Alle inzendingen over verdomme

nog een keer half vol, de glasbak staat toch op de hoek, kan er lopend naar toe, mag ik deze later vullen, een paar dagen later maar, dat is verdomme toch niet te veel gevraagd ...…

God, wat een aanfluiting, verdomme nog aan toe.…

Verdomme, ik haat je! Want ik krijg je er niet uit. Dit gevoel zo stug, als diepgeworteld onkruid. Verdomme, ik wil je! Want het gevoel niet gereduceerd.. Het is net alsof de liefde tegen me keert. Verdomme, waar ben je! Als een geest zo onzichtbaar. Blijf op zoek naar de weg, voor ons samen begaanbaar.…

Wist ik maar dat daar en daar ongeveer op een zus verschoten dorpsplein onder zo en zo een parasol (ontrafeld door bediening tafel 14), bij een door een of ander steenziek muurtje jij naar mij verlangde, wist ik dat maar… Verdomme ik zou je een mooie kaart sturen: verdomme, lief, kom terug in woord en beeld, ik wacht mezelf zo moe…

ik kijk naar de madammen rabot tropical ze dansen salsa de één waar ik op val gaat er snel vandoor ik klamp haar vriendin aan plots op mijn gsm dat jij bent gegaan verdomme bram...…

verdomme! wat bracht je me veel zoveel kriebels bijna te veel! en vriendschap nog het meest…

ik wil je van ik wil je bij ik wil je aan me ik wil je rond ik wil je tot en met me ik wil je langs en naast en door me ik wil je op en achter- ste voor me ik wil je over en onder- ste boven me ik wil je buiten- ste binnen verdomme wel om me…

verdomme zeg! ach kom... hoezo dat... zou ik...? ach stik!…

zo schud je pissebed en slakkenslapers uit omgevallen tuinkabouterlijven boent hard hun wintermutsen algenvrij of ik zit op de drempel van de lente en denk verdomme wie is hier nou de muts versteend verdwaald in mensenbos en sprookjeshei…

Een aanslag van de ETA met twee bommen op Alicante en op Benidorm loopt het sindsdien bepaald niet minder storm want badgasten kan zoiets niet verdommen. Zij liggen sinds die bommen aan het strand en springen in de disco uit de band.…

Je voelt wat pijn zo af en toe Een pijnscheut hier en daar Die je moedig wil verbijten Ze zijn met mij nog lang niet klaar Ik wil nog één keer verdomme Nog één keer in de krant Met heel veel getoeter en heel veel trammelant.…

Ik word verdomme onderhand zo oud Dat ik het niet meer uit elkander houd.…

hoe je keek, en hoe je aan kwam dreutelen in die vette jas grijzig vuil als de stoep ik merkte een walging geen medelij verdomme, ik ben geen goed mens had ik maar een God voor berusting maar mijn God is geld vraag het die zwerver ‘ober een appelpunt voor mij met extra slagroom!’…

Ik vind het miserabel om de ontspoorde Tristan af te doen als een ongeneeslijke schizofreen, dat het effect van de ziekte schizofrenie louter destructief is, bestrijd ik, want er zijn talloze voorbeelden van kunstenaars, die met diezelfde aandoening, heel veel kunstzinnig goeds hebben geleverd en dat verdommen ze te noemen!…

Ik heb verdomme een strandhuisje van 4 bij 7. En wie zegt 't? De man die een gigantisch huis heeft in Italië, én een in Bergen, én een op de gracht. Miljoenen op de bank en maar schreeuwen.…

Verdomme waarom ontmoet ik je nu pas op dat scherm, dat koude glas Jij bent 't de tekst die ik las op dat scherm dat koude glas trillend tast ik de toetsen kneet iedere zin dat scherm dat koude glas 'n begin…

