Ik weet wie het zegt…”, zei ik zonder verdere belangstelling voor de vragensteller te tonen want buiten was mijn vrouw bezig de paardenvijgen op te vegen die een van de paarden uitgerekend voor onze woning had gescheten.
Mijn vrouw kwam mopperend binnen.…
Een boterkoek, een paardenvijg,
een speelgoedtram, een broodtrommel,
een hemel vol van mist
en niet-gedroogde tranen.
Enkele bloemen:chrysanten en anemonen,
maar veel liever zonnebloemen en rode rozen...
War kom ik je tegen en durf ik vragen
wat ik weet en toch niet helder krijg?…
de hele wereld kan me gestolen
worden pak in neem mee die handel
de stomme stenen waarop ik wandel
en ook die onwelriekende riolen
de hele wereld kan het apezuur krijgen
de Donners en de Zalmen van dit land
de mini-bobo's in gemeentelijk verband
en ook die vreselijke paardenvijgen
de hele wereld kan naar de bliksem lopen
de obligate rijmelaars…
Nos poma natamus*
Zo hopen dwaze paardenvijgen,
Die, daar ze in 't stinkend stalvocht staan,
In hun vermeet'le drekhoop-waan
Hun afkomst onbeschaamd verzwijgen
En zweren dat ze uit zwemmen gaan,
Door al dat graad'loos bluffen slaan
Tot hoger glorie nog te stijgen,
Een eretitel te verkijgen,
En, recht met 's Landsheers bruiloft…
Verse paardenvijgen, pas op, dat is geen stront, dat zijn vijgen. Je moet daar eens aan ruiken. Dat is geen afstotende geur, dat ruikt zelfs heerlijk”.
“Dat klopt”, beaamde Willem de uitspraak van zijn vriend. Voor de eerste keer waren ze het met elkaar eens. Ik keek naar buiten, de hemel klaarde op. Ver weg hoorde ik het nu boven Keulen donderen.…