Wanneer lentelicht
je plaats beroert
hoor je mijn voeten
op zachte aarde
Beneden droogt slaap
je tranen
hier kleurt je beeld
mijn ogen
Je bed bedelf ik
onder orchideeën en
zoete margrieten
Morgen niet
dan zwaai ik je
van ver
mijn liefde toe…
Gisteren was ik op een begrafenis. De vader van een vriendin. 62, niet oud. Allemaal dachten we dat hij zich dood zou zuipen. Het werden complicaties bij chemo. Het was niet druk, je kon de koppen tellen. Dat deed ik dan ook: eenentwintig man. Een paar vrienden van mijn vriendin, een man uit de detox, welgeteld een schoonzuster van haar halfbroers,…
0
Bezig met laden