Alle inzendingen over geen eerbied

Dichters, die eerbied hebben voor de poëzie, blijven er gewoonlijk dan ook op een eerbiedige afstand van.…

De trouwe verplegers stonden allen eerbiedig voor de openschuivende deuren van "Het Boshuis", de nieuwe accommodatie van zorginstelling "De Wever"; eerbiedig ten aanzien van de machtige, onverbiddelijke dood; eerbiedig en bedroefd....…

Heb eerbied voor elkaars hersenschimmen.…

O laat me eerbiedig tot u komen, die staamlend voor u nederboog, en in mijn oog de blikken stromen, in volle lichtstroom, uit uw oog; ik kwam door nacht en storm getogen; mijn borst is zwaar, mijn voet is loom; maar slechts één hoopstraal uit uwe ogen, en 't àl hergloort: één lentedroom...…

Weinig ouders slaan acht op wat hun kinderen tegen hen zeggen; de ouderwetse eerbied voor de jeugd sterft uit.…

Dans dans, gilde de wind tegen de kalkoenen, waarom dans je niet, spring op, laat me onder je vleugels blazen, dans eerbiedig voor haar, was mijn suikertje, gilde de wind tegen de regen, was haar, alsof ze een kind is, was haar eerbiedig nat. -------------------------------- uit: 'Lilian Sugar Baby', 1990.…

het terras ontvlucht de middaghitte in een groene kooi bijna eerbiedig schenk je mij dit koele wonder in de vijzel magisch fijngestampt heb ik je zo ijskoud nog nooit verlangd…

Een eekhoorn eet eeuwig eikels eieren, En eist etend enthousiast eerbied. Een emanatie eindigt eigenlijk, Etherische echo`s excuseren eerlijk Edith...…

Ergens ver weg ruist een stem terwijl een eerbiedig suizen door het eikenhakhout glipt Ik zie een lijster die daar onwetend hipt door een hoofd waarin alles blijft verhuizen Hier huist het allerlaatst van hem.…

Een LPF-man wil een oud product opnieuw verkopen: eerbied voor docent en bovendien voor huisarts en agent. Hij denkt, dat dit met veel reclame lukt. Toch moet hij in de eerste plaats proberen respect voor LPF'ers aan te leren.…

Als een blok graniet dreunden de nachten door mijn hoofd toch, in mijn geest woonden altijd de diamanten dan stoffig, vaak briljant ik ontving veelal met ontzag en knoopte eerbiedig het geheel tot een rij van vele jaren dag en nacht.…

Sinatra's liefde voor zijn stad was iets wat altijd bleef New York, New York, uit eerbied steeds twee keer. Hoewel hij volgens sommigen daarmee wat overdreef vond in Manhattan men het een hele eer.…

Daarom sla ik de krant eerbiedig open En zoek naar de portrettengalerij En sta nog één keer stil bij al diegenen Die dit jaar uit het wereldnieuws verdwenen.…

Applaus, applaus en nog een keer applaus Weerklinkt wanneer de rouwstoet langs komt stappen Van mensen die maar niet schijnen te snappen Dat stil respect veel beter past bij Claus Zo gaat met hem, dat wordt vandaag weer helder Alweer een stukje eerbied naar de kelder…

waarheid gaat doorgaand schuil achter duimels ener bladwijzer in oude boeken als legger groen grijze groezels tonen eerbied van lezers voor orde in bewaring op bladerbare zijden schrijvers' taal in één maal voor alle tijden…

Met eerbied gedenk ik Dries en Eugenie van Agt die deze week hand-in-hand op 93-jarige leeftijd gestorven zijn. Het optreden van Van Agt zou ik over het algemeen als 'schalks' durven te typeren. Behalve in zijn steun aan het gemaltraiteerde Palestijnse volk: daarin was hij volstrekt oprecht en serieus.…

het was in dit meer dit water waarin haar zoon van acht verdronken was het water lag stil windstil vogels eerbiedig zacht aan de grote water plas een bloem voor de derde keer ze boog voorover en spiegelde zichzelf een traan viel te water om haar zoon van elf die wegdreef in rimpels met een bloem naar het stille later…

Zelfs het verkeer is misdadig te noemen, er is geen eerbied meer voor de andere mens en dat er geen eerbied is voor anderen, wil zeggen dat men pas tot besef komt wat men kwijtraakt - en dus heeft aangericht - als iemand hetzelfde overkomt als die ene persoon die eenzaam achterblijft! En we leren er niets van...…

Hebben ze geen eerbied om te eren?…

En als het einde is nabij Is er een ongeschreven gebod Worden handen samengevouwen, Als respect, eerbied En een berusten in je lot.…

Wie 's avonds bewonderend opwaarts kijkt, Als de hemel met talloze sterrekens prijkt, Die blikk'ren en flikk'ren Als lichtende ogen, En, zacht hem onttrekkend Aan 't werelds gewoel, Tot eerbied hem stemmen, Tot ernstig geloven Aan liefde, aan schoonheid, aan hoger gevoel...…

Hij zegt dat de staat Israël zich met recht en reden mag verdedigen tegen het afschuwelijke geweld van Hamas, maar dat het wel de regels van Internationaal Recht moet eerbiedigen.…

Hij wenste met zijn soms duistere en diepzinnige redeneringen aan te tonen en te propageren hoezeer men het kostbare en kwetsbare menselijke gezicht, zetel van de gevoelens en symbool en brandpunt van alle menselijkheid, dient te vereren en eerbiedigen...…

Gepaste eerbied begrensde ideeen geloof in grieven religie van dieven genoten aanzien, gewag vooraf geeft aanstonds in de media verdorven waarheid achteraf actie, gepleegd verzet uit gewetensnoodbevrijding en op een hoek van de wereld een krachtig woord vooraf over verbrande zielen onwil, beloofde politiek verkrachtingsretoriek…

Zonder eerbied voor het mooie leven maken wij ons aan misdaad rijk. Zonder oog voor de blauwe lucht geen aandacht bij de zon, de wereld gezien in vogelvlucht ik zou willen dat het beter kon.…

", stamelde hij, door eerbied gesmoord, en blies nog wat van die zeepbellen die de schaapkens al eerder hadden gehoord 't Was genoeg om hem te overtuigen van het bestaan van onze Heer, voor de duivel zou hij niet buigen, geschraagd door die ene, ware leer Laatst werd hij overspannen, heeft de twijfel hem dan toch bevangen?…

terwijl jij omstuwd door veelkoppige dierbaarheid plechtstatig in de oven wordt geschoven of kiest voor statische afscheid- positie doe ik neerslachtig de boodschappen bij AH gooi achteloos TumTum en Brie in obstinate kar denk aan verassing bij posters met verrassing eerbiedig je onbegrepen wil temidden van kopers’ animositeit herhaal…

De witte kist onzichtbaar door de bloemenpracht met linten beweegt zacht op eerbiedig zakkende touwen Haar schreeuwen worden niet gehoord maar smoren zich in doffe snikken die het leed niet willen stillen Weer voelt ze zijn mollige armpjes om haar nek en hoort zijn eerste woordje dat haar de eretitel mama verleende Gedwongen terug…

Je ogen eerbiedig gesloten, zwijg je het denken voorbij ....!…

In alle eerbied vraag ik U; Kom ons toch halen, al was het nú! Kijken wij op de klok van Israël! Dan is dee'z aarde reeds een hel! Til ons Vader daar toch uit! Roep ons tot U met Groot Geluid! Opdat wij altijd bij U mogen leven! In Blijheid en Verlossing zonder nog te beven Jiooda.…