Alle inzendingen over uit de gratie

Onze vorstin heerst bij de gratie Gods En dus bij Allah’s gratie lekker niet En al is straks hier driekwart islamiet Wij houden onze christelijke trots. Nee, in dit land van Jezus en Maria Zal er nooit ruimte zijn voor de shari’a.…

't Was stripdag: de prachtigste wijven onthulden met gratie hun lijven. Hij schreef z'n verslag met een potlood. Die dag was voor hem met geen pen te beschrijven.…

melangolische wilgen, treuren in gratie, onveranderlijk zijn zij.…

Het aardige van de filosofie is, dat zij bestaat bij de gratie van het on-eens zijn.…

Mijn droom bedekt met wollen dekens, de nacht vergrijpt zich aan mijn strijd Het lichtloos dreunen van de twijfels, verspreid doorheen een radeloze tijd Het hoorbaar kloppen van mijn polsen, verloochend door een nutteloos bestaan Mijn graf zal de gebreken stelpen, in droom en daad tot rust vergaan De nacht zal gratie schenken…

Allochtonen, die integratie uit de weg gaan, geraken uit de gratie.…

Godsdiensten zijn tegen het leven, tegen de liefde, tegen het lachen, tegen de vreugde; ze zijn tegen alles wat het leven een fantastische ervaring van gratie en zegen kan maken.…

De christen kijkt kwaad om en zegt: "Jij bent hoe je spreekt, achterlijk, verwijfd en verweekt" De homo staat na deze gratie ten alle tijden terecht. Over acceptatie valt veel te leren Ethiek in een vreemde wereld Waar democratie in zit bekneld Kunnen wij minachting nog keren!?…

Een dichter had géén inspiratie en raakte al snel uit de gratie hij hield zich wel groot maar schaamde zich dood ’n ieder was bij zijn crematie…

‘n Dichter had géén inspiratie en raakte al snel uit de gratie hij hield zich wel groot maar schaamde zich dood een ieder was bij zijn crematie…

Bij elke gedachte Gebeurtenis Gesprek Steeds weer Die ene gedachte Wat maakt het uit Niets is belangrijk Denk het elke keer Zoveel frustratie Vanwege dat ene Bij jezelf Uit de gratie…

Ik ben niet geweken voor de confrontatie en heb niet gevraagd naar enige gratie Wat men ook dacht in deze populatie Ik heb het genomen en voor lief Ik ben gaan schelden en noemde je dief Ik lijk nu je synoniemen te hebben gezien, Maar wacht op die ene die mijn hart houden wil Misschien…

Ik heb mijn bundels zomergroen gebonden daar schoonheid niet verjaard de bloei tijds hand trotseert in binnentuin van hart en geloof tot nieuw geluk de lente luidt en gratie gracieus het leven weer verspreidt.…

Zomerse bloei van fier gekruind planten, Zozeeer heb ik uw gratie liefgehad, Dat ik met U, het aan uw vorm verwante, De straat en 't plein versierd heb van mijn stad.…

Zij speelt toneel voor haar familie vrienden en buren Ze heeft totaal geen plankenkoorts Ze kan perfect haar rol sturen Zij is haar eigen toneelcreatie En speelt dat met verve en gratie Maar wie ze echt is weten we niet Wellicht ligt dat nog in 't verschiet…

Dan is ’t weer gedaan Met après ski-gebonk en oversekste Diep treurige Neanderthalerteksten Die bij de gratie van dit feest bestaan Zo blijkt maar weer de geest van deze tijd (Alsook Wim Kersten’s onnavolgbaarheid)…

. ---------------------------------------------- Uit: 'Gratie', 2002.…

het licht is niet meer jouw groengouden ogen zijn, in ongeloof, gedoofd zoals jij zwom in gratie en mij bewoog, het is niet meer je kwam boven drijven oppervlakkig edelmetaal kleurde jouw wereld je ogen braken, mij en water de nacht lijkt aangebroken ik had een gouden vis…

aardse huid en laat mijn blik haar naaktheid raken haar strakke vel omringt de verlegen sierlijke pose terwijl mijn gevoel zingt van verlangen en mijn armen zich naar haar willen strekken; zij, een bouquet van ontluikende witte rozen zij schept een ruimte in een maagdelijk beeld waarin verleidelijke vormen groeien en haar gratie…

