Alle inzendingen over cellen

Alcoholgebruik geeft een tekort aan cellen.…

Men liet ze daar in duistere cellen verkommeren.' 'Gans doeltreffend', zei de professor. 'Maar niet wetenschappelijk, naar mijner idee.'…

Toen ze me op school vertelden dat de mens uit cellen bestaat, zo mooi en ingenieus, toen voelde ik al dat ik bedrogen werd. De cellen zijn hoogstens de begrenzing! Hij bestaat uit celinhoud, uit protoplasma, slijm, drab! Waar we geen donder van weten en waar alles mogelijk is! En daarom zijn we geen redelijke wezens, maar slijmballen!…

En net als bij de mensencellenkanker dienen deze cellen rigoureus opgeruimd te worden, wat Theo-Dosius ook maar zegt. De beste methode om dat te doen is gewone scholing. Nee, nee, geen bijzonder onderwijs.…

weerklinkt een fluitsignaal de cellen spoeden zich in het gelid hersenvocht spoelt de straat schoon shit zegt de wijkagent als hij van allemaal het meest in de viezigheid komt te staan…

Na jaren verder weg dan ooit leek geluk weer wat dichterbij misschien wel voor het grijpen tot de dreiging van het beest weer plotseling genadeloos broos herstel de grond in boorde herleven weer veranderend in angstige onzekerheid hoeveel cellen kozen reeds de zwarte zijde van het beest hoeveel cellen pleegden verraad aan hun tak: het…

Zijn ogen dralen in versleten waarheid waar onschuld zwijgt geveinsd in zijwaartse blikken Waakzame cellen dragen haar naar zekerheid het helder weten van verbloemd verraad…

De onraad niet stilstaand af te schuiven op de maatschappij leert hoe of wie je bent in de schaduw van het duister; ondanks schaduwzijden elkaar kunnen overlappen zij aan zij, eens alleen zonlicht andere cellen streelt uit die kluister.…

verfrommel mijn gedachten tot woordeloze prop vernietig de fragmenten versnipperd in mijn kop bevrijd mij van de ballast belastend en te zwaar schoon mijn grijze cellen wis waarachtig waar…

aangeslagen zien dat wil ik niet meer verblijven in kassen als cellen van de ziel met een verkrampte atmosfeer en oogleden als verkreukte jassen nee, zo zet ik mijzelf voortaan niet neer ik heb de engel in mij te lang bereden…

Omdat het kennelijk een rage wordt Dat al onze bedreigde landgenoten Hier in de bajes worden opgesloten Komt men nog veel meer cellen straks te kort. Dan dienen, net als onze criminelen, Ook Wilders en Ayaan één cel te delen.…

Verzwakte eenheden vochten een verloren strijd de legers van de agressor dringen tot in de voorste linies door Schaduwen vullen het slagveld rusten op vermoeide cellen het goede overwint het kwade? Nee, de doktoren hebben hem opgegeven…

Maar hopelijk zal hen dat straks berouwen: Dan mogen ze hun eigen cellen bouwen.…

Grijze massa klevend aan de wetten van Newton die ik nog kende jij niet, althans ze dreven weg in de lokken over je ogen langs je mond en nestelden zich in het kuiltje van je hals weg vol cellen volgend tot de zwaarte van de aarde.…

Als we samen onze gedeelde cellen vernietigen, Als het ware een gedeelde vijand, Komt het dan goed? Ben jij dan terug jij en wij terug jij? wij, die niets delen behalve wat we 'liefde' noemen.…

Prilheid verhuld achter slierten haar uitgemergeld het lichaam haar handelswaar Schreeuwende cellen spastische symptomen tiranniek hongert het lijf lege dromen De schaduw in de auto vraagt hoeveel de laatste, dan kan ze scoren dan is dit even niet meer reëel…

als los zand zoeken gedachten hun weg door het geheugen sijpelt herinnering uit cellen eeuwig grijs sponst de tijd mijn hersens tot waar geworden leugen tel ik de laatste korrels en voel mij dom noch wijs…

't Complex van cellen wordt nog niet gesloten. Nu 't open blijft na koninklijk besluit, is 't veilig, want je kunt er simpel uit.…

In eigen land zijn alle cellen vol, Dus zoekt Bush voor het terroristisch gajes Naar elke ter beschikking staande bajes Op wat voor plek ook op de wereldbol. En daarom is hij als een kind zo blij: In Oostenrijk kwam net een kelder vrij.…

Sleurend leven onbuigbaar als spaken in draaiende techniek waar onder de draaiende zon je cellen energie doen inslaan; technische ondergrond je pad verhoudt tot een malende wiek, net alsof je onder die vaste kronkels dan te ver zult gaan.…

Een poëtisch proces borrelt in grijze cellen verhoogt de frequentie in snel stijgende pieken zinnen en woorden strijden om voorrang taalkundige chaos die structuur behoeft bedachtzaam open ik de creatieve uitlaatklep en ontrafel de inhoud op het maagdelijke scherm…

Kijk, drie maal daags een goed gevulde dis, Zorgt dat er nooit tekort aan cellen is.…

De pijn, gevoeld tot in de nerven van het zijn heeft alle cellen uitgehold tot lege kamers zonder ruimte voor liefde noch voor haat het legt de klanken in een mond die niet meer spreken wil de onmacht machteloos verwond tot zinnen zonder taal En zo gedreven door hetgeen wat niet meer eigen is stoot het meer af dan het behouden laat…

Wij allen zijn cellen van dit organisme, en alle zonnen die we aan de hemel zien laten hun licht schijnen om de reusachtige bloedsomloop van het heelal gaande te houden. Dit unieke wezen wordt beheerst door de krachten van de natuur, dezelfde krachten die ook het reilen en zeilen van ons mensen beheersen.…

Onze cellen verzetten zich ertegen, door nog meer zweetdruppels te creëren.…

Zacht sluipt hij nader weet dat hij niet welkom is, maar vindt een warme plek waar hij ongestoord grimlachend kan vreten al langere tijd broedt hij tussen verschillende cellen op een meedogenloze aanval wetend dat hij, volgevreten, een zwart gat achterlaat het kwaad zal dan toch de winnaar zijn van dit ongelijke spel waar de knikkers…

Vol medegevoel zo vaak al beschreven, wordt even vaak het herschrevene in hun poging de geschiedenis te veranderen door anderen verguisd Met kwaad wat soms diep donker huist binnen mens lichtgrijze cellen schaapt men in vertellen elkaar zonder de welbekende klepel na Vieren wij feestelijk de vijfde mei meest in oprechte blijheid onze…

‘Ach zoals gezegd, cellen vernieuwen zich steeds weer en wie weet zijn de nieuwe weer verbeterde versies van die wij nu zijn en komt het weer helemaal goed met dat hart.’ ‘Nou laten we dat dan maar hopen,’ meende ze.…

Het houdt niet op te sterven het zal het voorjaar zijn Mechanisme van cellen splitsen knarst met een stroeve pijn Vanavond wil ik nog niet missen wat achter morgen zeker komt Ik sla het dekbed voor je open voel jouw kou tegen mij aan laat mijn vingers over je wangen lopen en jij laat mij begaan Kom dicht tegen me aangekropen doen alsof we…

ik zie het mes de gaten in mijn lijf het isotopentijdverdrijf dat cellen lam slaat door ze te bestralen de gezonde zullen het wel halen de rest gaat dood verkleurt van rood naar grijs en grauw in ongenezelijke rouw ik ben geen wandelende bom die barst na de halveringstijd de geiger blijft in veilig tikken het leven geeft me nog…