Alle inzendingen over kent

zacht was de lente waarin je ontkiemde ze opende wereld waarin je ieder met jouw liefde diende ze leek transparant je ontsloot alle ramen in fris en groen zag je steeds andere namen maar je brak glas verwondde je handen het vloeien van bloed maakte je meer dan opstandig je rondde geen lijn tussen woorden en daden groef tot de…

Jij tilt mij op in golven straalt mijn ogen mooi Jij kijkt mij zacht in vochtige nachten Jij proeft liefde in nooit gesproken woorden Jij leest mijn denken ongezien het weten Ja, jij, maar jij kent mij niet…

Het kost tweehonderdzeventig miljoen, een mensenleven en een massa schade... En niks concreets bereikt? Goeie genade, wil men dat straks in Brussel overdoen? Nee, zoveel arrogantie van de macht getuigt meer van S5 dan van G8.…

Vader Hermans is inderdaad niet lid van de Hofstadgroep geweest, maar wel van de ons-kent-ons-groep. Een clan die elkaar helpt vooruit te komen in de wereld. En ook een clan die voorkomt dan anderen een gelijke kans krijgen. In die laatste zin is Sophie een waardige dochter van haar vader.…

Ik kan met mijn mollig lijf vast stukken beter overweg als ik maar gedichten schrijf en gewicht in woorden leg.…

Omdat de echt onbetaalbare klant koning is, rollen ogen verrukt op stelen uit. Even kijken hoe zij naast haar schoenen loopt...super! Kunst is het likken en zij maar stikken van de lach of het schiet niet op. Zie later dan maar eens uit de hoogte van Uw beroep een hobby te maken...verkoop je nog geen reet. Dat komt omdat U het verschil niet weet tussen…

Daarom wil ik mij gaarne voorstellen, Per Omnia is de naam. Daar zit meer achter hoor ik u denken, uh nee, maar dat interesseert me ook niet. Heb nog geen idee wat ik hier ga plempen, fris mij op, misschien treiterijen en gevlij in de marge. Wat me is opgevallen is dat alle afbeeldingen verwijderd zijn, ik vind zulks erg storend. Afijn, ik moet…

Mijn bewondering voor Joe Kent die uit onvrede met de oorlog van Trump/Netanyahu tegen het relatief zwakke Iran is opgestapt als Directeur van het Amerikaanse Nationaal Centrum voor Contraterrorisme.…

hoe smal haar taille import uit versailles licht is gauw te licht ze doet d'r ogen dicht haar standje is dan braille en al doende met mon seigneur was haar cri-de-coeur 'mijn vrij in de rij zit rechts ter linkerzij van de autodeur'…

wilden steeds dieper de wereld in dansten tango vierden fiesta gitana boorden ons in spagaatjes onderwijl steeds maffer tot de kromme van ricardo voor zichzelf sprak dieper kon niet het diepste punt was voor ons niet weg gelegd…

Kent u het conformisme? En de wet der vrije wil? Geschiedenis en erfenis? Het slot van elk geschil? Kent u het harde lijden? En uw wraakverlangen? Kent u het eind der einde? Of wilt u iemand hangen? Kent u het bloedige verwijt? Uw beurt uw zet te maken? Verslaat u dan uw vijand? Of kunt u toch ontwaken?…

Zij kent zo haar dagen haar woorden en haar zinnen Ze kent haar eerste liefde van buiten en van binnen Hij kent zo zijn verschiet gekozen en gezocht Zijn eeuwig aller eerste verraden en bekocht De waarheid is gegaan in de leegte van de vragen waar slechts pijn is te verdragen die de boete heeft gedaan.…

De liefde kent geen jaren De liefde kent geen tijd Door liefde overvaren, Door liefde mezelf kwijt...…

Wat je maar zou willen willen man of vrouw, hermafrodiet slik voor nu alvast wat pillen tot je geen verschil meer ziet Dr Freek komt dalijk kijken het is druk in de kliniek want het team is energiek u zult snel een ander lijken Dit mevrouwtje wil graag ballen die meneer daar is abuis we verwisselen ze van kruis hier een hechting daar…

En wat de boer niet kent, dat vreet aan hem. Opgezweept door gansch het land wat iedereen heeft aan Facebook en daar gaan ze...ruimschoots op tijd met een picknickmand tussen de benen, nemen zich voor alle schade in te halen. Maar het schiet niet op. Zeg dan gewoon wat je afmaken kan, want gejaagd doen ze toch.…

