Alle inzendingen over stemming in het land

Door Jo te vermoorden, veranderde er niets aan de stemming in het land, dat waandacht hij maar, magisch denkend als een stupide botterik. Verder was/is hij zich niet bewust van het leed, dat hij bij Jo, haar man Brendan en hun twee jonge kinderen (3 en 5 jaar) heeft aangericht.…

Snaren trillen nog na van warme strelingen die stemming brengt zonder woorden tot zinnen te rijmen. Golven van gevoel transpireren door de lucht geur verwijzend tot het land waar iedereen in fabel leeft.…

Blijft magertjes afsteken bij Femke Halsema, die overtuigend de reusachtige uitdagingen tegemoet gaat en zich voor de bestuurbaarheid van het land verheft. Geloofwaardiger dan Wouter. Is zij ons alternatief dat als rustpunt veel in dit land weer samen kan brengen? Houdt zij zich staande in de harde machtsstrijd die nu aanstaande is?…

jagen in loodzwaar grauw mijn lauwe dagen in giftig blauw dan voel ik genoegen in wervelende huivering en hoor ik lucht zwoegen tot die laatste zindering als een malse regenhoos draalt en strepen maakt zot gedraaid de windroos mijn glazen daken kraakt en het roestrode gruis mijn uitzicht bevuilt het kleffe bloemenpluis mijn stemming…

Zo ben ik weer hier en staat de tijd mij toe te beginnen met een ochtend die woorden bederft en de regen koestert als de zwijgende boodschap van weemoed over een warme nacht en gedachten die herinneringen verleiden maar uiteindelijk niets meer verzinnen en alleen een tergende kater beloven…

Samen musiceren bevordert de stemming.…

Oktober sombert aan mijn deur met windstille mistige dagen herinnert me met heftige vlagen dat alles van nu af verandert van kleur. Steeds troostelozer biedt de dag - terwijl ik mij met knusheid wapen maar me toch langzaam in voel slapen - een uitweg naar het zelfbeklag. Hoe loopt dit af, denk ik nog net, voordat de winterslaap me velt…

Ook stewardessen hebben hun ups en downs…

Zomer in Nederland Neus tegen de ramen ’t lijkt wel herfst Het regent tranen Grijze luchten Tegenwind Een zware gedachte Die energie verslindt Morgen de zon! Staalblauwe lucht Een nieuwe dag Een diepe zucht Vochtig klamme ochtend Diep in mijn longen Kijkend naar boven Zonlicht afgedwongen Liefde opent mijn hart Laat energie…

De winter komt Je gaat het merken Het blad raakt stilaan weer de grond Kortere dagen om te werken Straks weer dampen uit mijn mond Kan er steeds minder goed tegen Bruin kleurt treurig heel het bos Jas tevoorschijn, volop regen Het maakt de gekte in me los Ieder jaar als bladeren sterven Regen geselt regenjas Mijn humeur weer gaat bederven…

Na nine-eleven krijgen we dit jaar te maken met negen-twaalf, genoegdoening voor de man in de straat.…

De wind waait hoog en kent de mensen niet! Hoog wil ik stijgen in de Noordenwind, Boven 't gerucht van stemmen - boven 't licht Der volle straten en de druk der mensen. Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij - Dat er geen liefde en lachen voor mij is, Geen zachtheid en geen weemoed en geen lust. 'k Wil eenzaam stijgen met de Noordenwind…

Naar de arts fiets in sneltreinvaart verkeersovertredingen gescheld nog drie wachtenden voor mij altijd hetzelfde ik op tijd hij nooit kinderen in de speelhoek lawaai onoplettende ouders Wie is hier ziek? Ik alleen? Bah!…

met grijze wervelingen komen bomen zullen buigen onder het geweld van de lentestorm de kolkende luchten worden straks doorkliefd met helwitte bliksemaders die blijven trillend staan in de aarde zwart en huiveringwekkend rolt de donder dan rommelend en knetterend door de grijze hemel ruisende regen trekt een fris gordijn over het land…

Nee, Bolkestein noemt Pim Fortuyn geen mietje maar valt de coalitiepartners aan: "Migranten-instroom? Hebben zíj gedaan!" Dus haak maar in en zing het oude liedje... Want eens - jawel - dan zing je allemaal: Het is juist níet de schuld van 't kapitaal.…

