Er loopt een erg rare gevangene door het cellencomplex. Een zonderlinge, kalende zestiger. Aan iedere cipier vraagt ie: “Spaart u zegeltjes? Hebt u een bonuskaart?”. Met een verdwaasde blik mompelt hij “Volgende keer wel een mandje pakken, hoor...” tegen zijn medegevangenen. Ach ja, die zijn eraan gewend. Het is meneer Van der Hoeven.
Van der Hoeven…
De Hollandse lemming kent u hem? Nee natuurlijk, want hij bestaat niet. Hij komt uit mijn duim. Wat ik bedoel is dat we ons het leven soms ook net zo moeilijk maken als die beestjes.
Eerst had je de asbest. Nu blijkt het allemaal wel wat mee te vallen met de asbest. Als je er gewoon afblijft met je vingertjes valt het mee. Niet in je mond stoppen…