Inloggen

Alle inzendingen van Paula

28 resultaten.

Sorteren op:

Jeugdliefde.

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 128
Zal hem nooit meer zien die lange slungelige jongen uit mijn jeugd waar ik vlinders kreeg van in mijn buik. Waar ik zo verliefd op was en elke nacht van lag te dromen; ook dacht dat er nooit een ander zou komen. Toch gingen we uit elkaar, kozen voor een andere weg. Een nieuwe liefde is er voor...

De Duif.

verhaal
3,5 met 2 stemmen 128
Waar gebeurd verhaal. Vorige week op een late avond, kwam ik terug van mijn avondje zingen. Maar wat was dat nou ik kon niet naar binnen, tegen de deur zat een duif in de regen en kou te schuilen, hij kon niet meer vliegen. Omdat er hier nogal eens katten lopen, heb ik hem maar opgepakt en...

Onbereikbaar is de bereikbare liefde

verhaal
2,7 met 9 stemmen 1.465
Jij zag mij, en ik zag jou. Even dat oogcontact. Toen wist ik het…met jou zou ik oud willen worden. Je keek mij aan, je blik was intens. Waarom zag je mij niet over het hoofd? Waarom moesten wij elkaar ontmoeten? Jouw armen hadden vanmorgen nog je vriendin omarmd. En nu lagen je armen om mij...
paula 7 jun. 2006Lees meer…

Gektekuren

verhaal
3,7 met 9 stemmen 857
Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit. Ik dacht in de eerste instantie dat ik het verkeerd had gelezen. Ik vind Negativiteit Verschrikking en Duivels een betere benaming voor deze ziekelijke partij. Als deze partij zich doorzet, wat ik sterk betwijfel, ontstaan er rellen tussen goed en kwaad. Ik...
Paula 1 jun. 2006Lees meer…

Vandaag is rood...

verhaal
2,8 met 5 stemmen 957
Hoe verdrietig en tegelijkertijd hilarisch. Het ene moment hoor ik Marco Borsato met zijn nummer ‘rood’, en het andere moment brengt het nieuws mij bij de keiharde werkelijkheid: een aardbeving, met als gevolg rode kleuren. Gewonden en doden. Ik bedacht me geen moment en probeerde die rode...
Paula29 mei. 2006Lees meer…

Witgepleisterde graven

verhaal
4,7 met 9 stemmen 782
Over een paar dagen is het weer dodenherdenking. Maar voor mij blijft het altijd dodenherdenking. Het is niet die ene dag voor mij. Mijn opa en oma zijn allebei omgekomen in de tweedewereldoorlog. Gestorven in onvrede. Begraven in verdriet. En herdacht in gemis. Ik stond voor een wit graf. Eén...
Paula 1 mei. 2006Lees meer…

De verbroken belofte

verhaal
3,7 met 7 stemmen 801
Ik stond naast het sterfbed van mijn opa. Zijn klamme warme handen lagen op het laken. Ik keek ernaar. Ik hoopte op een wonder, maar wist dat dit er niet zou komen. Opa zou sterven. Zijn ademhaling ging steeds sneller en onregelmatiger. Een traan gleed over mijn wang, en drupte op het laken. Opa...
Paula18 mrt. 2006Lees meer…

Ik leef! Moet ik leven?

verhaal
3,5 met 4 stemmen 760
Met een hulpeloze blik in mijn ogen keek ik naar de man naast mij. Deze had gelijk door dat er iets goed mis was. Met zijn vlotte babbel loog hij een goede smoes bij elkaar. Zijn smoes werd mijn redding. Hij vertelde dat mijn nieuwe paspoort in Nederland lag. De vrouw twijfelde en bleef met haar...
Paula23 feb. 2006Lees meer…

De nepkus

verhaal
2,0 met 3 stemmen 714
Alle ogen waren op mij gericht. Mijn handen voelden zweterig aan. Een rode blos gleed over mijn gezicht. Oef…wat had ik het warm. Een lange jongen met een grote mond nam het woord. ‘Welkom op onze studentenvereniging! Zoals je al wel gehoord hebt, moet iedereen hier die nieuw is een soort...
Paula22 feb. 2006Lees meer…

Zonder jou kan ik niet

verhaal
3,0 met 10 stemmen 971
‘Weet je wel dat ik het altijd heb gewaardeerd dat je elke zaterdag een bosje bloemen voor me mee nam? En dat ik het heel lief vond als je de afwas voor me deed, terwijl je heel de dag hard gewerkt had?’ Je had een vreselijke hekel aan winkelen, en toch deed je het. Geduldig ging je de ene...
Paula21 feb. 2006Lees meer…

