Ik mag dan erg oud zijn voor een jachtluipaard. Mijn neus is nog prima. Alleen die broodnodige snelheid.
Snelheid zoals ik die vroeger had. Dat heb ik niet meer.
Vroeger had ik altijd prooi. Ik kon zelfs spelen met wegrennende gazellen.
Kansloos waren ze.
Sportief als ik was ging ik toen achter de snelste en de sterkste aan.…
Geen leeuwen maar jachtluipaarden zouden dan in mijn tuin paraderen... En op mijn 'dressoir' zou een groene boomslang slapen in een tropische fruitschaal. Zodat ze zich ook helemaal zou kunnen thuis voelen bij mij...
En zo verliepen er jaren waar vooral mijn vader toch wel leuke en ook spannende momenten kenden met de leeuwen.…
Eenmaal buiten rennen ze als jachtluipaarden naar de keurig geparkeerde BMW's. Brigitte en Emilie duwen eerst Filip erin en daarna duiken ze er zelf in. 'Rijden, Dietlinde!', schreeuwt Brigitte. De anderen kruipen bij Gisèle in de auto. 'Volg Dietlinde!', schreeuwt Emilie tegen Gisèle.…