Alle inzendingen over uit de gra

Als tijd altijd was Bleef ik eindeloos liggen In pas gemaaid gras…

Onze kinderen, opgroeiend in een leefomgeving met de modernste communicatie- en multimedia-apparatuur, zijn doorgaans niet meer geïnteresseerd in of geboeid door het luisteren of kijken naar sprookjes van vroeger. Misschien zijn kleuters nog te paaien door een remake van "Sneeuwwitje en de Windows 7 dwergen"...…

Opa Gijs woonde aan de overkant van de straat en hij kon zich alleen nog aardig redden, maar de moeder van de zesjarige Dirk ging alle dagen even langs om te stofzuigen en de meubelen af te stoffen. Ook de was deed ze voor hem. Twee jaar geleden overleed Jolanda, zijn lieve vrouw. Verdrietig keek hij vaak naar haar foto op het dressoir. Zijn kleinzoon…

donkere wereld vol oude spoken zo lang geleden de poorten weer open alleen treed ik binnen leg bloemen neer aan het graf van het kind dat ik ooit ben geweest zo lief en teer ongewenst,te jong begeerd haar lichaam is dood haar hart huilt nog steeds mijn bloemenmeisje ze is niet meer ik mis haar zielsveel zo lang ik leef…

Uit het studentenleven III Horrible, horrible, most horrible Eenmaal had ik zeven vrinden, Bloemen in mijn levensgaard, Die ik tot een krans mocht binden Om mijn hoofd en om mijn haard. Luister, en, van één tot zeven, Zeg ik in een bondig lied, Waar zij allen zijn gebleven, Want ik had – maar heb ze niet. De eerste, een knaap…

I Hij trok het schuifken open, Het knaapje stond aan zijn zij En zag het uurwerk liggen: 'Och, Grootvader, geef het mij!' - 'Ik zal 't u wel eens geven, Toekomende jaar misschien, Als gij wel leert en braaf zijt,' Zei de oude, - 'wij zullen zien.' 'Toekomend jaar!', zei 't knaapje, 'O, Grootvader, maar dan zoudt Ge lang reeds kunnen…

Een mens zonder gebreken zou wanhopig vervelend zijn; gelukkig bestaat die soort alleen op grafzerken.…

Wientjes en Wellink, Bilderberg en Europa, oud geld en nieuwe graaiers. Het is niet raar dat de eerlijke Nederlander zijn gelijke zoekt op de flanken.…

vol trots kijk ik van laag naar hoger gelegen water jij opent je voor mij en binnen gesloten deuren weet ik me veilig tot op grote hoogte een spiegelend...meer!…

zijdezacht vertrouwd verbind ik mij met katjes zachtgroene lente…

als je vriendin lees ik je woorden je zegt...... dat je van me houdt maar toch..... voel ik de afstand in je woorden jij, jij zou er zijn ongeacht wat er gebeurt en nu..... nu weet ik pas wat angstig dromen is het gevoel van jou niet vast te houden op het moment dat ik het nodig hebt want jij, jij bent er niet niet hier in mijn…

de kast te draaien zonder boeken op de plank geeft een leegte aan…

gedroogde rozen geborgen in glazen pot een steelse liefde…

heel klein nog schuil ik, vol angst voor alles zo klein is jouw wereld een groots gebeuren mijn kleine ik luistert met grote oren trots op jouw grootte groeit lanzaam mijn gevoel van veiligheid en het besef als kleintje pas ik goed in jouw grootse wereld…

varend zonder vaste koers sla ik al zittend op de bank geen munt uit deze situatie het schip met geld varend op juiste geldstromen meert hier niet af grenzenloos is mijn investering van verlies en winst met als batig saldo opnieuw voor de euro...pezen!…

mijn moeder is niet meer ken haar vormen als geen ander volle borsten volle buik zo ben ik gevoed vol trots weet ik haar gevangen in dit beeld volle borsten volle buik aardse vormen vertellen van... hemelse blikken kijkend...naar jou…