Alles dat mij leeft jou leeft ons leeft kent emoties kent liefde kent ons. Het onbekende de verschillen contrasten. Soms onzichtbaar, soms zo voelbaar. Ervaren, beleven nemen, geven maar niets gaat boven wat in ons leeft in mij, in jou liefde en oprecht gezegd dat ik van je hou.…

Ze kent mijn boeken van binnen, als was het de voering van een costuum. Zij wil weten hoe ze van binnen genaaid zijn. Zij kent alle personen en weet waar ze vandaan komen.…

jouw ogen zeggen meer dan duizend woorden ogen die spreken en woorden kunnen breken mijn hart kent de pijn die niemand kent dan ik alleen anders dan iedereen mijn kracht is gestorven toen jij mijn hart wegnam en mijn kwetsbaarheid deed leven.…

Mijn liefde kent geen gaan en komen Kent geen afstand ook geen tijd Voelt als vogels, vlinders, bomen Vrij van trauma's, zorg en spijt Wars van eisen, zonder grenzen Nimmer aflatend, keer op keer Meer bestaat er niet te wensen Ik bemin de liefde zeer…

Hij stond alleen te staan, toch kent iedereen hem voortaan. De politiek kleurde tot achter de oren en maakte excuses als nooit tevoren. Jan Blom, jij stond alleen te staan en iedereen kent nou je naam.…

voor dag en dauw gaat dan d’n malle vent vorig najaar als vrijer in bijslaap thuis genood vandaag traant zij tere treurnis bij 't avondrood hij ging - zij werd nimmer uit zijn hart verwend blad’ren vallen bruin vaal van hunne takken op straat de mens kijkt naar donk’re luchten weg van den dromer wie ziet hem zuchten tergend traag zwaar…

Als tijd begin noch einde kent, en ook geen voor- of achteruit. Wat is de tijdsduur van mijn leven, brandend, als een kaars? Als passie óók geen grenzen kent, en liefde alles overwint. Wat is de grens dan van mijn hart, gemeten in jouw armen?…

Vraag ik elke dag opnieuw Staand voor de spiegel kijk ik mezelf in de ogen Maar ik zie niets Blind Je kent me niet Niemand kent me Een masker klemt Mijn hart doet pijn Breekt elke dag Wie ben ik? Niemand……

Je kent het wel: een middag wachten tot het gaat misten. Wachten tot het donker wordt. Of avond wordt. Hij (ik heb het over hem) kijkt, ziet lege bussen die koppig starten, de stad in - op zoek naar meer mist? Stemmen van mensen. Oproer? Bijval? Hij herkent ze, de stemmen. De mensen kent hij niet - nooit gekend.…

Op rozenblaadjes speel ik een melodie die liefde kent zo zacht en ook zo warm misschien zoals je zelf bent Je hart kent geen genade ik speel dus geen refrein want dat is een gevaarlijk goed en misschien wel niet zo fijn Ik open slechts mijn rozenhart daar ik jou liefde wil geven die roos mag niet verdorren want nu is dat mijn ware leven…

De staarder Zo lang, zo traag Te klein, zo bang Zijn angst, Getackeld door het leven, zijn trots ontheven, Zijn klank zo donker, zijn zicht zo mat, Zijn kennis: vindt het tussen zijn regels op het klad, Zijn defenitie van disipline is een eindeloze mars, Een duisternis waar alleen hij het pad kent, een wereld waar het pad hem kent.…

De tamboer en het wiekenmeisje Zij dansen om elkander Geen gisteren en geen vandaag Vertrouwen zij de ander De tamboer en het wiekenmeisje Lustig op verloren klanken Wie kent hun lied? Wie kent hun tekst? Wie weet wat hun beroert? De tamboer en het wiekenmeisje Zijn weg, is dat de hare?…

En ik, ik zit hier doelloos nog steeds denkend aan jou Het leven gaat door met leven kent geen warmte, kent geen kou..…

Maar wat bazel ik; u kent die Brabantse tegeltjes immers.…

Zij kent geen begin en einde, geeft vreugde in elk leven. Liefde is vergeven, hier komt alles uit voort. Zij zal blijven groeien, wordt overal gehoord. Liefde kent geen grenzen, zal nooit ondergaan. Zij is kostbaar in ons leven, zonder liefde kunnen wij niet bestaan.…