Stemming Dit is een welgemeend gedicht heel zuiver en gezet in toon Gemaakt in waar ik woon Een schoon gesticht Daar is de werkelijkheid een droom En dromen komen en vergaan Daar vind ik inspiratie voor mijn tomeloos bestaan Daar flitsen denkbeelden van mij Mijn geest voorbij En word ik weer gelukkig met de Tijd en met de wereld…

In mijn land hebben wij nog niet zolang ervaring met democratie. Het stemrecht voor vrouwen is bijvoorbeeld nog niet zo goed geregeld. In mijn land woedt, net als in uw land, nog steeds een stammenstrijd die de bestuurbaarheid erg moeilijk maakt. Kennelijk is democratie ook niet het ultieme antwoord op dit soort problemen.…

zilver wilgenkatjes toeven wit en glanzen met donzig dansen uit bruine jasjes aan de kant van het roestrood waterlopen land langs de velden waar woorden over mij vertelden en diep frazelen waar mijn stemming ingetogen roert waar grote paardenhoofden gebogen grazen van gele resten tussen lentegroen waar ik…

Over mijn autenticiteit gesproken, belangstelling was er vandaag niet voor en zelf lag ik half grieperig in bed. Slechts één keer werd ik naar de deur geroepen om aan auto-da-fe's mede te werken, Getuigen van Jehova aan te steken. Nietig gestemd bleef ik in kamerjas urbi et orbi maar het raam uit staren zonder veel wijzer van mezelf te worden…

Er lijken er steeds meer bij te komen de laatste tijd. Nee, het gaat hier niet over vluchtelingen, maar over Dermaptera! Nu wordt er altijd gezegd dat alles wat je uitstraalt weer als een boemerang bij je terugkomt, al is dat soms pas na jaren, maar ik persoonlijk herkende me aanvankelijk totaal niet in de hier bovengenoemde schepsels. Al in de middeleeuwen…

Ook dit jaar zingt de jeugd het hoogste lied Zodra de stoomboot weer komt aangevaren, Maar plotseling verstomt de kinderschare: Is dat nou Sinterklaas? Dat kan toch niet! De Taliban zijn godzijdank verslagen En dus wil zelfs de Sint geen baard meer dragen.…

Als je niet durft te vliegen, zul je ook nooit ergens landen......…

alle brieven die je schreef uit verre vreemde landen. Ze gingen èèn voor èèn op nieuw weer door m'n handen. M'n ogen lezen alle regels, en alle kussen proef ik weer. Want al die vele kussen, geef je me nog keer op keer. Al is het vele jaren al geleden, en is het reizen nu voorbij.…

onbewogen staan de bomen als skeletten hun takken als een smeken hemelhoog gericht zonder schaduw werpend op het naakte verstilde land waar de lucht van dode wintersloten ons beroert als wij de grijsheid weerspiegeld zien in een zwarte omlijsting van vergankelijkheid.…

Zonder Frankrijk is de wereld weduwnaar.…

het moest ervan komen want van alles had ze niet eens benul of denk je deze dag zal het verfraaien avonden een ruimte vol van dwazen veroveren land vooringenomen met deze onontkoombare schaduwen er tranen meer ogen wij die verwonderd zijn over elke nacht wij zijn al blind…

En in dit land zijn alle avonturen Hetzelfde, die van geld en macht En de bevolking moet het maar bezuren En het Haagse kabinet dat lacht Van negatieve tijding staan de kranten bol Omlaag gaan alle lonen Fiscaal omlaag, dit is toch al te dol Dit is het land waar grote mensen wonen…

Ook dit jaar zingt de jeugd het hoogste lied Zodra de stoomboot weer komt aangevaren, Maar eensklaps zwijgen alle kinderscharen: Is dat nou Sinterklaas? Dat kan toch niet! De Taliban zijn eindelijk verslagen En dus wil zelfs de Sint geen baard meer dragen.…

De stemming zat erin. Daar kwam de dirigent! - Een enthousiast publiek. Nu zweeg het instrument. Ik taalde naar muziek. De stilte leek een straf. Een kuch klonk ongepast. - Een stemming van een graf: een doodse stilte was 't. - De inzet, God zij dank! 't Was heerlijk om te horen.…

een topje groene rust om de stemming optimaal te versterken. haar iedereen kennende geur maar toch bij velen onbekend, zij is vrij populair en de liefhebbers zijn helemaal weg van haar groene charme…