Alle inzendingen over historie 1957

De zakken van Sinterklaas 1957 ‘Ik hoop dat het hierbij blijft, Johan,’ zei mijn moeder met een afkeurende blik op twee grove postzakken die in de gang op haar smetteloze parket lagen. Mijn vader keek schuldbewust: ‘Ik heb dit niet bedacht, Bertha, dat heeft die radioverslaggever gedaan.’ Die radioverslaggever was Werner Kohn.…

Nee, dat vertelt de historie niet, want dan, is er nog iemand die het weet!…

ridders en paarden droom in het bed waar we vrijden en sliepen voel aan de muren de aanval van toen het bloed in de groeven de sporen van hoeven kijk naar de brug de stinkende grachten denk even terug hoe wij opgesloten voor het vuur van de vijand weg zijn gekropen maar ik, ben niet gek ik zadel mijn ros en verkoop de hele historie…

Een slijper werd zo’n vijfendertig jaar In Idar-Oberstein’s verre verleden De edelstenenstad kent in het heden Enkel nog ingevoerde handelswaar Een bergkristal, duizenden kilo’s zwaar Een diamant volgens de wet geslepen Je wordt door bodemschat en berg gegrepen Zelfs in je pijnappel een exemplaar Je wordt omhoog gehesen naar het slot Als…

‘Ik heb geluk gehad, oh ja, uiteindelijk heb ik enorm veel geluk gehad.’ De oude vrouw lag op haar sterfbed en snakte naar adem. Velen hadden al afscheid van haar genomen, zelfs Tsaar Peter de Grote had haar bezocht, en wie was zij nu helemaal? Een omhooggevallen kind van een ooit welgestelde gokverslaafde en de dochter van een cipier. In de jaren…

Een ezel is een heer met een staart, Die hij van achteren draagt, als een paard. Het verschil tussen ezels en geleerde doktoren Zit hem soms minder in 't hoofd dan wel in de oren.…

Het kalf Kent een natuurkundige maar half Daar er geen tijd is om het te bestuderen, zo gauw is het uit de kleren Intussen weet men uit Plinius*, dat dit dier Gewoonlijk PA! zegt tegen een stier En tegen een koe: MOE! En 't antwoord is dan gewoonlijk BOE! 't Geen in het chinees zoveel wil zeggen als HOW DO YOU DO? Voorts zeit hij OOM tegen…

De schoonheid vertelt- historie vertaalt zich in verborgen vlekken…

Er is slechts Eén, die alles zal regeren, Eén, die ook dit jaar de historie maakt: 't Is Anno Domini - het jaar des HEREN! Wees sterk, vrees niet: 't is God, die voor u waakt.…

de vagebond streelt bergen rond werp duister in ravijnen vingers van zijn handen slijten jarenlang de tanden van scherpe bergkammen zijn mantel wappert over heuvels en in dalen vertellen vlammen uit vuur zijn verhalen zijn armen zwaaien en draaien de wereld wijder hij is de bevrijder van de wind blaast met wangen vol de wolken…

hooghartig is je blik je schaterlach is snerpend echo's rollen van de trap schaters sterven lachend af daal maar naar de hellepoort ik open hem voordat de stank je smoort en werp een blik in het woeste vuur zij krijsen hard venijn en koude spot om de lange duur herkenbaar zijn ze nog als tijdloos smeulend wangedrocht hun…

je ziet geschiedenis proeft bloed van heldendaden raakt aan verraden voelt zacht geluk je dag kan niet meer stuk als je de stenen leest die alles weten van leven en begraven hoe generaties hier de jaren hielden binnenshuis een thuis voor mannen die vielen en verloren gingen in de ruis van eeuwen tijden staan niet stil in een…

je zult niet stranden aan de turkse kust het binnenland bindt weer je handen omdat geschiedenis in rotsen rust jij voelt hoe steen in het zacht raken al zijn emoties zucht de empathie met het verleden komt in je vingertoppen terug je weet de pijn die is geleden niet door generaties uit het heden ziet het bloed niet rood maar…

