De anglicismen dringen door.
’t Is iets waar ik me vaak aan stoor:
ontkomt geen mens aan die invloedssfeer?
Men heeft het over specials, floodlights, spotlights.
En deadlines, headlines, baselines en de lunchtime.
En kid en shit en teamspirit en acid.
Maar anyway, ik hoop wel op een limit.…
‘Anglicisme, mevrouw. Found out. Betrapt.’
Ze keek hem bedachtzaam aan. Deze man verdiende aandacht. Maar dan moest hij wel een ander hemd dragen. Voor je het wist kwam hij met een troffel op bezoek.
‘Nou, het lijkt me dat we verder niet veel hoeven bespreken. Het gaat goed met Pieter en ik heb de indruk dat u ook niet veel te mopperen hebt.’…
‘Socialemediatestament’, ‘bitcoinmiljonair’, ‘shishapen’, ‘screwballcomedy’ zijn gruwelijke anglicismen. ‘Werkspier’ keur ik ook af. Spieren zijn al om te werken. Net als arbeiders en huishoudsters. ‘Sportspier’ mag. Vanwege sportspierblessures, echt vaak abnormaal. ‘Prinsenkind’ mag maar niet als synoniem voor ‘zondagskind’.…
Sinds een jaar of wat opgerukt in ons taalgebied als een niet te stuiten anglicisme. Klinkt neutraal en ligt makkelijk in de mond. We denken er nauwelijks bij na. Achteloos en vanzelfsprekend. Te pas en te onpas circuleert het in het papegaaiencircuit -als een lege huls.
Wat wordt er eigenlijk mee bedoeld?…