Donkere wolken
angstaanjagend
veroveren ze de hemel
verduisterd licht
alles donker
overspoeld met zoute tranen
Plots
een zonnestraal
aarzelend nog
tranen drogend met haar warmte…
De zon
langzaam
door nevel omsluierd
zich verdichtend
tot een donk’re mist
jij wist de weg
naar een land, waar
met warme zonnestralen
mist verdwijnen kon
je reikte me je hand
hoopvol
liep ik naar je toe
talrijke, tastende handen
plots verschijnend
uit de duisternis
je nam hen mee
naar je beloofde land
misschien
leken zij minder sterk…
0
Bezig met laden