Alle inzendingen over mensenkind

Laatst vond men in een labyrint een wanhopig, verdrietig mensenkind het was zo bang want wat duurt het lang als je nergens meer een uitweg vindt…

Geeft niets om een mensenkind. Heeft maar een ding tot doel. De prooi die het verslindt.…

je stem klinkt mateloos bewogen je hart scheurt open je liefdeskreet is zonder hoop je smeken uitzichtloos ach desdemona hij was voor de roem geboren othello door het kwaad totaal verblind raast en doolt de nacht dwaalt door zijn ogen o mensenkind je hebt teveel bemind je liefde was te groot het noodlot ook dit is de dood.…

De weg in 't labyrint gaat ieder mensenkind doorheen, alleen. De weg is lang.…

De hel op aarde door verdorven machten Zij verspreiden hier hun kwalijke krachten Misschien heeft Lucifer nu zijn zin Er gaat toch nooit iemand tegenin De hemel op aarde leidt naar het licht Waar ieder mensenkind toch wel voor zwicht De poort van geluk zal opengaan voor een nieuw en erg mooi bestaan Daarom zeg ik nu ook vaarwel en verblijf…

Voorlopig blijf ik hier nog wonen ben niet uit je weg te slaan een mensenkind dat zonder waan beschutting zoekt bij bomen: mijn geest verkiest zijn eigen stromen.…

van haar immer stralende gelaat puurt zij liefde uit de stenen van zijn veel te lang verweerde en mogelijk versteende hart zij is de nimf in vrouwenkleren waarnaar hij zo lang heeft gesnakt hij vindt soms ook een antwoord op de vragen van haar wezen maar meestal blijft hij zwijgend aan haar rokken hangen, hij is opnieuw geboren mensenkind…

het wond’re kunstwerk der natuur verraadt een ware meesterhand een witte lelie, rein en puur bloeit zomaar aan de waterkant een merel in het schemeruur die fluit als vrolijk afgezant het wond’re kunstwerk der natuur verraadt een ware meesterhand de lucht van hemelsblauw azuur de zon, de schelpen op het strand een mensenkind in Nederland…

hemel Laten woorden vallen op de aarde In vlammend vuur van licht en regenbogen Raken zinnen in een mensenhart Dichters wonen in een hemel Moeten naar de aarde dalen Worstelen met strijd en macht Zoeken schone zinnen voor de Goden Dichters wonen in een hemel Een land verdwenen voor het mensenoog Verlangt de aarde naar de dichter Het mensenkind…

, je kunt grotendeels zelf vernieuwend scheppen mensenkind, vertaal je eigenliefde in delend scheppen mensenkind, draag je vruchten uit het zal heelheid scheppen…

Jij kleine slaper met je stille ogen De lente is je vriend Sprankelend zijn je dromen Jij wilde vogel met je schalkse lach Onstuimig in je zomer Krachtig in je vleugelslag Jij mooi mensenkind met je eigen lied Helder in de herfst Zoekend naar je eigen stem Jij lieve, kleine engel Als sterren in de winter Meedragend in mijn hand…

hij is een roepende over de winterse velden kijkt statig uit zonder dat men hem nog hoort of ziet als hemelse bruid hij draagt slechts een stenen verleden en echoënde psalmen naar verluidt laten we ons nog verwonderen door eenvoud en mystiek ik zou het niet weten: zie zoveel koude mimiek bij de geboorte van ieder mensenkind…

dominee gaat scheiden de kansel is nu leeg Harten zijn gebroken de scheuren zijn geteld Hij liep verloren door de kerk en zocht zijn god in psalmen en gebeden Zijn ziel verscheurt de stem die zwijgt Dat liefde wonderen konden preken toen zijn hart nog loven kon Nu zoekt hij langs vele wegen een sleutel voor die ene deur Hij is een mensenkind…

Zijn doordringende blik Peilt achteloos De liefdevolle vrucht van Het verwoestende mensenkind, Gedachteloos achtergelaten, als een Opdringerig koekoeksjong, In de druilerige portieken Van een, zichzelf het leven Uitzuigende, wereld. Verschroeiende muskieten, Haatlarven van doldrieste wezens, Verblijven blind in hun Verborgen kokers.…

Daar zag hij tot zijn verbazing een mensenkind in een kribbe liggen. Een os en een ezel stonden aan het voeteneind diens voetjes warm te blazen. Had hij het goed gehoord? Kon zo’n klein mensenkind al praten? Toch maar even testen, dacht de kleine ster. “Dag jongetje, heb jij soms een wens voor mij?”, vroeg hij met bevende stem aan het kind.…

