnaars van eerder gehouden wedstrijden droegen voor, ook de weduwe van Wilmink had naar eigen zeggen met grote moeite een natuurgedicht van haar overleden man weten te achterhalen. Kort maar krachtig, over een spin die meeverhuisde naar een nieuwe woning. Thema van de boekenweek 2018 was immers de natuur?…

Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord, staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord, dus keek ik er met verwondering naar: Ben Ali Libi. Goochelaar. Met een lach en een smoes en een goocheldoos en een alibi dat-ie zorgvuldig koos, scharrelde hij de kost bij elkaar: Ben Ali Libi, de goochelaar. Toen vonden de vrienden van de…

Men preekte eeuwen later pas, dat het gezin een hoeksteen was, want tot Maria's groot verdriet bestond het CDA nog niet.…

Vol sombere doemgedachten geraakte ik in een straat waar meisjes aan 't spelen waren en we kwamen aan de praat. Turkse en Surinaamse en sommige autochtoon en ze hadden er nauwelijks weet van, ze speelden daar gewoon. Mijn sombere visioenen van een wereld die verging, vervaagden in 't licht van die kinderen tot een herinnering. Want…

Het huis waar ik woon, heeft wel erg dunne muren en we wonen te dicht op een kluit. Dus een klein beetje herrie geeft ruzie met de buren en zo’n ruzie maakt dan ook weer geluid. Men wil in dit land dat we heel anders leven, ook al zijn we hier soms nog maar kort. Maar mijn oom in Marokko heeft laatst nog geschreven dat ik veel te Nederlands…

Het is niet fijn om dood te zijn. Soms maakt me dat een beetje bang. Het doet geen pijn om dood te zijn, maar dood zijn duurt zo lang. Als je dood bent, droom je dan? En waar droom je dan wel van? Droom je dat je in je straat langzaam op een trommel slaat? Dat iemand je geroepen heeft? Droom je dat je leeft? Maar ach, wat maak ik me…

(Naar het Portugees) Kindje, slaap maar, kindje, 't was ook zo warm deze dag. In de schemer zit nu een kleine egel met zijn mooie stekels eenzaam in het gras. Het gras wacht op regen. Geen takje beweegt er. Luister naar de merel, hoog op ons dak. Avond vol verlangen. De maan maakt zich klaar voor de nacht. In de avondschemer komt…

Moeder je kwam om elf uur thuis. Niet later zei je zelf. Ik zit nog steeds alleen in huis. Het is kwart over elf. Ik kwam uit bed om negen uur, ik hield het niet meer uit: geroezemoes achter de muur, figuren langs de ruit. Straks komen dieven om de hoek en klimmen door het raam. Naar geld en klokken zijn ze op zoek, ze fluisteren mijn…

Soms in de nacht als je naast me ligt, als je naast me ligt met je meidengezicht, dan heb ik je weer zo lief. En ik denk met trots aan ons kleine gezin, en ik denk: er zit wel samenhang in, het biedt wel perspectief. Daar komen nare gedachten van: dat het zo niet altijd maar duren kan, het is allemaal…

Op een slagveld klonk een stem, was van ver te horen, zong dat er in Bethlehem een kindje was geboren. In die nacht zo stil en groot zwegen de kanonnen, die zijn bij het morgenrood toch opnieuw begonnen. Kerstmis lijkt ons keer op keer vrede te beloven, maar kanonnen dreunen weer, als de lichtjes doven. Donkere Zuidafrikaan,…

Ik heb het middeleeuwse heffingsvers willen handhaven zoals je dat nu nog op straat tegenkomt: Raád eens wié ik tégen kwám Jópie mét haar eígen mán.…

Grouwe gebauwen, louwe thee, holadio, holadié, word je broer dominee? Heel gemakkelijk, zo’n dictee. Jan vermeid het komietee, holadio, holadié, en de mijd bleikt heel tevre, wat gemakkelijk, zo’n dictee. Heremejee... ik heb een twee. A-u, o-u, a-u-w, o-u-w of dubbel ee, word je broer moet met dt, wat een smerig rot-dictee…

