het leven draagt me op haar rug
van ‘s morgens heen tot ’s avonds terug
langs zilveren rivieren
door dalen over bergen hoog
verschijnt onder de regenboog
voorbij de populieren
de jonge aarde fris en groen
de ranke rozen vermiljoen
en roze gladiolen
de zonnebloemen in het goud
het koren waar een iris blauwt
en purperen violen
de lelies…
vastgezeten in een kooi van ijzer
voortbewegend over lange, strakke banen
vergezeld door illusie,
weter van waar-en-daar-naar-toe
glas en blik
verdwalend in een onwerkelijk landschap
waar niet op me wordt gewacht
droefheid sijpelt gestaag in mijn hart
als illusie laf de benen neemt.…
Tao vinden
de weg verliezen
in jezelf terugvinden
waar je bent geweest
Tegen de dorst
twee steentjes onder de tong
één zou maar eenzaam zijn
een dichter spreekt
graag met volle mond
zonder stotteren
over Grietje
Klein Duimpje in haar hand
in deze versie is Hans
opgegeten en herdacht
Zij volgt het spoor
dat een Chinese nachtegaal…
Ze noemen het daar de "Vloeiweiden" of het "Vloeieind" (Ik wil ervan af zijn waarom ze het daar zo noemen; de volksmond schept zo haar legenden, fabels, spookverhalen en mythen; is daar wellicht de naam op gebaseerd?
Als je geluk hebt kun je daar, op een kleine, afgegrensde weide, koeien zien die lamlendig en traag het gras herkauwen met malende…
Ze malen tranen
uit mijn ogen
als ik het
vlakke land bekijk
worden wolken
luchten bedorven
als ik wandel
op de dijk
honderden witte
zenuwlijders
wieken door
mijn vergezicht
ook met zonneschijn
en regen
in het donker
en het licht
nergens heeft
een oog nog rust
straks ook niet
meer op de duinen
en aan hollands
smalle kust.…
Verrukt staan wij in de regen
boven een grauwe Ierse zee
waar een harde wind heer en meester speelt.
Hij brult, hij juicht,
drijft pochend zijn schapen op in het zwerk,
duwt hardvochtig de golven in de rug,
laat hen met niet aflatende passie
schuimbekkend de rotsen beklimmen,
alsof zij hen hun bestaansrecht betwisten,
dan is heel even ons…
Het gloeiende hoogland
van de Sierra Moreno
krimpt ineen onder
het krijsen van de middagzon.
Gieren bekvechten
om het lederen karkas
van wat eens een
bruine koe moet zijn geweest.
In de afgrond voor me ligt,
bedekt met verlepte boeketten,
het uitgebrande
wrak van een autobus.…