Eindelijk krijgen we nu een beeldschone koningin die Zuid-Amerikaanse gratie en temperament kan toevoegen aan ons saaie, aftandse koningshuis.…

nooit schreef ik bij nacht zo rood een supplicatie op spiegelzilver zacht een verzoek om gratie nooit heb ik iemand zo onzeglijk liefgehad de uren van de nacht hebben wij opgebrand nog gloeit de sintel te onblusbaar na ik kus je zichtbaar door de spiegel heen als het vuur van timanfaya uit gestolde lava dat nooit meer nooit meer…

al schonk ik je een nepjuweel een oorring een halfedelsteen je daalt in alle gratie met elegantie omzichtig van de trap je hand glijdt langs de reling als een streling je kijkt verliefd ik hoor in je binnenoor een mozartkoor je ogen transparant stralen amarant je bent een prachtjuweel ik vond dat jij alleen dit nepjuweel…

'k Ben altijd onverhard gebleven 'k kan geen nee verkopen 'k leef bij de gratie van de ander. Verharden? Stel jezelf eens open! Volharden en de ander vragen gezamenlijk op weg te gaan vertaal de onbegrepen woorden wedden dat we meer verstaan!…

We willen de gratie beheersen van de ballerina in het meer van de nacht duiken en met ogen dicht de maan beklimmen. We willen meedeinen met de lakens in de wind om te verdwijnen als het stof dat schittert in het licht.…

Er voltrekt zich op dit moment een vonnis voor mijn deur Het lijdend voorwerp verschiet zijn gebedje, maar helaas voor hem in de verkeerde kleur Hij smeekt de gratie om goden Zowel de rechter als van linkerzijde volharden echter in hun milde oordeel De haat krijgt nu een penetrante geur Even leek het slecht te pleiten in zijn voordeel, uiteindelijk…

dames geven binding aan de man voor een diep beleven hunner suprematie zijn uitstoot van spermatozoïden gaat met hoofdletter Donnerwetter voor ultieme exaltatie waar het om gaat is sublimatie van zijn driften de gesteven opwinding van onomwonden op de kar gebonden zal weer verkeren in fatsoen en gratie gedane zaken nemen een keer…

Op die amberkleurige rots zonder enig respijt beschreef ik er met krijt mijn pasverworven trots Verwacht maar 't kwam toch plots ik die nu m'n eigen leven leid heb me nu bevrijd van haar zogenaamde gave Gods Nu slapen w'in aparte bedden omwille van die relatie maar je kan er om wedden Dat ik zelfs zonder je gratie mezelf wel weet…

Bij jouw gratie Begint elk woord met een zin elke zin met een context elke context met een toekomst een toekomst zonder verleden En nu weet ik wel: als ik stemloos meesnik met alle boze wolven in het bos raak ik in het ongerede word ik getechnologiseerd -tegen onwil en ondank- in het schimmenrijk tussen droom en werkelijkheid…

strak strekt de sluier langs haar schrale lijf waar ruimte krimpt tot een smalle engte en bottenbenen een lange weergave zijn van een kwetsbare lengte ene vrouwe met ontspruitende borsten in een sobere gratie op nakende voeten wie wil niet haar uitpuilende pruilende bolle ogen ontmoeten doch, in een voorbijgaand moment…

Zo de eeuwigheid in worden gewandeld met gratie van een moederlijke majesteit door de dood terug naar koningin gekanteld een slot op de kelder van alles toch bevrijd Elke trede naar beneden is een opgaan weg van het voltooid verleden sober zijn de laatste schreden geflankeerd door dochters traan Een volk draagt een passie thuis…