Alle inzendingen over Zo kan 't ook

't Zijn is verworden tot ik ben of ik was 't Verdriet is verworden tot slikken en 'n traan 't Accepteren is verworden tot 'n leegte niet te vullen Toekomst is verworden tot verwachting en hopen ...…

't Is de lucht achter Oethoezen 't Is 't torentje van Spiek 't Is de weg van Lains noar Klooster En deur Westpolder langs de diek…

Tja, elke week een poosje in de wachtkamer en je kunt een paar dingen doen? Op je mobiel ongezellig voor je omgeving zitten zijn, optie 2 is: mensen kijken en dat is altijd leuk want als het druk is kom je tijd en ogen te kort, met optie 3, een praatje met je mede- lotgenoten maken en dat laatste is nog altijd het leukste want: Er zit een man…

't Spel wat óver is, is voorbij, je kunt 't ook óverspel noemen. 't Spel gespeeld door jou en hem, verdriet over liefde, die niet mag. 'k Had zo graag, 'k zou zo graag, ach, 't mag gewoon niet! 'k Zeg je maar één ding, je moet het met rúst laten. Een héél gezin gaat naar de knoppen, omdat jij en hij verliefd zijn!…

't Kind onwetend zuiver spontaan 't Meisje hopen en geloven nog onbevangen De vrouw bereid tot geven en ontvangen 't Leven eenmaal gegeven geen weg terug ...…

't Is kil in mij warmte verdwenen Ik ril en zoek wat zal ik vinden ? 't Is koud in mij woorden zijn weg Een angst sluipt naderbij wat zoek ik? 't Is warm in mij de kilte verdwenen Woorden komen terug heb ik het gevonden?…

en 't wintert.…

't Verstand komt niet vóór de jaren. De liefde? Wat vuur en wat rook! Ach! wisten 't de vliegende gaaien, ze werden 't vrij leven niet moe. Ik zitte mijn schoentje te naaien, en trekke mijn draadje toe. Hoe groeide uit dat lustige Grietje die knorrige, dolle katijf? Een lief als een hemelbietje, en nu zo een duivelig wijf!…

't Is zólang geleden dat ik gewoon een kind was, 't lijkt welhaast een eeuwigheid. 't Is zolang geleden dat ik buitenspeelde met altijd te weinig tijd. 't Is zolang geleden, maar aan álles komt een eind. Ik moet het goeie daarvan nog inzien, maar daar heb ik de rest van mijn leven nog wel voor... 't Is zólang geleden...…

Zeg oma, ik moet m’n kamer opruimen, maar het is zo ongezellig in m’n eentje mag ik je bellen? Nou hoeven ze dus nooit te vragen of ze mogen bellen, want dat mag altijd maar in dit geval is het een kind dat opruimen echt het allerergste vindt wat een mens moet doen… Ze ziet kans om alles neer te leggen waar ze staat en stapt voor het gemak overal overheen…

- Youp van 't Hek - champagne - Youp van 't Hek - vuurwerk - Youp van 't Hek - goede voornemens - Youp van 't Hek - liften - Youp van 't Hek - Parijs - Youp van 't Hek - Youp van 't Hek - Youp van 't Hek - Youp van 't Hek - Youp van 't Hek - Tom van 't Hek…

't Afscheid is nabij dat weten we allebei ogen zoeken en vinden handen die ooit beminden 'n Laatste zucht ik ren en vlucht naar 't niet weten 't vergeten De lichamelijke pijn maakt me oh zo klein 't verdriet dat niemand ziet Uitleg onnodig woorden overbodig 'n foto, 'n brief oh, ik had je zo lief ...…

‘t Zit in de schaduw van het mooiste licht. ‘t Zit in de rimpels van m’n eigen gezicht. ‘t Zit in de liefde en ‘t zit zelfs in haat, ‘t zit misschien wel verborgen in het allergrootste kwaad. ‘t Zit in de glans onder elk laagje stof. ‘t Zit in de smaak van ‘t bitterste lof. ‘t Zit in de versjes in dit album van jou.…

'k Ben tegenwoordig overrompeld van menig kruis en hertverdriet, en ‘t geen mij in de ellende dompelt, is dat niet één mijn kruisen ziet. Ik ga mijn vrienden al te rade die ik nog peize vriend te zijn, en ‘k vinde niet dan ongenade, dan hertverdriet, dan hertepijn.…

