Sommige woorden horen bij een andere tijd, daar moet je niet de demiurg van nu in los laten. Maar ik wil dat mijn gedichten erbij staan als mooie, goede, speelse gedichten, zoals ik dat nĂș vind.…
Als de mens voorbestemd was om slechts een ondergeschikte rol te spelen, dan zou ik, als demiurg, dat bewustzijn mooi weggelaten hebben. De reden voor mijn bestaan was dus niet terug te voeren op iets buiten mezelf, want zoiets kon ik me toch niet voorstellen. Geen touwtjestrekkerij voor mij.…