Alle inzendingen van I.Broeckx

Onze stadsbussen en onze interlokale bussen zetten als vanouds koers naar het naburige dorp Dongen. Ze passeren op dit traject de oude speeltuin, een oord van plezier en een oase voor de kinderen van West, die daar welhaast onvermoed en stil met haar kleurige toestellen - de glijbaan, de draaimolen en de andere attracties - tussen het geboomte, de hoge…

De Fatimastraat in Tilburg mondt sinds jaar en dag uit in de Caspar Houbenstraat, die de wijk Jeruzalem met haar krijtwitte huizen doorsnijdt. Daar was ook eens, lang geleden, de kapperszaak van meneer Hamburg waar ons steevast een bloempotkapsel werd aangemeten waarmee we bezwaarlijk konden verschijnen. En naast de zaak van meneer Hamburg waren…

In dat jaar stapten parmantige, roze flamingo's, ongetwijfeld geleend van het nabijgelegen Dierenpark, rond in het door glazen wanden omgeven atrium van de Katholieke Hogeschool. Dit alles om de feestelijke verwelkoming van nieuwe studenten kracht bij te zetten. In jeugdjaren had ik al eens samen met mijn ouders het lage, bakstenen hoofdgebouw van…

Een kat is een eigenzinnig trots dier, zo werd mij steeds verteld. En zo was ik gewaarschuwd dat ik niet zou moeten proberen de kat van onze buren af te richten. We hadden in die tijd een zilverkast, een erfstuk, met glazen ruitjes waarachter zich glaswerk en serviesgoed bevonden. Toen ik eens in een fauteuil zat voor genoemde kast sprong de kat op…

De zwart-wit-foto toont ons allen in vroeger jaren: de familiekring die mij omgaf, de goedgunstige personen die mijn jeugd hebben bepaald, die mij omringden als een warme mantel in de winter, tussen wie ik opgroeide. Oma, al op leeftijd, bedaard; in de ouwelijk aandoende jurk. Vader, met de eeuwige sigaret. Ikzelf, zes jaar oud, lachend. En tante…

Lang geleden stond in de tuin achter ons huis een hoge berkenboom met zwart-witte stam en met takken die zacht wiegden in het voorjaar. Een bescheiden tuintje met bloempjes die opbloeiden en die we als kinderen zelf hadden geplant op de zanderige grond lag ook in een uithoek van ons tuintje en een struik met roomwitte bloemen van mij onbekende naam…

Het voorjaar naderde en trad in en de dag van het onderzoek brak aan. De lente zegevierde met de weldadige streling van lauwe windvlagen en een vroeg lichtpaars krokusje in het plantsoen. Het was de derde maart; het onderzoek zou plaats gaan vinden. De wachtkamer van de polikliniek oogheelkunde was niet druk bezet en gaandeweg werd men binnengeroepen…

Nadat onze stad lang geleden - onder het mogelijk desastreuze beleid van voormalig burgemeester Becht - vele panden had moeten verliezen, regeert binnenkort opnieuw de slopershamer aan de Schouwburgpromenade. Het geluid van de werktuigen zal weerklinken tot in de verre omgeving en de kleine winkeltjes die ik zo vaak passeerde zullen geen lang leven…

Ze noemden het op school ¨De Grote Avond¨ Dit was het jaarlijkse dansfeest waarvoor je je chique aankleedde.Ook ik heb destijds bij die gelegenheid mijn eerste aarzelende danspassen gezet; schreden op weg naar de volwassenheid.Op de zwart-wit foto uit die tijd staan de scholieren zij aan zij in een lange rij naast elkaar; sommigen verlegen, schuw en…

De statige en monumentale woningen, die men met goed recht de benaming ¨boerderijen¨ zou kunnen toekennen, zijn gesitueerd buiten de kom van het dorp dat vanouds een kunstenaarsdorp is. Een landelijke weg, omzoomd door bomen en aan de rand van de uitgestrekte Herbertusbossen, leidt naar de woning van mijn geliefden. Deze weg wordt geflankeerd door…

In het Leypark, de wellicht opmerkelijke en fameuze schepping van tuinarchitect Leonard Springer, volvoerde ik dag aan dag onze wandeling over de kronkelende paden met de rolstoel die het kwetsbare, zware lichaam van mijn oude moeder droeg. En zo kwam het eindeloze relaas over haar dramatische, tragische en zozeer getormenteerde leven mij keer op keer…

De maand maart, die men in het Frans ¨Mars¨noemt, heeft men vermoedelijk genoemd naar de Romeinse oorlogsgod. Zij kondigt het voorjaar al aan zoals ze ook jouw dood aankondigde. De lente van dat jaar mocht je niet meer beleven. En op die momenten van het fatale afscheid sprak ik je nog, vader!, over de Strabrechtse Heide, purper in de zomer, die…

Zo herinner ik me eveneens de lieflijke Volendammer pop die we cadeau kregen bij de¨Lassie¨ rijst en die een kanten mutsje droeg en een zwarte wollen rok met daaronder een kleurige, gestreepte onderrok. De pop vormt een icoon uit mijn verre, onvergetelijke jeugdjaren evenals de kleine plastic velocipède, het fietsje dat we aantroffen in de grote kartonnen…

Het was een mooie wollen sjaal met rode, witte en zwarte vlakken die ik mijn beste vriendin geschonken heb. Het was of deze, symbolisch beschouwd, de warmte verving of evenaarde die mijn oude en zozeer geschonden hart niet meer kan leveren. Ergens moet echter de sjaal zijn kwijtgeraakt of deze moet gestolen zijn op een van de wandeltochten die zij…