't Is goê..., 't is goê!... Vraag niet, o kind, waarom en hoe Die weemoed over uw vreugde vlot. Men moet in ieder groot genot Een plekske schaduw lezen; Daar moet aan iedere bloem een traan Aan iedere zon een ondergaan, Aan iedere dag een avond wezen. 't Is goê,..., 't is goê!...…

nog Betrekkelijk jong Leven Soit Mijn grens werd mijn leven dat in Waarde op de Beurs van 't Leven enkele Procentpunten is gedaald, maar de Schaal is zoek…

't Is stille! Neerstig tikt het on- gedurig hangend wezen, waarop de weg naar 't eeuwige, in twaalf stappen, staat te lezen. 't Is stille en middernacht! Alsof ik blind ware, om mij henen, in donkere diepten schijnt het al verduisterd en verdwenen. 't Is stille!…

'k Mag graag in 't kneppelhout verwijlen, waar kneuters door mijn knoken zeilen. Daar kust mijn krats, daar rust mijn frats van 't snorren van de domme dagen, van 't porren van de veile vlagen. In 't kneppelhout is zonneschijn, daar waar de kneuters zijn.…

Op ’t leven, Op ’t eeuwige en het oneindige, Op de tijd, de wereld, en de toekomst, Op ’t doen, ’t denken en ’t weten, Op de dood. Op de liefde, Op ’t vrolijke en het onmogelijke, Op oorlog, de haat en de vrede, Op ’t geloven, ’t zeggen, ’t zijn, Op ’t hart. Om niet te drinken, Op al deze dingen, Is om echt te leven.…

de blaadjes vallen nú al, tja, 't groen heeft 't zwáár. 't Is ook altijd wat! Normaal loopt iedereen te zuchten, wat is nederland toch nát, nu hoor je alleen 't is te dróóg. 't Is ook altijd wat! Nérgens zijn we op voorbereid, niet vaak is iets gewoon goed, te heet, te koud, te nat, te droog. 't Is ook altijd wat.…

't Avondt. Aan de westertrans Zinkt, in goud gehuld en glans, Statig 't zonnelicht ter neer In de schoot van 't wieglend meer, Dat, als bloosde 't van verlangen, Om het in zijn bed te ontvangen, Inkarnaat* voelt gloeien op zijn wangen. 't Avondt.…

't Avondt. Aan de westertrans Zinkt, in goud gehuld en glans, Statig 't zonnelicht ter neer In de schoot van 't wieglend meer, Dat, als 't bloosde van verlangen, Om het in zijn bed te ontvangen, Inkarnaat voelt gloeien op zijn wangen. 't Avondt.…

als ‘t water Bleef staan het bladje stond daar op het water En rees het water ‘t bladje rees en ‘t water En daalde niet of ‘t bladje daalde en ‘t water En dei niet* of het bladje dei 't in ‘t water Zo viel der eens een bladjen op het water En blauw was ‘t aan de hemel end' in ‘t water En blauw en blank en groene blonk het water En…

Gij zegt dat 't vlaams te niet zal gaan: 't en zal!* dat 't waals gezwets zal boven slaan: 't en zal! Dat hopen, dat begeren wij: dat zeggen en dat zweren wij: zo lange als wij ons weren, wij: 't en zal, 't en zal, 't en zal! ---------------------------------- * 't en zal: het zal niet (gebeuren)…

Ach, ge zijt mij, bei te gader, afgestorven, moeder, vader, 't geen mij nu nog leedschap* doet! Maar, dat kruiske, 't is geschreven diep mij in de kop gebleven, teken van mijn erfgebied:* die de schedel mij aan scherven sloege, en hiete* 't kruiske derven, nog en hadde' hij 't kruiske niet!…

Godsdienst wierp er 't eerste zaadje Onbemerkt van in de grond, En bezorgde ’t iedre morgen, Drenkte 't elke avondstond. 't Rees, maar bloeide als 't Nachtviooltje, Ongezien door 't vluchtig oog; Maar de kenner rook zijn geuren, En hij schatte 't bloempje hoog.…

Van smarte Voor ’t harte bij ’t wereldse lot! Van zwoegen Bij ’t ploegen, Door de uitkomst bespot! — Maar blijdschap in ’t streven Naar 't hogere leven, Verenigd met God!…

Van smarte Voor ’t harte bij ’t wereldse lot! Van zwoegen Bij ’t ploegen, Door de uitkomst bespot! — Maar blijdschap in ’t streven Naar 't hogere leven, Verenigd met God!…

't Is Zaterdag. Verkwikkend Is 't scheemrig avonduur; De vloer is rood, en 't koper Blinkt in de gloed van 't vuur. 't Zal morgen Zondag wezen: De dag der rust is zacht Voor hem, die heel de weke In 't werk heeft doorgebracht.…

Het leven is een opeenvolging van T-splitsingen.…