Oorlogsschepen en olietankers Glijden stil aan je voorbij, Op weg naar méér zwarte historie.…

ze ademde vergane glorie knietjes knookten in te korte rok donkere uitgroei in de blonde lok ze klassiekte een vergeten mode wiebelde op hoge hakjes trippelde te kleine pasjes fluisterde een haags accent snoepte iets te vaak gebakjes verkeerde in de hoogste kringen maar haar val kwam snel die cirkels zijn gesloten ze probeerde…

In 1957 besloot Jantine dat er voor haar geen plaats meer was op deze globe, een wereld te klein zoals ze te kennen gaf. Zonder Ritalin had het leven (1952-1957) voor haar geen toekomst meer, demonstratief liep zij onder een voiture met de mededeling dat zij geen toekomst meer zag in haar toekomst.…

Heel vroeger hadden de mensen niets anders te doen dan naar de sterren te kijken. Ze hingen wat rond bij een bron en leefden van noten en vijgen. In de vorige werelden was er of stront of niets dan hel engelenzang uit zeer strenge engelenstrotten. Er was ooit een wereld waar zwaluwen zwijnen knipten en schoren, voor niets. Er was eens een…

Zij zweren bij de baard van een profeet Die niets van schoonheid of historie weet En alle oude beelden op laat blazen. Misschien dat ik de barbarij kan stoppen: Ik stuur ze al mijn oude opblaaspoppen.…

Niets is vermakelijker dan ongelukkigheid…

Het zou gemakkelijk en troostend zijn te denken dat Rimbaud werkelijk door God was verhoord en uit zijn moeras der wanhoop getild tot in de zuivere lucht van zijn aangeboren onschuld en van omgang met God naar Wie hij zo tevergeefs had gehongerd. Helaas is zijn gevoel van een volledige vrijdom van zonde ('je n'ai point fait le mal' etc.) zo karakteristiek…

De doelstelling ervan is het ego op te lossen in wat Rimbaud 'de universele geest' noemt, een entiteit die tamelijk nauwkeurig schijnt overeen te stemmen met het 'kollectieve onderbewuste' van Jung.…

King Voor mij vooral een schoolherinnering Die we vaak op proefwerken niet wisten Maar nu 11/9 jaar na jaar beklijft Hoop je toch dat dat historie blijft…

Versteende stilte zo dichtbij Zo veraf Als er zulke mooie versteende momenten, successen Zijn als ook de historie verstild, versteend Zonder rustiek “zijn”, zonder universeel weten… Energie als verlaten straten, als verstilde dagen, als verstilde ….. ego’s…

de anti-revolutionairen en de katholieken van weleer beseffen dat zij in christelijke historie gaan verdwijnen potverdorie na linkse revolutiepoging des te meer maar blij toe hebben goede buitenkerkelijke vrinden hen christelijke naastenliefde doen hervinden…

Wel, dit is de historie van mijn kaalheid. Marek van der Jagt…

Hoor hoe de wind ons uitlegt waarom de orgels hier zo de kathedralen doen dreunen: Hoor, Cavaillé-Coll te Rouen dondert door hoofdschip en beuken: geluiden van oorlog en zout op de plank uit verbrokkelde tijden.…

Den Haag, je bent geboren uit het feest van een graaf, in zijn bossen, zijn vijver, zijn duinpan. Den Haag, je werd stad van het water, de singels, de grachten, het Spui en de beek bij Tuschinsky’s, nu niet meer zo vaak Den Haag, je bent nog altijd de wind van het strand af de stad in waar wappert de vlag met de vogel, de éénpootsvogel…

Spoorloos verschenen, voetstappen van ons, van de levenloze genen, die vroeg historie spons. Erosie brengt verwarring, wist dat laatste vast, strooit vraagtekens op de branding, dus afscheid lijkt gepast.…

Wat bleef van de oorlog: massieve uniformen op een oud bleek journaal- het vergeten verhaal van een verre historie die nooit is geweest.…

Of de ouders van Perk even verrukt zijn geweest van de toen al betrekkelijk voyante Wilde, vermeldt de historie niet.…