De zon
langzaam
door nevel omsluierd
zich verdichtend
tot een donk’re mist
jij wist de weg
naar een land, waar
met warme zonnestralen
mist verdwijnen kon
je reikte me je hand
hoopvol
liep ik naar je toe
talrijke, tastende handen
plots verschijnend
uit de duisternis
je nam hen mee
naar je beloofde land
misschien
leken zij minder sterk…
wolken kwetterende spreeuwen
vervuld van felle onrust
zwermen in het late zonlicht
een vreemde kilte
ruist door de bomen
met lange schaduwen
herfststormen komen
razen en jagen
door dorre bladerkronen
luchten vol
woest weemoedige muziek
zoete geur van afbraak
op mistige ochtenden
ontwaakt de wereld traag
onder een deken van schimmig…
In de derde dimensie van het ik
weerspiegelen mijn gedachten
in een spiegel aan de muur
een twee dimensionaal beeld van mezelf
snel, zonder me te laten wachten.
Hoe mooi zou het zijn, net andersom
één dimensie hoger in plaats van alsmaar omlaag
had ik maar de fantasie, die intelligentie
zo'n vierde dimensie in mijn hoofd
maar daarvoor denk…
Ik heb een keuze kunnen maken. Dat willen ze altijd weten, of je daarin geslaagd bent. Dat ben ik. Allang zelfs, maar nu is het zaak om dat kenbaar te maken aan de aangewezen persoon. Kom daar maar eens om. Om iemand die je ziet staan bedoel ik, of beter gezegd: zitten.
Ik wil graag bestellen.
"We komen bij u aan tafel, meneer."
OK.
Vijf minuten…
Naast jou waren er Rachel Hore, Deborah Wace, Ruth, Heather en Trish. De muziekcassette is opgenomen in The Sound Cellar in Hobart en verscheen bij LMC Tasmania, waar nu het hoofdkantoor van Bibliotheken Tasmanië zit.
In 1990 bestond Arramaieda uit Rachel Hore, Deborah Wace en jou.…
0
Bezig met laden