Laten wij borg staan voor elkanders leven, jij mensenkind hebt deel aan mijn bestaan, waar jij verworpen bent, neem ik je aan, ben jij de vraag, ik zal het antwoord geven, daar waar ik viel, heb jij mij opgeheven en waar ik wankelde, daar bleef jij staan; laten wij borg staan voor elkanders leven.…

Maar schrijf dan ook, ter keerzij mijner schuld, Dat ééns een mensenkind, zo diep in ellende Zo ver verloren in een nacht van rouw, De maat zijns droeve leven heeft vervuld, En schoon hij 't bitterste dezer wereld kende, Toch durfde leven en niet sterven wou!…

Je voelt jezelf weer als een vlinder zo licht en vrolijk, je bent blij een mensenkind te mogen zijn.…

Daalt daar een lied op 't bevend mensenkind, Dat van een groots ontzag de borst voelt kloppen: "De duizend, die zichzelf nooit wezen konden, Bezitten saam één waarheid, die hen bindt - Hun is 't geloof, dat spreekt uit duizend monden; Maar wie, wat menslijk waar is, zelf ontgint, Voelt zich aan zich door zich alleen verbonden, En weet,…

Daalt daar een lied op 't bevend mensenkind, Dat van een groots ontzag de borst voelt kloppen : 'De duizend, die zichzelf nooit wezen konden, Bezitten saâm één waarheid, die hen bindt; Hun is 't geloof, dat spreekt uit duizend monden; Maar wie, wat menslijk waar is, zelf ontgint, Voelt zich aan zich door zich alleen verbonden, En weet, dat…

zij weet niet meer wat gister was nee, niemand kwam hier op bezoek dit is geen leven was hij er nog maar al was het even een mensenkind kwam in de ochtend reisde bij volle maan heeft weet van niets schreeuwde bij aankomst heeft een lange weg te gaan waar is toch mijn beurs o in de la of nee daar wie heeft hem meegnomen vertrouw…

hele dag En lunchte wel 3 keer Waarna ik dan een tukje deed Verscholen in een grote struik Zodat er niemand was die me nog zag Dan droomde ik van verre reizen Van prachtig weer En goud voor hele lage prijzen En over heksen die van stokken vielen En tegen bomen vlogen En lange neuzen kregen als ze logen Maar ik ben gewoon een mensenkind…

dit wezen dat kan leven haar geest uit dauwdraden geweven Het teer gezicht schijnt gegoten, geslepen, fijn, door koel, stromend water uit puur wit elfenbein De stille stem klinkt gedempt, ver, helderzacht, door flarden winternevel vervagend in haar lach Een eenzaamheid, groot en geheim, verschuilt zich in de stille ogen, geen mensenkind…

mijn lichaam verweven met veroveringen grijp baleinen van de tijd gelijk de Perzen en Romeinen mijd de distels en de adders `n kei ben jij tussen stenen op dit roodomrande groen tapijt luister naar het schildpadei dat openbreekt naast ezelsbenen laat vruchtenresten op het gras schillen sterven pitten werven nieuwe bomen in de wind mensenkind…

Als er opnieuw zo'n wondertje gebeurd, dat er een klein mensenkind wordt geboren, wil je van de dáken schreeuwen en stil genieten van dat kleine mensje, wat op de grote mensenwereld terecht is gekomen.…

Wees blij mensenkind met dat, waarvan men daarboven vindt: dat we het gebruiken kunnen. Wees blij met de zon, de regen, de wind de natuur en wees blij met elkaar...want net als met het weer, kan alles zo voorbij zijn.…

Daar, op uw voorhoofd staat geprint Het lijden van een mensenkind, En wen m'n blik uw blikken vindt, Is ‘t of ge een verzeke begint... Een verzeke dat veel vergoedt, Een dichteke, dat dromen doet... Een liedeke voor Vlaanderen zoet, Gezelle... m'n Vlaamse Gezelle.…

IJSREUZACHTIG Knetterend verloren in de ijzige kou Kopduwend tegen de grille wind Welke reus ik ook spelen wou Ik blijf slechts een 7 jarig mensenkind Toch,… heldvoelend en hart overvol want… stoer als viking, sterk als beer Haar gouden haren roodbemutst met wol Haar blauwe ogen als…

Ik buig mijn hoofd en zeg, o Heer, neemt U in Uw erbarmen, dit kapotte mensenkind gevangen in Uw armen.…

Ze zullen je nooit geloven mensenkind, dat jij mij een slechte moeder vindt, maakt van jou een slecht kind, waar ik de 'goede moeder' ben en blijven zal. Ik hoor haar gezicht. Ik zie haar stem. Fantastische verdraaide leugens. Ze verlustigt zich in mijn leed, wetend dat jij nooit zult geloven dat jij ziet wat jij ziet, bestaat niet.…