Alle inzendingen van Robbe+Wijnands

wat je zegt verwarmt mijn hart doet me pijn dat zijn twee dingen die niet samen kunnen zijn wat je voelt raakt me diep en maakt me verward dat zijn twee dingen die niet samen kunnen zijn als ik bij je ben maak je me gelukkig en maak je me blij dat zijn twee dingen die zo horen te zijn…

Blauwe ruis door de kamer Klanken overal om me heen Doet me herinneren Aan die nacht met jou Blauwe ruis op het balkon Geluiden schallen door de nacht Doet me beseffen Wat je was In die nacht Wat je voor me betekende Hoe lief je was Blauwe ruis Ik mis je zo ontzettend Mis je warme lichaam Tegen mijn lijf Mis je adem van genot Je…

Verweg Dichtbij Jij Ik Jij alleen Ik niet Wachtend op mij Wachtend op niets Zo oneerlijk Genietend Sorry Ik hou van jou…

ik ben je niet vergeten zo snel gaat dat niet ik ben je niet vergeten het is nog zo kort geleden ik ben je niet vergeten mijn hart zou het niet toestaan ik ben je niet vergeten vergeten doe ik je nooit meer want jou vergeten zou het stilstaan van mijn hart zijn want jou vergeten zou als doodgaan zijn…

Jou te zien Jou te zien lopen Jou te zien lachen Om jou te zien huilen Om met je te praten Verschrikkelijk Zo’n waanzinnige En onverdraaglijke pijn De gedachte aan jou Aan hoe je deed Wat je met me deed Hoe je naar mij verlangde De hartstocht De passie Onze liefde Oh wat verlang ik er naar terug dat verdriet die pijn de twijfels…

Razende gevaartes schieten langs me heen als de woedende wind Grote schaduwen boven me als zoemende grote vliegen een spoor van gif achter latend Het water geel en groen door grote brommende, stampende monsters uitgespuwd Op de mishandelde oceaan grote jankende piepende vlekken vervoeren de schatten der aarde In de achter buurten…

Wat heb ik fout gedaan? Terwijl ik zo mijn best deed Kon ik het niet waar maken Wat ik beloofde? Was ik toch niet de ware Is het daarom dat ik dit verdiende? Deze pijn Bijna onverdraagzame pijn?…

Een schaduw voor de zon Overweldigende grootte aannemend Is het er weer Kan m’n gevoelens niet bedwingen kan m’n lusten niet weerstaan de ene sigaret na de ander drank in overvloed als ik maar vergeet als ik maar aan de werkelijkheid kan ontvluchten al is het maar voor een paar seconden Kon ik maar achter de schaduw van de zon kon kruipen…

Hij is zo lief Nog zo onschuldig Nog te jong om pijn te hebben Ik voel woede Intense woede Woest van binnen Hij moet het niet wagen Iets te doen Want anders…… Ik kan hem wel vermoorden Zo’n boosheid voel ik Door me heen gaan Vlijmscherpe messen Een lichtflits Op de blanke schitterende schede Een steek Een gil Nog een steek Nog…

Ik hou van je Maar weet niet wat het is Ik verlang naar je Maar ben je vergeten Ik droom over je Maar dromen zijn bedrog Ik denk aan je Maar m’n gedachten zijn vals Ik voel je Maar je bent niet bij me Ik zie je Maar ben blind Ik hoor je Maar wil niet luisteren Snap je Ik wil je niet Nooit meer…

Vanacht als ik alleen ben alleen met mijn donkere gedachten verder weg zakkend met het mes in die vervloekte oceaan van gevoelens van woede, agressie, angst en pijn zie ik een flikkering van het doodse maanlicht op het staal. Het staat stollend bordeaux rood vloeiend op het helder wit zonder gedachten zonder gevoelens Een trilling…

In vuur en vlam Bij de aanraking… Een vonkenregen Bij een blik… Een hemels gefluister In de doodse stilte Bij een woord… Een siddering Bij een lach… Een trilling van genot Bij de adem… …van jou…

Gehuld in grijze nevels Doem je voor me op Onherkenbaar door mijn herinneringen Nu ik je weer gezien heb Verdwijnen de nevels om je heen En laten je stralen als de zon…

Dief van mijn hart Een dief van mijn hart is ze Ze heeft mijn hart gestolen Op dat eiland Ze heeft me voor haar gewonnen Door zich helemaal over te leveren Aan mij Aan mijn kunnen Aan mijn liefde Alleen wou ze een nachtje Wou ze zich overleveren voor een keer Wou ze zich geven naakt en bloot Aan een onbekende Aan de wereld zonder…

Sokken had je aan Hele lieve sokken Wollen sokken Die wollen sokken Is het enige Is het enige wat ik me Nog herinner van jou Die lieve wollen sokken Zo naakt was je Zo naakt gaf je je aan me over Toen je ze aan had Uit je schulp gekropen Met alleen je sokken aan Gaf je je bloot Gaf je jezelf En stortte je je in mijn armen…

Sprakeloos niet te weten wat te doen niet te weten wat te denken toen je daar zo opeens voor me stond Sprakeloos mijn geheugen tergend naar een spoor van jou mijn lijf aftastend naar een aanraking van jou Voorzichtig eerste woortjes fluisterend kwam je weer bij me terug Mijn lijf aanrakend schoten de herinneringen weer door mijn hoofd…