De huur betaald. De stoep geschuurd. Een goeie visboer in de buurt. Een meid die als ze naast je gaat, loopt te zingen over straat. --------------------------------------------------- Uit: Dagboek, 1986. Naschrift van de schrijver: 'Uit grote hoeveelheden ongepubliceerde gedichten en liedjes maakte ik met Fetze Pijlman, Joost Prinsen en…

Die huizen in de binnenstad, waarvan je eens de sleutel had. Elk wonen voel je als voorgoed, totdat je toch verhuizen moet. Je naambord bij een andere bel en na wat weken went het wel. Je treft je oude huizen aan en kunt er niet naar binnen gaan. Ze staan er nog precies als toen hun huiselijke plicht te doen. Ondanks de reuma in…

Er komt een tijd dat het weten je gevoelens kan verrijken, dat je je meisje niet alleen meer wilt aanbidden, maar ook begrijpen.…

Een buurt, die wel veel zorgen had, maar die ook vol verhalen zat, vol humor en gezelligheid, die buurt zijn we voor eeuwig kwijt. Daar waar het vol van kinderen wat, verschillen van geloof en ras, maar in hun spel gelijk gezind- loopt nu geen enkel kind. In de oorlog stond de stad in brand op pathmos, Zwik en hoogeland: meer dan een halve…

We waren van 't voetbal teruggekeerd, we hadden een treinstel verruïneerd en we liepen nog wat door de angstige stad en toen riep er eenje: Hé! Zie je dat! Daar is verdomme een ster gekomme! Toen riep er een ander: 'Heremejee, dat is een nieuw geintje van de ME: nu jagen ze ons weer op de vlucht met helicopters, hoog in de lucht, en er…

De boer schrok zich die avond lam: een trein die door zijn weiland kwam had hij gehoord. Toen was het weg. Het was niet waar. Pas twee jaar later is er daar een trein ontspoord. Ook iemand zag, terwijl hij sliep een auto zinken in het diep, een heel gezin. Precies de plek heeft hij gezien: de auto reed een dag nadien het water in. Soms…

Ze schreeuwden van de daken, het klonk ons veel te rauw, nu zijn ze in witte lakens in een spierwit gebouw. We konden er niet meer tegen, we wisten het zelf al wel, we zitten hier niet verlegen om boodschappers uit de hel.…

Hij koos er dientengevolge voor om een vertolker en acteur te zijn en werd daar in een heel goeie, bijvoorbeeld van liedjes in J.J. de Bom, en gedichten van Willem Wilmink. De passie voor het geschrevene klonk er luid in door. Op latere leeftijd vond hij zichzelf opnieuw uit als presentator van de televisiequiz Met het Mes op Tafel.…

Ik zou bijna vergeten dat ik het komende jaar superveel leuke dingen ga doen. 1) Een week met mijn vrouw naar Noorwegen. 2) Meedoen aan de Willem Wilmink dichtwedstrijd. 3) Ach, laat ook maar, ik merk nu al, deze lijst wordt veel langer dan dat lijstje hierboven. En minstens zo reëel! Gelukkig nieuw jaar!…

'Druk zijn' is een gemoedstoestand en is vaak omgekeerd evenredig aan productiviteit.…

Tot slot nogmaals Willem Wilmink: ‘En altijd als ik een schreeuwer zie, met een alternatief voor de democratie, denk ik, jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar, voor Ben Ali Libi, de goochelaar?’…

Het meest unieke wat wel het optreden van drie gestorven dichters; Vasalis, Jotie T'Hooft en Willem Wilmink, gespeeld door respectievelijk Hadewych Minis, Daniël Vis en Herman Finkers. Het was inderdaad net alsof ze herleefden, heel knap gedaan door alle drie.…

Afgelopen zondag liet ik me namelijk heerlijk verrassen door het light verse dat tijdens de prijsuitreiking van de 23e Willem Wilmink Dichtwedstrijd in Almelo ten gehore werd gebracht. De gastdichters wisten daar de ene lachsalvo na de andere aan het publiek te ontlokken door hun fris gegoochel met symbolen en betekenissen.…

Die is dan ook niet van mezelf, die is van dichter Willem Wilmink (1936-2003), schrijft journalist Ellen de Bruin, in een artikel in het NRC van januari dit jaar. De Bruin heeft last van gebrek aan energie vanaf november. Een winterdip, noemt ze het zelf.…