Ik denk overdag dat ik droom,
ik droom 's nachts alsof ik zag:
Was het 's nachts zo donker niet,
en niet zo licht bij dag,
't ware lastig uit de droom
van deze dromen te komen:
Of mijn droom denken is,
of mijn gedachten dromen!…
De wind waait door mijn haar.
Niet in het echt,
maar in mijn hoofd
wandel ik door het herfstbos,
geniet van een dutje in het groene gras
en
ruik bloemengeuren.
In gedachten
tel ik de sterren,
ontdek de mooiste dieren in de wolken
en
zie de zonsondergang op het strand.
In mij kan ik alles wat ik nu niet kan.…
....en in die dagen, juist vóór Kerstmis, kwam de goede, lieve en trouwe Ilonka mij verrassen met een klein kunst-kerstboompje dat ze tooide met lichtjes en dat nu een rustgevende en weldadige sfeer teweegbrengt in de kamer, alsof de Kerstgedachte nu werkelijk een rol gaat spelen in deze kleine kring, in dit zo onwerkelijke, beperkte en kleine universum…
Tranen glijden langs m’n wangen,
een laagje zout bedekt mijn lippen.
De druppels lijken wel te schitteren
in het overwelmende zonlicht.
De zachte wind streelt m’n huid.
De kille leegte in m’n hart
wordt opgevuld door de warme zonnestralen,
die me lijken te doordringen,
te begrijpen.
Een niet te beschrijven gevoel
dwingt me toe te geven…
De gedachten gaan hun gang,
maar niet hun eigen gang
zoals een grasmaaier die voor je uit gaat
als je erachteraan loopt
nu je niet kunt slapen
wacht je:
tot wat er in je hoofd gebeurt zijn eigen vlucht gaat nemen
val je niet in slaap
of je kunt niet in slaap vallen
of: kun je je niet in slaap laten vallen
wat is het
je laat je voeten…