Liefde delen

verhaal
1,8 met 124 stemmen 12.215
Eenzaam maar met een hart vol liefde voor de natuur loop ik langs het strand. Met mijn blote voeten in het koude water. Er is helemaal geen warmte te vinden in de woeste golven of in de trieste duinen. Toch heb ik het warm. Mijn wangen gloeien en mijn vingers tintelen. Mijn haren waaien wild...
Paula13 feb. 2006Lees meer…

Een brandend vuur

verhaal
2,7 met 20 stemmen 1.691
We zijn buren, en toch heb ik het gevoel dat hij heel ver van mij afwoont. Slechts een wand scheidt onze woningen. Maar onze harten bereiken elkaar niet, daartussenin staat een hoge muur die niet gauw te doorbreken is. Ik was al maanden verliefd en verzon allerlei smoezen om de man eens uit te...
Paula11 feb. 2006Lees meer…

Sterre

verhaal
4,1 met 8 stemmen 1.054
Ik leg mijn hand op mijn buik. Mijn ogen staan moe en angstig. Ik moet hier weg. Het kind kan elk moment geboren worden. Ik heb te lang gewacht om weg te gaan. Het gevaar licht op de loer. Traag sta ik van mijn stoel op. Ik voel een felle pijnscheut door mijn buik gaan. Ik pak met lome bewegingen...
Paula20 dec. 2005Lees meer…

Het gevecht met mezelf

verhaal
2,6 met 8 stemmen 973
Het was alsof het zwaard in mijn linkerhand een zwaar gewicht had. Glanzend, scherp en met het doel om mezelf daarmee te doorboren. Maar het was nog de vraag of ik dit werkelijk zou gaan doen. Ik stond in een schemerige kamer, die verlicht werd door een zwak vlammetje. De eenzame kaars was al...
Paula26 nov. 2005Lees meer…

Ik leef! Moet ik leven?

verhaal
2,6 met 7 stemmen 749
De spaarpot van Yusuf zou een oplossing kunnen zijn, bedacht ik me ineens. Met bevende handen liep ik naar de spaarpot die onder zijn nachtkastje lag. Het was mijn enige redding. Stelen? Ik zou dat anders nooit gedaan hebben. Maar in een noodsituatie als deze moest ik wel. Ik kreeg de spaarpot...
Paula 3 nov. 2005Lees meer…

Ik leef! Moet ik leven?

verhaal
2,1 met 10 stemmen 851
Ik voelde dat er aan mijn arm werd gerukt. ‘Wat?….Wie?…’, stamelde ik slaperig. Ik deed mij ogen open en staarde in het gezicht van Yusuf. ‘Er is telefoon voor je. Ik weet niet wie het is. Maar ik ga dit zaakje grondig uitzoeken Kyra’. Nu zat ik helemaal rechtovereind in me bed. ‘Wie...
Paula 5 okt. 2005Lees meer…

Ik leef! Moet ik leven?

verhaal
2,7 met 3 stemmen 689
Ik wist me gewoon geen raad meer. Zal ik nu wel of niet gaan? Ik besloot er nog even over na te denken. Snel verstopte ik de brief in de kast onder mijn nachtjaponnen. Daar zou Yusuf niet gaan zoeken overtuigde ik mezelf. Opeens rook ik een verdacht luchtje. Haastig rende ik naar de keuken....
paula27 sep. 2005Lees meer…

Ik leef! Moet ik leven?

verhaal
2,7 met 6 stemmen 805
Nadat hij de deur had dichtgesmeten durfde ik me een kwartier lang niet te verroeren. Bang dat hij terug zou komen. Na dat kwartier sloop ik naar de deur en luisterde met mijn oor of ik iets kon horen. Ik hoorde gelukkig niets. Moedeloos liep ik de kamer weer binnen en zonk neer op een stoel....
Paula16 sep. 2005Lees meer…

Ik leef! Moet je leven?

verhaal
2,9 met 7 stemmen 951
Kyra is mijn naam. Ik kom uit Turkije. Uit de plaats Kusadasi. En heb ooit het moslim-geloof gediend. Dromen zijn meestal zoet. Maar mijn dromen waren niet zoet. Ze waren als hete kolen. Hete kolen waaraan ik me velen malen heb gebrand. Op de 15e verdieping van een oud flatgebouw woonde ik als...
Paula14 sep. 2005Lees meer…