Vraag mij niet naar dat eeuwige verlangen gooi die sleutel weg laat mij maar geloven dat het in de hel ook vervloekt goed toeven is stook het vuur langs wakker razende vlammen vergeet dan niet die laatste deur goed dicht te schilderen maar laat me, verdomme laat me .....…

De kalme uitslaapmaanden zijn voorbij, verdomme, het is juist níet stil in mei !…

Een gebroken man zit op de harde kerkbank dit keer helemaal vooraan zijn kinderen zitten onwennig en beduusd trillend tegen hem aan zoute tranen stromen verdriet en onbegrip …. waarom… zo jong nog …verdomme het doet pijn voorbij dit jonge leven alleen nog haar liefde zal altijd in hun gedachten zijn ik zie de blik in hun ogen…

Gisteren ruzie, alweer verdwijnend tussen coulissen, doek dat viel voor het gebuig van de speler, reprise, zweet in zweet uit de kleedkamer van de ziel, hij weet: zijn spel was slecht maar god verdomme het publiek Het leven als toneel of film, en niemand weet meer beter, tenzij een ander iemand roept cut, of eenvoudiger kut en terugkeert…

Meis, verdomme, ik dacht je echt te kunnen vertrouwen, maar ik had het kunnen weten, je kon je mond niet houden. Je beste vriendin, alla, dat snap ik dan nog best, maar al die anderen, meis, ben ik nog nie genoeg gepest? Je zegt dat ik moet gaan praten, maar och, dat kan jíj toch zo goed?…

Plots stond hij daar, Met in zijn hoofd wat woorden, Voor praten was hij nog niet klaar, Het waren mijn ogen die hem stoorden, Kansloos zocht ik naar 'n blik, Een blik die mij ontvangen zou, In de stilte, die alles zei, Bekwam ik van de schrik, Het was verdomme waar, dat voorgevoel van mij, Te jong was ik , Te jong was hij, Veel te jong…

Verdorie, en dat zie ik pas nu, die kerel, was de God van geweld, is er dan nergens meer vrede, verdomme?…

kennelijk ben je er niet hoe goed ik ook zoek het lijkt verdomme wel een heel slecht boek je ontloopt mij zorgt dat je er niet bent en dat voor iemand die mij zo goed kent nee ik ben niet boos ik ben heel kwaad en zeg je gewoon waar het op staat soms denk ik wel eens bekijk het maar maar zelfs die gedachte valt me nu te zwaar…

dapper dringt een zonnestraaltje zich door het vuilgrijze venster glijdt dan langs proppen papier, een overvolle asbak en lege flessen bier de ouwe dichter die nu grommend ontwaakt, vloekt ‘verdomme’ terwijl zonlicht op zijn monitor het lezen bijna onmogelijk maakt ‘de ratten’ hijgt hij zwaar en diep als uit een put, dan typt zijn nicotine…

En nog vallen de bommen, schuilen kan haast niet, het kan me niet verdommen, wie er begon in dat gebied. Je schreef me, bid voor ons, niet alleen in het heilig land; vergeef me als ik frons, je bent in een nachtmerrie beland.…

EN NU VERDOMME SLAPEN! Schreeuwt de deur met een klap. En besprongen door het duister, zal ik nog wel even waken.…

Ik voel me alleen zonder jou ik mis je lach, het zoenen, je gezicht ik mis alles waar ik zo van hou verdomme, waarom zei ik nooit “ik ook van jou” Ik genoot van elke zoen en lach die je altijd zo teder aan mij gaf kon ik die tijd nog maar even terug halen ik wil niet zonder je, ookal weet ik nu dat ik het wel kan Ik stond voor het…

Zing verdomme voor mij alleen..…

Hij is terecht ex-minister-president, zet daar verdomme een punt achter en doe niet alsof hij ons nog veel intelligente inzichten te bieden heeft, want dat deed hij nooit. Hoogst vervelend die voorgeprogrammeerde man. Liever nog een robot of zijn preutse vrouw in de Playboy...…