Alle inzendingen over ontvluchten

gewoon Niet anders dan al die anderen Ik voel me zo onnodig Zonder mij zal er niks veranderen Leven in mierenhoop Waar je dagelijks hetzelfde doet Zoals je opgedragen wordt Gewoon omdat het moet Als ik uit de hoop wegloop Dan zal ik heel erg eenzaam zijn Zonder iemand die ik ken Heel alleen heel erg klein Maar toch droom ik ervan Ontvluchten…

Binnenkort vertrek ik naar het Zuiden om voor lange tijd de kou te ontvluchten. Helaas ga ik zelf ook mee.…

Hoop nu En ontvlucht, alsnog, de modder Opdat wij, samen, vliegen En de pracht, rondom, totaal Vergeten, in samenzijn…

Soms lijkt de liefde op een schaduw, loop je die liefde achterna dan zal die je ontvluchten ontvlucht je die liefde dan loopt die schaduw jou achter na.…

Een glaasje op wat is geweest En glaasje 2 om morgen Te ontvluchten”…

Ik zag je wenen toen de klanken weggleden in de stilte van je lippen Ik zag je huilen toen je zwervend in koude nachten wachtte op de tederheid van zijn mond Ik zie je sterven wanneer jouw laatste woorden de herinnering ontvluchten bij het afscheid van zijn ogen…

je bloeit in varens vrucht al in olijven ik was cipressenstress ontvlucht wilde jou in paradijzen je bougainvillet in paars bij eerst ontmoeten oléanders in de wilde tuin komen ons in wit en rood begroeten je strakt in kale rots maar onweerstaanbaar is de Spaanse trots tot overleven, onze cactus heeft haar eerste bloem gegeven…

Ik wil de lange bange nacht ontvluchten Mijn leefwereld staat geregeld op zijn kop De wereld versteend, hebzucht, geld en verderf Deze materialistische maatschappij Laat mijn geest verkommeren, grijze vlekken Wil hem ontvluchten, naar de overkant Zoekend naar humor, die hersens vrolijk maakt Terwijl mijn hart weent van etterende wonden Heb…

Vulkaan uitbarsting lavastroom ontvlucht de schoot van moeder natuur…

De mens heeft geweld altijd zowel ontvlucht als opgezocht. Deze pendulaire beweging weerspiegelt de geschiedenis in een notendop.…

De mens heeft geweld altijd zowel ontvlucht als opgezocht. Deze pendulaire beweging weerspiegelt de geschiedenis in een notendop.…

En dan gebeurt er iets wat ik totaal niet begrijp, 'men' gaat op vakantie naar het land dat ontvlucht is, op visite bij de rest van de familie. Asiel, ik denk aan huisdieren. Oma die niet meer voor haar kat kan zorgen.…

Dromen is geen simpel tijdverdrijf maar welkome gelegenheid om de eenzaamheid te ontvluchten Droom vannacht die droom met mij waarin we samen vluchten…

Ontvlucht nu de steden, Wie vreugde begeert! Ontvlucht ze nog heden - De Lente regeert!…

het terras ontvlucht de middaghitte in een groene kooi bijna eerbiedig schenk je mij dit koele wonder in de vijzel magisch fijngestampt heb ik je zo ijskoud nog nooit verlangd…

hij fluisterde haar naam in een laatste zucht schonk zijn hart aan de golven de pijn ontvlucht zag haar beeld in het diepe hij wou het achterna kon niet leven in het heden haar dromen liet ze na…

Uiteindelijk was religieuze berusting veelal de enige remedie voor de droefgeestige eenzaamheid van vrouwen zoals de gezusters Brontë en zoveel anderen die het verstikkende klimaat van het Victoriaanse vrouwenleven wilden ontvluchten.…

Hoessein Die anders vast zijn land ontvlucht zou zijn)…

als het leven mijn lichaam ontvlucht en zij mij levenloos achterlaat heb ik -die nu levend lichaam is- slechts een stap opzij gemaakt voorwaar ik zeg u: vrees niet het lichaam komt uit stof vandaan de geest -die het leven is- zal eeuwig blijven voortbestaan…

Een machtig gevoel zal dat geven als je even de sleur ontvlucht ver boven het aardse verheven de wensdroom met de zucht.…

Mensen ontvluchten een land vanwege opgelegde wetten. Eenmaal onthaald proberen ze diezelfde wetten elders te introduceren. Vervolgens gaan ze op vakantie naar het land dat die wetten hanteerde. Op zoek naar een partner en/of gezinshereniging. Iets klopt hier niet.…

in elke traan gevallen breekt zacht verlangen duizend verborgen wensen ontvluchten aan jouw lach waar iedere vraag gesteld smeekt om het waarom geen enkel antwoord kreeg op liefdevol gelaten duizend stille tranen…

Een schaduw voor de zon Overweldigende grootte aannemend Is het er weer Kan m’n gevoelens niet bedwingen kan m’n lusten niet weerstaan de ene sigaret na de ander drank in overvloed als ik maar vergeet als ik maar aan de werkelijkheid kan ontvluchten al is het maar voor een paar seconden Kon ik maar achter de schaduw van de zon kon kruipen…

Levenloos staarde ze mij aan, haar hand was koud ik wilde gaan, de werk’lijkheid ontvluchten… Vertroebeld kéék ík haar aan, háár leven was míj voorgegaan, haar reis begonnen… Verwezen stond ik stil, dáár lag ze koud en kil, de dood begon te leven……

al vlucht ik over duizend grenzen radeloos en verward jou ontvluchten kan ik niet want jij zit in mijn hart ik zou je willen vergeten tegen beter weten in maar 't gevoel is nog steeds vurig als in het begin dus al vlucht ik mijlenver of in duizend diepe dromen waar ik ook ga of sta ik zal je altijd tegenkomen…

Alle schoonheid is weerloos thans weet ik het zeker door ontvluchting van de werkelijkheid voel ik mij reeds beter een walm van tabaksrook dwaalt door mijn donkere kamer als een droom die kapot is door een klap van een hamer Ik fantaseer dat ze hier is en we het samen gaan doen geen liefde uit een wijnglas maar een echt gemeende zoen…

Sinds ik je ken draait geen leven meer om kind of kraai haard of schoorsteen Sinds ik je ken ga ik stiekem mijn dak uit ontvlucht ik een onzichtbaar huis Dan vind ik je daar in mijn dromen die wild zijn je zit op de pannen je hangt uit de ramen hoe gekker hoe beter want dat is toch eigenlijk liefde in optima forma…

Hij ontvlucht zijn huis en zijn heldendaden: stromen van tranen en rokend puin. Niet wetend van falen stapt hij in het vliegtuig en laat zijn doden alleen met hun dood...…

We probeerden mee te leven aan te klampen maar zijn geest was verduisterd en de wolken reeds voorbij Hij ontsteeg zichzelf definitief en ontvluchtte alle anderen Ons vertwijfeld lamgeslagen achterlatend in schuldgevoel en boosheid Zoveel talent nog onbenut teveel verdriet achterlatend En alweer had de dood z’n onschuld…

Ik passeer in golven van gevoel de getijden waarin ik ben verdronken maar ook telkens weer ben geboren Mijn vele graven die ik telkens weer ontvluchtte, scharen zich nu allen aan mijn zij Geleerd heb ik niet om dood te zijn ofschoon mijn masker suggereert, jij bent mijn Ik laat en onderga de tellen van de tijd, en assembleer mij met…