De mensen die afhankelijk zijn middels de berichten van die apps, zitten duimen te draaien en nagels te bijten, terwijl ik stiekem zeg: wel even lekker rustig met mijn twee groepen, alwaar ik mijn brouwsels op kopieer natuurlijk. Maar het is me allemaal net iets te toevallig, snap je?…
Hoeft geen kopieer-organen.
Wij lopen gewoon wezen te wezen. Blij met elkaars gezelschap en vertrouwen.
Goed dat we hier zijn.
Met onze simpele, rijke, ondoorgrondelijke rituelen.
Ik voel dat het bijna tijd is. Dat beneden de hond praat in z'n slaap en de kater z'n oren spitst.
Eerst dit wegsturen..…
De dagen na mijn aanvaring met mijn hospita over mijn, volgens haar, povere dichtkunst kreeg ik spijt dat ik mijn gedichtenschrift had vernietigd. Ik had zoveel aandacht voor haar leven gehad, maar aandacht voor hetgeen waar ik me mee bezighield had ze niet. Dat kon ze niet opbrengen in haar haastige leven van glitter en roem. Ik begon er steeds meer…