Hoe mijn leven veranderde.

verhaal
2,9 met 11 stemmen 1.233
Ik keek even achterom en stak joviaal mijn hand op. Dag! Tot vanavond! Mijn vriend lachte naar me en gaf mij een knipoog. Met een blij gevoel rende ik snel naar mijn auto. Ik moest opschieten anders kwam ik nog te laat op mijn werk. Harder dan normaal reed ik de snelweg op. Ik werk bij een...
paula 2 sep. 2005Lees meer…

Hopeloos geval (deel 2).

verhaal
1,9 met 8 stemmen 719
We hadden een spoedoverleg. In de eerste instantie was niemand het er mee eens. Ze moesten er wel hartelijk om lachen maar vonden het kwetsend, laat ik maar zeggen. En zeg nu zelf dat was het eigelijk ook wel. Dus was dit onderwerp van de baan dacht ik. Maar nee hoor. Toen ik mijn cliënt weer...
Paula 4 jun. 2005Lees meer…

Een hopeloos geval (deel 1).

verhaal
1,8 met 8 stemmen 862
Medelijden vervulde mijn hart. Hoeveel gesprekken had ik wel niet met hem gehad. Ik bladerde door zijn dossier. Aha 25 al. En nog geen resultaat. Man 28 jaar. Opleiding: HBO. Uiterlijk: Lang,knap,breed geschouderd. En zo nam ik zijn gegevens eens door. Misschien vraag jij je af? Waar gaat dit...
Paula 4 jun. 2005Lees meer…

Gek door angst

verhaal
1,7 met 13 stemmen 832
Waar was ik in beland? Ik knipperde een paar keer met mijn ogen. Was het maar een droom dan werd ik tenminste wakker. Maar het was werkelijkheid. Nee! Dit kan niet, schreeuwde ik. Nee! Wat gebeurt hier? Langzaam deed ik een stap naar voren. Ik stuitte tegen een hard voorwerp aan. Met bevende...
paula21 mei. 2005Lees meer…

Ik zal je nooit vergeten!

verhaal
3,5 met 22 stemmen 2.073
De rouwkaarten lagen netjes op stapels voor mij op de tafel. Samen met mijn zus keken we of we niemand hadden vergeten. In totaal waren het er vierhonderd en vijftig. Ik keek naar beneden. Van mijn zwarte schoenen naar mijn zwarte trui. Ik snikte en dacht: Waarom was je toch weggegaan? Mijn...
Paula15 apr. 2005Lees meer…

De angst van een vrouw.

verhaal
2,0 met 12 stemmen 1.550
In de spiegel keken een paar ogen mij aan. Grote ogen. En blauw van kleur. De lange zwarte haren vielen losjes over mijn schouders. Kritisch keek ik naar mijn eigen gezicht. Waarom had ik eigenlijk een spiegel nodig? Ik wist zelf wel dat ik er mocht wezen. Velen vrouwen waren jaloers op mijn...
Paula17 mrt. 2005Lees meer…

Ook voor jou, Mirthe! (deel 2)

verhaal
1,9 met 13 stemmen 756
Mijn spieren deden pijn. Ik opende mijn ogen. Waar was ik? Ik keek om me heen. In een bed? Vreemd! Ik kon me niks meer herinneren. Ik keek nog een keer goed om me heen. Nu zag ik het pas. In een ziekenhuis. Daar zat een knopje waar ik op moest drukken. De bel. Haastig kwam er een verpleegkundige...
Paula 3 mrt. 2005Lees meer…

Ook voor jou, Mirthe! (deel 1)

verhaal
2,7 met 17 stemmen 1.654
We hadden het heel goed thuis. Mijn vader was makelaar. En mijn moeder arts. Ik was het kind dat van het ene naar het andere familielid werd geslingerd. Ik beschouwde mijn opa en oma meer als een vader en een moeder. Maar toch genoot ik van de rijkdom die we thuis hadden. Ik was enig kind, mijn...
Paula 2 mrt. 2005Lees meer…

Omdat jij het zei....

verhaal
2,3 met 13 stemmen 1.187
Ik stond met een injectiespuit in mijn rechterhand. Een eenzame traan gleed langs mijn wang. Dit moest de oplossing zijn. Ja, wel een erg laffe oplossing. Dat hoeft niemand mij te vertellen. Maar mijn verdriet is veel te groot. Hij had iets in mij los gemaakt. Een vreselijke pijn. Mijn gedachten...
Paula19 feb. 2005Lees meer…