Oktober kan de wereld nog haast onverwacht verwennen op de valreep van het koudste seizoen. Eveneens onverwacht trof ik enige tijd geleden twee oude bekenden in Verzorgingshuis ¨Den Herdgang¨. De grote zaal, die rijkelijk en gezellig gemeubileerd is, kan meerdere doeleinden dienen. Mevrouw de verpleegkundige, die hier ook haar werkplek heeft gevonden…

En zo zaten we vaak bij je venster in je stoelen met flessengroene bekleding en met planten tussen ons in op een tafeltje die je altijd zorgvuldig koesterde en verzorgde. Vanuit de verte daalden bundels licht op ons neer. Werden deze ons gezonden om onze geest te verlichten bij de min of meer filosofische gesprekken die we voerden? Je doorstond…

De toren van de voormalige Lourdeskerk verheft zich hoog boven de lagere bebouwing in haar omgeving die van een later bouwjaar dateert. Ook deze kerk vormde eens een brandpunt van de Rooms-Katholieke cultus. Men moet kunnen houden van de hoge, oprijzende, roestbruine gevels in de omgeving van de oude toren die echter allerminst tot ieders verbeelding…

Het huis van tante en oom en van de beide nichtjes lag aan de Parallelweg en inderdaad evenwijdig aan het spoor.. Daar ging ik logeren. De vertrekken van het huis waren ruim maar ze ademden een zekere sombere atmosfeer. In de kelder stonden de weckflessen en daar was ook de schommel In de vroege morgen. in het divanbed,meende ik te horen dat oom Leo…

Beste lezers van mijn inzendingen Ondanks alles zal ik snel nieuwe teksten indienen Veel dank voor uw belangstelling Ineke Broeckx…

Het was mij nooit duidelijk geworden dat zij allen mij zozeer haatten, maar op een kwade dag sloten zij zich aaneen en keerden zij zich tegen mij op onvoorziene wijze. Het had gesneeuwd en op het schoolplein vielen zij mij aan en bekogelden zij mij met sneeuwballen. Het was allen tegen één. De bril viel van mijn gezicht en ik sloeg op de vlucht, weg…

Een aantal personen leest mijn bijdragen aan de site regelmatig. Helaas kan ik pas na 3 maart nieuwe teksten indienen door omstandigheden. Met veel dank voor de belangstelling, Ineke Broeckx…

Tegen het eind van november, wanneer de avondhemel donkerblauwe tinten aanneemt, kwamen Sinterklaas en zijn trouwe knecht Zwarte Piet in het land en dan kwam ik bij oma. In de achterkamer van haar grote huis koesterde zij vele fraaie tropische planten die hun oranje en roze bloei uitbundig ten toon spreidden. En als de onderwijzeres, die zij eens…

Het regende die dag en oma was uit gegaan zoals ze vaker deed. Vanuit het hoge raam op de eerste etage aan de straatzijde keek ik naar haar gestalte, gekleed in de winterjas en bekroond door de zwarte hoed na die langzaam uit het zicht verdween. Op die dag heeft ze de rollies meegebracht, althans ik gaf het speelgoed dat vandaag de dag nog altijd…

De heren, gekleed in de grijze kostuums die zo graag een dikke sigaar opstaken of een kneepje gaven in het achterwerk van de blonde secretaresses, zaten rond een tafel en verklaarden mij: wij moeten jou niet en: jij past niet binnen de cultuur van dit bureau. Negen jaar trouwe en volhardende diensten van mijn zijde waren aan dit decreet voorafgegaan…

In onze jeugdjaren verdienden onze voeten geen schoonheidsprijs. Een buurman die schoenmaker was had ons de hoge en onelegante Forma Natura schoenen aangemeten waarmee we niet voor de dag konden komen en geen goede beurt maakten te midden van onze klasgenoten Maar onze goede vader had een oplossing. En zo liepen we achter hem aan over de kokosmat en…

Niet ver van mijn ouderlijk huis bevond zich een klein parkje dat wij, heel toepasselijk, ons parkje noemden. Daar moet eens de kiosk gestaan hebben,zoals in die jaren mogelijk wel meer voorkwam Goddelijke en feestelijke klanken van orkesten en brassbands moeten weerklonken hebben in die contreien in ons kleine parkje dat toch bezwaarlijk kon wedijveren…

Men vroeg mij zwarte letters te lezen die op een groot wit scherm geprojecteerd waren. Mijn oude ogen lieten het afweten. In de verduisterde kamer waar de ingenieuze en vernuftige apparatuur staat opgesteld, product van een mijns inziens zozeer geniaal vernuft, legde ik mijn hoofd tegen de machine die rood en blauw licht toonde. Een kleine uitwas…

Men noemt het daar nu ´Molenzicht´. Met grote, witte letters is het vermeld op de gevel:´Molenzicht´. Het is bij de Broekhovenseweg, ook een decor uit onze jeugd, waar eens de wieken draaiden van de oude molen, die sinds lange jaren afgebroken is en tot het verre verleden behoort. Het is niet ver van het nu verlaten gebouw van Huishoudschool ´Mater…

En zo ging ik erop uit met mijn jeugdvriend Paul W. Hij woonde in een van de arbeidershuizen aan de andere zijde van het gangpad dat onze woningen scheidde. Aan de uiteinden daarvan bevonden zich de ronde stenen poorten. Het betekende een enorme schok ook voor buurtbewoners toen Pauls vader plotseling omviel als een oude boom bestemd voor de kap. Met…

Onze oma bewoonde een kamer op de eerste verdieping van het kapitale pand dat opa eens gehuurd had in de dertiger jaren na de economische crisis. Een naamplaatje van wit email met daarop de naam Broeckx-Schmitz in zwarte letters prijkte naast de solide houten voordeur. De dames V. waren oma's vriendinnen. Ze woonden aan de andere hoek van de straat…