levend in vrede ben ik -voortdurend- in oorlog met mezelf levend in vrijheid zie ik -steeds- jouw gevangen zijn mijn helpende hand reikt niet verder dan vrede hebben met jou in gedachten houden ik verzet me -ongewild- tegen elke overheersing die mij in alle vrijheid wordt opgelegd verleg mijn grenzen niet in mijn, maar in jouw…

van na de oorlog ben ik geboren in een vrijheid die menigeen net gemist heeft van na de oorlog ben ik hoor en lees nog steeds van oorlogen die ik gelukkig net gemist heb van na de oorlog ben ik zie nog steeds slachtoffers van geweld van hen die voor die oorlog waren van na de oorlog ben ik zonder de vrijheid van nu zou ik hier niet…

(voor Pétrus Borel (1809 - 1859)) Je bent geboren op 29 juni 1809 in Lyon. Jouw vader André Borel was een smid en jouw moeder was Magdeleine Victoire Garnaud. Jouw ouders kregen 14 kinderen en jij was hun 12-de kind. Jouw vader had een ijzerwinkel op 24 Rue des Quatre Chapeaux. In 1820 verhuisden jullie naar 10, Rue Notre-Dame de Nazareth in Parijs…

Geef nooit het hele hart , want liefde zal nauwelijks iets waard zijn voor hartstochtelijke vrouwen, als alles zeker lijkt ; zij houden er niet van dat het van kus tot kus verbleekt ; alles wat lieflijk is, is maar een kort en dromerig genot. O, geef het hart nooit onverkort want zij, wat men ons ook verteld, leggen hun hart in het spel.…

Laat mij de nacht tot vriend; de nacht is goed; de sterren zijn ver en het duister zoet. Laat mij de nacht tot vriend en rust in rouw, dat ik hoor op mijn hart het geklop van mijn vrouw. Dat ik hoor haar vermaan, verneem haar troost, haar liefde tot mij en de angst voor haar kroost. Laat mij de nacht tot vriend; de dag is wreed. Te nacht…

Zoals de bloesem in de lente een voorbode is van het fruit in de zomer, zo zijn wensen en verlangens van mensen een voorbode van hetgeen ze later kunnen realiseren.…

Het IK is de moeder van alle afgoden.…

Je enige vijanden zijn angst en schuldgevoel. Liefde en bewustzijn zijn je ware vrienden. Verwar ze niet met elkaar, want angst en schuld zullen je doden terwijl liefde en bewustzijn je juist het leven zullen geven.…

De wereld gaat en gaat, als lang na deze mijn roem verging, mijn kennis hooggeprezen. Wij werden vóór ons komen niet gemist, na ons vertrek zal het niet anders wezen.…

Zij vouwt zich open Haar slaap: een licht labiele lauwte. Haar gewillig gebinte. Eerder dan een geeuw Kondigen haar billen aan Dat zij wakker wordt. En dan haar oogwit: sneeuw In de ogen van mijn leeuwin.…

Sommige mensen denken dat een verkrachting door seksuele behoeften wordt ingegeven. Maar in feite draait het om macht. Het is een daad van geweld die het kwetsen, vernederen en controleren van de ander tot doel heeft.…

Hier ligt het grafje met de zoden glad. Het is het sluitstuk na een kort ontwaken: een meter aarde om gelijk te maken, wat voor een ogenblik verheffing had tegen een moederarm, niet meer dan dat. En beide armen langs het lichaam slaken en denken, denken: waar moet ik geraken met kinderstoel, commode, wieg en bad? Ruimteverlies in rekening…

Maar zelfs aan 't nijpendst leed komt eens een eind (O wrang besef voor wie als wijsheid vond, Dat iedere deur uit leed een ingang is Naar ander leed!)…

-Maxima zwanger- Wie zijn er meer blij, de media of de bevolking.…