Plots blies opgestoken stormwind
hun kroon tot rozerode fragmenten
verspreid over grastapijt
en vijveroppervlak.
Veeg ik, gevangen in heimwee
dit pseudo sneeuwdek weg.
Ook mei
wordt snel verleden.…
ik weef met zonnestralen
lente in patroon
niets is nog gewoon
kleuren zijn als nieuw
en voegen zich al
beeldend naar mijn droom
hoogpolig wordt
het grastapijt
waarin de madelief
en paardenbloem gedijen
de els dropt katjes als
haar kleine bruine schatjes
met pluisjes wol
komt dadelijk de
kastanje vol als zij
haar kaarsen toont
in…
Door haar zachte warmte ontspant zich de rijp op het grastapijt en met haar gele penselen verft ze speels het herfstbos.
Ik raap wat kleuren bij elkaar en maak dromerig een zacht boeket van mosgroen en bosgeuren, terwijl ik besef: 'Ik sta in de herfst van mijn leven'.…
Er staat een waanzinnig mooi prijsje bij het grastapijt, wauw, daar hoef je niet lang over na te denken, dus we kiezen gezamenlijk dezelfde uit de vijf opties, waarop de verkoper zegt: dat is €70? Ik zeg, wat zeg je nou! Er staat duidelijk €15?…
Laat me voorzichtig achterover zakken op mijn denkbeeldig grastapijt
Sluit langzaam mijn ogen en wacht rustig af tot de innerlijke rust tot mij zal komen
Mijn slapen ondergaan het felle bonken van mijn hart dat diep in- en uitademend tot bedaren wordt gebracht
Alle geluiden die mij omringen, dringen bij me binnen, ik herken ze en laat ze dan
onmiddellijk…
Ik mijmer en denk, ik peins en overdenk, even opzij kijkend naar de vallende blaadjes die het grastapijt bedekken, kijk opzij naar manlief die zit te hobbyen aan tafel, zegeningen genoeg daar zeg ik niks over, maar: was het leven lief voor me? Was ik lief voor het leven!…