(voor Hallo Wien)
hoe, hoe
hard roept de uil
deze nacht
hij klaagt
de stenen uit de grond
die statig dansen in de valavond
hun scherpe schaduw kruipt verdacht
de kraters van de maan verlaten
één voor één de donkere dagen
ze klauwen grauwe wolkenlagen
en hebben mij de vrees gelaten
een oude eik,
in de leegte geboren
kraakt mijn…
Je ogen o zo blauw
stralen van onsterfelijk verlangen
en fluisteren een zoete dauw
waarin ik me graag laat vangen
Ik zie je, gouden sneeuwgodin,
vanuit m'n subjectief gevoel
Je geeft m'n leven zin
met onsterfelijke liefde als ultiem gezamenlijk doel
Met jou kan ik waarlijk vliegen,
vliegen boven de saaie realiteit
rustend op je fluwelen…
Zijn ogen in dode kassen
zijn handen star en doof
zijn benen stram, knikkend
doolt hij verdoofd door lege straten.
Tijdmachine, wekamine,
wachter over deze lege stad
in regionen van gestolde tijd:
nergens meer komt zijn blik tot rust
in deze onbegonnen werkelijkheid.
't Liefst wil hij vergeten:
de hunkering van zijn handen
de koorts…
Wat vermakelijk dat er zoveel verwarring is over het gebeuren in Keulen. Voor wie het nog niet wist: Er zijn daar waarschijnlijk heel veel vrouwen aangerand en bestolen tijdens nieuwjaarsnacht. En zelfs verkracht.
Waarschijnlijk; want het is puur op basis van aangiftes.
Ja zo’n zin moet je even twee keer lezen.
De aangiftes staan een beetje onder…