Schoksgewijs voel ik frustratie in de
charade van acrostichon
hevig zwetend op verkrampte zinnen
ruwweg neergeschreven woorden
ijzig brokkelend op het witte vel
vervagen tot onzinnigheid
ergens in mijn dwarse leeghoofdigheid
rafelen stoffen in dunne
slappe bedrading zonder samenhang
verlatenheid overvalt mij
als een kind dat zonder…
verzen zonder ramend inzicht
als spiegels die beslagen blijven door
kondens in foutieve vormen
slapeloze nachten enkel door het
creatuur dat zich muze noemt
hartstochtelijk en intens te missen
oh, inspiratiebron keer weer
ook al is het in de vorm van godin
laat inkt weer door aders stromen
------------------------------------
acrostichon…
Wat kan het voor kwaad om jezelf te verheerlijken?
Waarom vinden we dat vaak zo lastig?
Wie het weet mag het zeggen.
Mijn nieuwe website gaat, ik hoop, vanavond de lucht in.
Als het meezit zijn de meeste aanpassingen dan verwerkt.
Reken maar dat mensen daar iets van gaan vinden.
Christus wat heeft het lang geduurd om alles te verzamelen.
Ergens…
Kijk eens naar zijn volgelingen
Overal hoor je ze zingen
Na of voor of tijdens ’t eten
In elk huis hoor je die kreten
Nooit is het zo stil op straat
Gans het land zit nu paraat
Vlaggen wapperen met franje
Overal zie je oranje
Euro- Wereldkampioen?
Trouw juicht steeds het legioen
Bij de start van het seizoen
Altijd voor òns elftal:
Leve…
juist nu overduidelijk
uitersten zich alom gewaarworden
langs krimpende ethervelden, zo lijkt,
is de aarde een marktplein
uit menigeen gevormd
sterk met kleur en geur verrijkt
dit zo zijnde en waargenomen
razen wij naar alle hoeken en gaten
yang, onze Meester willen wij verlaten:
fier ten strijde gaan om van Heer yin te dromen
slaafs…
Het is vandaag de derde februari
Ik spel de krant, het nieuws is al weer oud
Eng is het denkraam, 't maakt een mens benauwd
Recht door dit alles heen zingt de kanarie
Elk nieuw moment wordt rechtstreeks uitgezonden
Nu blaast het door ons heen, een melodie
Nog nooit vertoond, met stille euforie
Urgent, vitaal, wie is er mee verbonden?…
“Een horizontaal acrostichon, noemde hij het later smalend. Te pas en te onpas gebruikten zijn makkers dit om hem te pesten. Zelf ervoer hij zijn “scheldnaam” op een rustige, ludieke manier waar anderen zich wel zouden aan hebben geërgerd.
Tot dan toe had ik aandachtig naar mijn vriend geluisterd, ademloos. Het toeval (?)…
0
Bezig met laden